adjectivethird-declension two-termination adjective
negōtiālis
negōtiālis (neuter negōtiāle)
Classical[nɛ.ɡoː.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[ne.ɡot.t͡siˈaː.lis]
Meaning
- relationaltwo terminationbusiness
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | negōtiālis | negōtiālis | negōtiāle |
| genitive | negōtiālis | negōtiālis | negōtiālis |
| dative | negōtiālī | negōtiālī | negōtiālī |
| accusative | negōtiālem | negōtiālem | negōtiāle |
| ablative | negōtiālī | negōtiālī | negōtiālī |
| vocative | negōtiālis | negōtiālis | negōtiāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | negōtiālēs | negōtiālēs | negōtiālia |
| genitive | negōtiālium | negōtiālium | negōtiālium |
| dative | negōtiālibus | negōtiālibus | negōtiālibus |
| accusative | negōtiālīs negōtiālēs | negōtiālīs negōtiālēs | negōtiālia |
| ablative | negōtiālibus | negōtiālibus | negōtiālibus |
| vocative | negōtiālēs | negōtiālēs | negōtiālia |
nĕgōtĭālis (sometimes incorrectly written nĕgōc-), e, adj. negotium,
I. of or belonging to business, pertaining to affairs (rare):
negotialis (constitutio) est, in quā quid juris ex civili more et aequitate sit, consideratur (opp. juridicialis), Cic. Inv. 1, 11, 14; cf. id. ib. 2, 21, 62: (locum) negotialem, quam πραγματικήν vocat (Hermagoras), in quā de rebus ipsis quaeritur, remoto personarum complexu, Quint. 3, 6, 58; cf. 3, 6, 57; 3, 7, 1; 2, 21, 3: epistulae sunt aut negotiales, aut familiares. Negotiales sunt argumento negotioso et gravi, Jul. Val. Ars Rhet. 27 Mai.: causae, Schol. Juv. 7, 123.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
negōtiālis e, adj.
negotium, of business, of affairs : constitutio.