LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

necessitūdō

necessitūdō f (genitive necessitūdinis)
Classical[nɛ.kɛs.sɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[ne.t͡ʃes.siˈtuː.do]

Meaning

  1. necessity, need; distress
  2. relationship, friendship, bond, intimacy
  3. in pluralrelatives, friends, family, kindred, connections

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativenecessitūdōnecessitūdinēs
genitivenecessitūdinisnecessitūdinum
dativenecessitūdinīnecessitūdinibus
accusativenecessitūdinemnecessitūdinēs
ablativenecessitūdinenecessitūdinibus
vocativenecessitūdōnecessitūdinēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

summa necessitudine aliquem contingere
to stand in very intimate relations to some one.

nĕcessĭtūdo, ĭnis, f. necesse,
I. necessity, inevitableness, want, need, distress.
I. Lit. (in Cic. less freq. than necessitas; in gen. more antiquated; cf. Gell. 13, 3, 3): calamitatis necessitudine inductus, Sisenn. ap. Non. 354, 6: puto hanc esse necessitudinem, cui nullā vi resisti potest: quae neque mutari neque leniri potest, Cic. Inv. 2, 57, 170; cf. the context: an necessitudine, quod alio modo agi non possit, id. ib. 2, 20, 61; 2, 57, 171: neve eam necessitudinem imponatis, ut, etc., Sall. C. 33, 5: non eadem nobis et illis necessitudo impendet, id. ib. 58, 5: necessitudinem alicui facere, Tac. A. 3, 64: miserrima, Vell. 2, 50, 2.—
II. Transf., a close connection, in which one person stands to another as relative or friend, relationship, friendship, intimacy, bond, etc.: plerique grammaticorum asseverant, necessitudinem et necessitatem longe differre, ideo, quod necessitas sit vis quaedam premens et cogens: necessitudo autem dicatur jus quoddam et vinculum religiosae conjunctionis idque unum solitarium significet, Gell. 13, 3, 1: nomina necessitudinum mutare, Cic. Clu. 70, 199: sancta necessitudinum nomina, Mos. et Rom. Leg. Coll. 6, 4, 2: liberorum necessitudo, Cic. Fam. 13, 10, 1: etiam antea Jugurthae filia Bocchi nupserat. Verum ea necessitudo apud Numidas Maurosque levis ducitur, Sall. J. 80, 6: in amicitiae conjunctionisque necessitudine, Cic. Lael. 20, 71; cf.: sunt mihi cum illo omnes amicitiae necessitudines, id. Sest. 17, 39: necessitudo et affinitas, id. Quint. 4, 13: summā necessitudine et summā conjunctione adductus, id. Fam. 13, 27, 2: bonos viros ad tuam necessitudinem adjungere, id. ib. 13, 11, 2: cum accusatore tuo satis justam causam conjungendae necessitudinis putant, quod, etc., Cic. Verr. 2, 4, 65, § 145: necessitudinem sancte colere, id. Fam. 13, 19, 1: familiaritatis necessitudinisque oblitus, id. Mur. 3, 7: caput illud est ut Lysonem ... recipias in necessitudinem tuam, id. Fam. 13, 19, 3; cf. id. ib. 13, 12, 1; 9, 13, 3.—
2. Trop., a necessary connection: numerus autem ... neque habebat aliquam necessitudinem aut cognationem cum oratione, Cic. Or. 56, 186.—
B. Concr.: necessitudines, persons with whom one is closely connected, relatives, connections, friends (post-Aug.): petiit, ut sibi permitteretur revisere necessitudines, i. e. mother and children, Suet. Tib. 11 fin.: remisit tamen hosti judicato necessitudines amicosque omnes, id. Aug. 17; id. Tib. 50; Tac. H. 3, 59 fin.: crederes Alexandrum inter suas necessitudines flere, Curt. 4, 10, 12: relictis obsidum loco necessitudinibus suis, Amm. 15, 5, 6.

Origins

Derived from necesse (“necessary”) + -tūdō (“nominalizing suffix”).

Descendants
  • Spanishnecesitud

In English words that came into English from necessitūdō

  • necessitudenecessitūdō

Quick answers

What does necessitūdō mean in Latin?
necessitūdō, a noun, means “necessity, need; distress; relationship, friendship, bond, intimacy”.
What is the genitive of necessitūdō?
The genitive singular is necessitūdinis. necessitūdō is feminine, third declension.
How do you pronounce necessitūdō?
In classical Latin, [nɛ.kɛs.sɪˈtuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ne.t͡ʃes.siˈtuː.do].