LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

negōtium

negōtium n (genitive negōtiī or negōtī)
Classical[nɛˈɡoː.ti.ũː]Ecclesiastical[neˈɡɔt.t͡si.um]
№ 846 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. business, employment, occupation, affair
  2. figurativelydifficulty, pains, trouble, labor
    Negotium exhibere alicui.To give trouble to someone.
    Facili negotio.With little trouble.
  3. figurativelymatter, thing (= πρᾶγμα (prâgma))
    Quid est negotii?What thing is it?

Latīnē defined in Latin in our graded readers

opus, rēs agenda; contrārium ōtiī.
negōtium -ī n — in Mille Verba, Urbs et Aedificia

Declension

declension
formsingularplural
nominativenegōtiumnegōtia
genitivenegōtiī
negōtī
negōtiōrum
dativenegōtiōnegōtiīs
accusativenegōtiumnegōtia
ablativenegōtiōnegōtiīs
vocativenegōtiumnegōtia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

nullo negotio
without any trouble.
negotiis vacare
to be free from business.
negotium suscipere
to undertake an affair.
negotia agere, gerere
to be occupied with business, busy.
negotium obire, exsequi
to execute, manage a business, undertaking.
negotium obire or exsequi
to be engaged upon a transaction, carry it out.
negotium ad aliquem deferre
to entrust a matter to a person; to commission.
magnum negotium est c. Inf.
it is a great undertaking to...
12 more phrases
negotia habere (in Sicilia)
to have commercial interests in Sicily.
mandatum, negotium alicui dare
to entrust a matter to a person; to commission.
a negotiis publicis se removere
to retire from public life.
negotia publica (Off. 1. 20. 69)
public affairs.
negotium (rem) conficere, absolvere
to settle, finish a transaction.
negotii bene gerentes (Quint. 19. 62)
good men of business.
negotium conficere, expedire, transigere
to arrange, settle a matter.
negotium alicui facessere (Fam. 3. 10. 1)
to give a person trouble, inconvenience him.
homines negotii (always in sing.) gerentes
business-men.
gerendis negotiis orbatus (Fin. 5. 20. 57)
banished from public life.
contrahere rem or negotium cum aliquo (Cluent. 14. 41)
to have business relations with some one.
multis negotiis implicatum, districtum, distentum, obrutum esse
to be involved in many undertakings; to be much occupied, embarrassed, overwhelmed by business-claims.

nĕgōtĭum (nĕgōcĭum), ii, n. necotium; cf.: negotium, quod non sit otium, Paul. ex Fest. p. 177 Müll.; v. 1. ne,
I. a business, employment, occupation, affair (cf. munus).
I. Lit.: negoti nunc sum plenus, Plaut. Ps. 1, 3, 146: quamquam negotiumst, si quid vis, non sum occupatus, etc., id. Merc. 2, 2, 17: qui deum nihil habere negotii volunt, Cic. Off. 3, 28, 102: in extremā parte muneris ac negotii tui, id. Q. Fr. 1, 1, 16, § 46: forensia negotia, id. de Or. 2, 6, 23: qui omnibus negotiis interfuit, id. Fam. 1, 6, 1: negotium municipii administrare, id. ib. 13, 11: procurare, Cic. Verr. 2, 3, 64, § 149: suscipere, id. Cat. 3, 2, 5: mandare alicui, id. Fam. 13, 26, 2: versari in negotio, id. Att. 5, 10, 3: emergere ex negotiis, id. ib. 5, 10, 3; Liv. 3, 4: transigere negotium, Cic. Phil. 2, 9, 21: negotio desistere, Caes. B. G. 1, 45: in magno negotio habere aliquid, to regard a thing as important, of great moment, Suet. Caes. 23: est mihi negotium cum aliquo, I have to do with one: mirabar, quid hic negotii esset tibi, Ter. Ad. 4, 5, 8; Cic. Fam. 8, 8, 9: adparatus, quem flagitabat instans negotium, Amm. 20, 10, 1.—Esp. with reference to affairs of state: nostrum otium negotii inopia, non requiescendi studio constitutum est, Cic. Off. 3, 1, 2; cf. Suet. Aug. 32: publicis adfinis fuit an maritumis negotiis? i. e. in farming the revenue or in private commerce, Plaut. Trin. 2, 2, 50.—Of the management of domestic concerns: qui suum negotium gerunt otiosi, Cic. Lael. 23, 86: praeclare suum negotium gessit Roscius, id. Rosc. Com. 12, 34: suum negotium agere, id. Off. 1, 9, 29; cf. id. ib. 1, 34, 125.—So of trade, traffic: aes alienum negotii gerendi studio contractum, Cic. Sull. 20, 58; id. Vat. 5, 12: negotii gerentes, tradesmen, id. Sest. 45, 97: Trebonius ampla et expedita negotia in tuā provinciā habet, id. Fam. 1, 3, 1: Hor. Ep. 1, 6, 33.—Of a lawsuit, Quint. 3, 5, 11; Suet. Calig. 40; id. Rhet. 6; cf. Plaut. Aul. 3, 4, 2.—
II. Transf.
A. Difficulty, pains, trouble, labor: ita et hinc et illinc mi exhibent negotium, give me trouble, Plaut. Most. 3, 1, 38: huic exhibui negotium, id. Men. 5, 9, 13; id. Poen. 1, 2, 30: viden egestas quid negoti dat homini misero male, id. Trin. 4, 2, 5: satis habeo negotii in sanandis vulneribus, Cic. Att. 5, 17, 6: magnum negotium est navigare atque id mense Quintili, id. ib. 5, 12: negotium facessere alicui, to give one trouble, id. Fam. 3, 10, 1: negotium exhibere alicui, id. Off. 3, 31, 112: facere innocenti, Quint. 5, 12, 13: nihil est negotii libertatem recuperare, Cic. Fam. 12, 2, 1: Cato Siciliam tenere nullo negotio potuit, id. Att. 10, 16, 3; id. Fam. 2, 10, 2: non minori negotio, Cic. Verr. 2, 5, 68, § 175: quid negotii est haec poëtarum, portenta convincere? id. Tusc. 1, 6, 11: facili negotio, with little trouble (post-class.), Aur. Vict. Caes. 39, 38; cf.: levi negotio, Amm. 20, 10, 2 al.: magno negotio, Cels. 7, 5 init.; Auct. B. Aiex. 8, 4: plus negotii est, si acutus quoque morbus is factus est, Cels. 4, 6.—
B. Like the Gr. πρᾶγμα, for res, a matter, thing: quid est negoti? Plaut. Most. 2, 2, 27; 3, 2, 54: quid negoti est, quamobrem succenses mihi? id. Capt. 3, 5, 11: ineptum negotium et Graeculum, Cic. Tusc. 1, 35, 86. —So of persons Teucris illa lentum negotium, a slow affair, Cic. Att. 1, 12, 1; cf. id. Q. Fr. 2, 13, 4: elinguem, tardum, inhumanum negotium, id. post Red. in Sen. 6, 14. —As transl. of τὸ πρᾶγμα, euphemism for sensual sins, Vulg. 1 Thess. 4, 6; ib. 2 Cor. 7, 11: a negotio perambulante in tenebris, some indefinable terror, ib. Psa. 90, 6.

Origins

From nec (“not”) + ōtium (“leisure”), perhaps a calque of Ancient Greek ἀσχολίᾱ (askholíā, “lack of leisure; business, occupation”), though if indeed a calque, it is strange that the Greek was not calqued as *in-ōtium instead.

Descendants
  • Romaniannegoț
  • Catalannegoci
  • Englishnegotiate
  • Frenchnégoce
  • Italiannegozio
  • Portuguesenegócio
  • Spanishnegocio
  • Asturiannegociu
  • Dutchnegotie
  • Franco-Provençalnègoço

In English words that came into English from negōtium

  • negotiatenegōtiātus
  • negotiationnegotiatio
  • negotiatornegōtiātor
  • negotiousnegotiosus
  • negotiantnegōtior

Quick answers

What does negōtium mean in Latin?
negōtium, a noun, means “business, employment, occupation, affair; difficulty, pains, trouble, labor; matter, thing (= πρᾶγμα (prâgma))”.
What is the genitive of negōtium?
The genitive singular is negōtiī. negōtium is neuter, second declension.
How do you pronounce negōtium?
In classical Latin, [nɛˈɡoː.ti.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [neˈɡɔt.t͡si.um].
Which English words come from negōtium?
English words that go back to Latin negōtium include negotiate, negotious, negotiant, negotiation and negotiator.