odium
Meaning
- neuterhatred, ill-will, aversion, dislike, disgust, detestation, odium, loathing, enmity or their manifestation
- neuterthe condition of being hated, unpopularity
- metonymicallyneuteran object of hatred or aversion
- neuterweariness, boredom, impatience or their manifestation
Latīnē defined in Latin in our graded readers
contrārium amōris.magna invidia, ōdiumcontrārium amōrisChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Odium · Invidia · Inimicitia · Simultas
1. Odium and invidia denote the feeling of aversion; inimicitia and simultas, the exterior state arising from this feeling. 2. Invidia has a negative character, like disaffection, like δύσνοια, and is a temporary feeling, in opp. to gratia or favor; whereas odium (from ὀδύσασθαι) has a character thoroughly positive, like hatred, μῖσος, and is a deep-rooted feeling, in opp. to amor. Plin. Pan. 68, 7. Hence, invidia is the beginning of odium. Invidia has merely persons; odium, persons and things for its objects. Tac. Ann. ii. 56. Armenii . . . sæpius discordes sunt, adversus Romanos odio, et in Parthum invidia. xiii. 15. Nero intellecta invidia odium intendit. Plin. Pan. 84, 2. Exardescit invidia, cujus finis est odium. 3. Inimicitia denotes any enmity which has its foundation in antipathy or disagreement, like δυσμένεια, ἔχθρα; whereas simultas (ὁμαλότης) denotes a political enmity, which has its foundation in rivalship, like φιλονεικία. Suet. Vesp. 6. Simultas quam ex æmulatione non obscuræ gerebant. (iii. 73.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | odium | odia |
| genitive | odiī odī | odiōrum |
| dative | odiō | odiīs |
| accusative | odium | odia |
| ablative | odiō | odiīs |
| vocative | odium | odia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- odium alicuius inflammare
- to kindle hatred in a person's heart; to fill some one with hatred (not implere, vid. sect. IX. 2, note gaudio...).
- in odio esse apud aliquem
- to be hated by some one.
- odio, invidiae esse alicui
- to be hated by some one.
- in alicuius odium incurrere
- to incur a person's hatred.
- odium restinguere, exstinguere
- to stifle, drown one's hatred.
- odio or invidia alicuius ardere
- to be consumed with hatred.
- odio inflammatum, accensum esse
- to be fired with a passionate hatred.
- in odium, in invidiam venire alicui
- to incur a person's hatred.
7 more phrases
- odium explere aliqua re (Liv. 4. 32)
- to glut one's hatred.
- odium implacabile suscipere in aliquem
- to conceive an implacable hatred against a man.
- in invidiam, odium (alicuius) vocare aliquem
- to make a person odious, unpopular.
- capitali odio dissidere ab aliquo (De Am. 1. 2)
- to be separated by a deadly hatred.
- odium inveteratum habere in aliquem (Vat. 3. 6)
- to cherish an inveterate animosity against some one.
- invidiam, odium ex-, concitare alicui, in aliquem
- to make a person odious, unpopular.
- alicuius odium subire, suscipere, in se convertere, sibi conflare
- to incur a person's hatred.
odium (est) ira inveterata, Cic. Tusc. 4, 9, 21: in odium alicujus irruere, to become hated by him, to incur his hatred, Cic. Verr. 1, 12, 35: non publico modo sed privato etiam odio invisus atque infestus Romanis, Liv. 36, 39, 15.—Odio alicui esse, as pass. of odi (cf. odi fin.): quod viro esse odio videas, tute tibiodio habeas, to be hateful, displeasing to, Plaut. Men. 1, 2, 2: odi odioque sum Romanis, Liv. 35, 19, 5: quid faceres, si quis docuisset te ut sic odio esses mihi? Plaut. Trin. 2, 1, 6: pervenire in odium Graeciae, to incur, Nep. Lys. 1, 3: omnibus odio venire, to become hated, Plin. 28, 8, 27, § 106: odium est mihi cum aliquo, I am at enmity with him, Cic. Prov. Cons. 10, 24: esse odio civitati, to be hateful to, id. Fam. 12, 10, 3: huic odio nemus est, Ov. M. 2, 438: tibi est odio mea fistula, Verg. E. 8, 33: quo sit in odio status rerum, Cic. Att. 2, 22, 1: esse alicui in odio, to be hated by, id. ib. 2, 21, 1: magno odio in aliquem ferri, to be greatly imbittered against, Nep. Att. 10, 4; Liv. 41, 23, 11: alicujus subire, to incur one's hatred, Cic. Att. 11, 17, 2: gerere adversus aliquem, to bear, Plin. 8, 18, 26, § 68: quaerere, Ov. M. 13, 756; Sall. J. 3, 3: movere, to excite, Ov. Am. 3, 11, 43: saturare, to sate, satisfy, Cic. Vatin. 3, 6: magnum odium Pompeii suscepistis, have brought upon yourselves, have incurred, id. Att. 6, 1, 25: struere, to cause, raise, excite, id. de Or. 2, 51, 208: concitare, id. Inv. 1, 53, 100: exercere, Ov. M. 9, 275; 5, 245: placare, to appease, Cic. Dom. 17, 44: restinguere, id. Rab. Post. 6, 13.—With obj. gen.: magnum me cujuspiam rei odium cepit, I have conceived a great aversion for, Cic. Phil. 2, 36, 91: suscipere odium erga aliquem, Nep. Dat. 10, 3: odio habere (postclass.), to hate, Vulg. Johan. 15, 25 et saep.: odium jejunum, on an empty stomach, Juv. 15, 51.—odium raphanis cum vite maximum refugitque juxta satos, aversion, antipathy, Plin. 19, 5, 26, § 187; 2, 103, 106, § 225: quercus et olea tam pertinaci odio dissident, id. 24, 1, 1, § 1.—optume odio's, you are an offence to me, I cannot bear you, Plaut. Truc. 1, 2, 23: deorum odium atque hominum, id. Rud. 2, 2, 13: populi odium, id. Mil. 3, 3, 48: Antonius, insigne odium omnium hominum vel deorum, Cic. Phil. 14, 3, 8: omnium populorum, Just. 11, 3, 10: neque agri, neque urbis odium me umquam percipit, disgust, Ter. Eun. 5, 5, 2.—cum horas tres fere dixisset, odio et strepitu senatus coactus est aliquando perorare, by the disgust they expressed, Cic. Att. 4, 2, 4: tundendo atque odio denique effecit senex, by his tiresome, incessant preaching, Ter. Hec. 1, 2, 48: cum tuo istoc odio, with your hateful, perverse conduct, id. ib. 1, 2, 59; cf. Plaut. As. 2, 4, 40; 5, 2, 71: odio qui posset vincere regem, in insolence, Hor. S. 1, 7, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *h₃ed-der. Proto-Italic *odjom Latin odium From Proto-Italic *odjom, cognate with Oscan oiim. The d was restored under the influence of the related verb ōdī.
- Catalanodi
- Englishodium
- GermanOdium
- Italianodio
- Occitanòdi
- Portugueseódio
- Romanianodiu
- Sardinianodia
- Sardinianodiu
- Spanishodio
- Italianuggia
- Old Venetanoio
- Catalanoifrom Old Catalan oy