noun · femininefirst declension
nēquitia
nēquitia f (genitive nēquitiae)
Classical[neːˈkʷɪ.ti.a]Ecclesiastical[neˈkʷit.t͡si.a]
Meaning
- A bad moral quality; idleness, negligence, inactivity, remissness; worthlessness; vileness, depravity, wickedness
Sed, sī quis est invidiae metus, nōn est vehementius sevēritātis ac fortitūdinis invidiā quam inertiae ac nēquitiae pertimēscenda.
But, if there is any fear of unpopularity, the resentment of severity and resolve is not to be feared more strongly than that of inaction and worthlessness.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.29 - Lightness, levity, inconsiderateness.
- Prodigality, profusion.
- Profligacy, wantonness, roguery, lewdness.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
malitia, prāvitāsnēquitia -ae (f) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 20
prāvitās morumnēquitia -ae (f) — in Epistulae, ch. 13
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nēquitia | nēquitiae |
| genitive | nēquitiae nēquitiēī | nēquitiārum nēquitiērum |
| dative | nēquitiae nēquitiēī | nēquitiīs nēquitiēbus |
| accusative | nēquitiam nēquitiem | nēquitiās |
| ablative | nēquitiā nēquitiē | nēquitiīs nēquitiēbus |
| vocative | nēquitia | nēquitiae |
nēquĭtĭa, ae, and nēquĭtĭes (no
I. gen. or dat.), f. nequam, bad quality, badness (very rare):
aceti, Plin. 14, 20, 25, § 125.— II. Trop., bad moral quality, of all degrees, idleness, negligence, worthlessness, vileness (syn.: malitia, negligentia, ignavia, mollitia; class.).
A. Idleness, inactivity, remissness, negligence:
me ipsum inertiae nequitiaeque condemno, Cic. Cat. 1, 2, 4; 1, 11, 29: inertissimi homines, nescio quā singulari nequitiā praediti, id. Fin. 5, 20, 56.—B. Lightness, levity, inconsiderateness: omnia mala probra flagitia, quae homines faciunt, in duabus rebus sunt, malitia atque nequitia. Si nequitiam defendere vis, licet, P. African. ap. Gell. 7, 11, 9; Auct. ad Her. 3, 6, 11.—
C. Prodigality, profusion:
quod filii nequitiam videret, Cic. Clu. 51, 141: illum aut nequities ... expellet, Hor. S. 2, 2, 131.—D. Profligacy, wantonness, lewdness:
uxor pauperis Ibyci Tandem nequitiae pone modum tuae, Hor. C. 3, 15, 1; 3, 4, 78; Ov. F. 1, 414; Phaedr. 3, 8, 15; in plur., Mart. 4, 42, 4.— E. Worthlessness, vileness, wickedness, villany:
Lucurgus mihi quidem videtur posse hic ad nequitiam adducier, Plaut. Bacch. 1, 2, 4: si domus haec habenda est potius, quam officina nequitiae et diversorium flagitiorum omnium, Cic. Rosc. Am. 46, 134; Cic. Verr. 2, 5, 33, § 87: qui istius insignem nequitiam, frontis involutam integumentis, nondum cernat, id. Pis. 6, 12: maturae mala nequitiae, Juv. 14, 216.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
nēquitia or nēquitiēs ae, acc. am or em, f
nequam, bad quality, worthlessness, inefficiency, vileness, wickedness : fenestram ad nequitiem patefeceris, T.: me ipsum nequitiae condemno: filii nequitiam videre: nequitiae fige modum tuae, H.: domus haec . . . officina nequitiae: nequitiam admittere, faithlessness , Pr.
Origins
From nēquam (“worthless”).
Descendants
- Italiannequizia
- Portuguesenequícia
- Spanishnequicia