LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nimius

nimius (feminine nimia, neuter nimium)
Classical[ˈnɪ.mi.ʊs]Ecclesiastical[ˈniː.mi.us]
№ 502 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectiveexcessive, too great, too much
    Ex nimiā suī opīniōneHaving too good a conceit of himself.
    Ex nimiā lībertāte tyrannī oriuntur.Tyrants arise from excessive freedom.
  2. adjectivebeyond measure

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenimiusnimianimium
genitivenimiīnimiaenimiī
dativenimiōnimiaenimiō
accusativenimiumnimiamnimium
ablativenimiōnimiānimiō
vocativenimienimianimium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenimiīnimiaenimia
genitivenimiōrumnimiārumnimiōrum
dativenimiīsnimiīsnimiīs
accusativenimiōsnimiāsnimia
ablativenimiīsnimiīsnimiīs
vocativenimiīnimiaenimia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

nimium diligentem esse
to be pedantic.
nimio gaudio paene desipere
to almost lose one's reason from excess of joy.
multum, nimium esse (in aliqua re) (De Or. 2. 4. 17)
to go deeply into a matter, discuss it fully.

nĭmĭus, a, um, adj. nimis,
I. beyond measure, excessive, too great, too much.
I. Lit.: quod autem satis est, eo quidquid accesserit nimium est, Cic. Fin. 5, 27, 81: vitem coërcet, ne in omnes partes nimia fundatur, id. Sen. 15, 52: nimiae celeritates, id. Off. 1, 36, 131: nimiā pertinaciā atque arrogantiā, Caes. B. C. 1, 85: Prometheus Assiduam nimio pectore pavit avem, that grew again too fast, Mart. Spect. 7, 2.—
(b). With abl. of thing, excessive, immoderate, intemperate in any thing: fiduciā nimius, Sall. Fragm. ap. Arus. Mess.: rebus secundis nimii, too much elated, Tac. H. 4, 23: nimius mero, Hor. C. 2, 12, 5.—
(g). With gen.: impotens et nimius animi est, Liv. 6, 11, 3: imperii, id. 3, 26: sermonis, Tac. H. 3, 75: pugnae, Sil. 5, 232.—
2. Subst.: nĭmĭum, ii, n., too much, superabundance, excess: mediocritatem illam tenebit, quae est inter nimium et parum, Cic. Off. 1, 25, 89: juris, Sil. 14, 670: auri argentique nimium fuit, Plin. 33 prooem. § 5.—
B. In partic., too mighty, too powerful (post-Aug.): Cn. Pompeium esse nimium jam liberae reipublicae, Vell. 2, 32, 1: legio legatis nimia ac formidolosa erat, Tac. Agr. 7; Flor. 3, 15, 3.—
II. Transf., great beyond measure, i. e. very great, very much: homo nimiā pulchritudine, Plaut. Mil. 4, 2, 8: nimia memoras mira, id. Am. 2, 1, 69; 5, 1, 52; Mart. 5, 64, 3.—
2. Subst.: nĭmĭum, ii, n.: nimium boni est, cui nil est [in diem] mali, it is great good fortune (a transl. of Eurip. Hec. 2: κεῖνος ὀλβιώτατος), Enn. ap. Cic. Fin. 2, 13, 41 (Trag. v. 237 Vahl.).—Hence,
b. In the abl., nĭmĭo, adverb., exceedingly, by far, much, very, Plaut. Truc. 4, 1, 6: nimio mavolo, id. Poen. 1, 2, 90.—Esp., with comparatives, = multo: scito, nimio celerius venire quod molestum'st, Plaut. Most. 1, 1, 69 Lorenz ad loc.: nimio nequior, id. ib. 1, 2, 65: quia te nimio plus diligo, Anton. ap. Cic. Att. 10, 8 A, 1: ne doleas plus nimio, Hor. C. 1, 33, 1: nimio minus, Plaut. Bacch. 4, 4, 21: nimio melius, id. Pers. 1, 3, 31: nimio plus quam satis tutum esset, etc., Liv. 1, 2, 3: nimio plus quam velim, id. 2, 37, 4; 29, 33, 4: nimio amplior, Gell. 1, 3, 25.—Hence, adv., in two forms.
A. nĭmĭum, too much, too ( = nimis, in all uses, v. infra): nimium parce facere sumptum, Ter. And. 2, 6, 19: nimium dicere, opp. parum, Cic. Clu. 58, 160: nimium ne crede colori, Verg. E. 2, 17: diu, Cic. Cat. 1, 5, 10: longum tempus, id. Att. 12, 18, 1: nimium multi, id. Clu. 46, 126: nimium gratum ... gratum praeter modum, id. Planc. 33, 82: amantes mei, Quint. 1 prooem. 7 et saep.—
(b). Non nimium, not very much, not particularly: illud non nimium probo, Cic. Fam. 12, 30, 7.—
2. Transf., very much, greatly, exceedingly: homo nimium lepidus, Plaut. Mil. 4, 2, 8: nimium lepida nimisque nitida femina, id. ib. 4, 2, 12; id. Ps. 1, 2, 71: loci nimium mirabiles, id. Trin. 4, 2, 86: nimium vellem, Ter. Eun. 3, 5, 49: o fortunatos nimium, sua si bona norint, Agricolas! Verg. G. 2, 458: felix, heu nimium felix! id. A. 4, 657; Stat. S. 3, 3, 25.—In class. prose esp.—
b. Nimium quantum, as much as can be, very much indeed, exceedingly, very: differt inter honestum et turpe nimium quantum, Cic. Fin. 4, 25, 70: sales in dicendo nimium quantum valent, id. Or. 26, 87: ille nimium quantum audacter, Oves, inquit, etc., Gell. 16, 6, 9 (nimium quam, false reading for quae nimium, Quint. 4, 2, 70. In Plaut. Bacch. 1, 2, 13, the better reading is hem quam, v. Ritschl ad h. l.).—
B. nĭmĭē (post-class.).
1. Too much, excessively: nimie aliquid facere, Capitol. Gord. 6: arat (frontem rugis) non nimie sed pulchre dictum, Macr. S. 6, 6.—
2. Transf., very much, very: in locis nimie frigidis, Pall. 4, 10.

Origins

From nimis + -us.

Descendants
  • Catalannimi
  • Italiannimio
  • Portuguesenímio
  • Spanishnimio
  • Old Occitannemias
  • Romanshmemia
  • Romanshmema
  • Old Frenchnimieux

In English words that came into English from nimius

  • nimietynimietās
  • nimiousnimius

Quick answers

What does nimius mean in Latin?
nimius, a adjective, means “excessive, too great, too much; beyond measure”.
How do you pronounce nimius?
In classical Latin, [ˈnɪ.mi.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈniː.mi.us].