adjective
necesse1
necesse (indeclinable)
Classical[nɛˈkɛs.sɛ]Ecclesiastical[neˈt͡ʃɛs.se]
№ 773 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- indeclinablenecessary; needed
Necesse est mihi bellāre.
It is necessary for me to wage war. - indeclinableinevitable
Hominī necesse est morī.
For man, dying is inevitable.
In the readers how our graded readers gloss it
necessary
necesse — in Seneca, ch. XIX
nĕcesse (arch. nĕcessum,
I. v. infra: NECESVS, S. C. de Bacch. l. 4: necessus, Ter. Heaut. 2, 3, 119 Wagn. ad loc.; id. Eun. 5, 5, 28; Gell. 16, 8, 1; v. Lachm. ad Lucr. 6, 815), neutr. adj. (gen. necessis, Lucr. 6, 815 ex conj. Lachm.; cf. Munro ad loc.; elsewhere only nom. and acc. sing., and with esse or habere) [perh. Sanscr. naç, obtain; Gr. root ἐνεκ-; cf. ἀνάγκη; v. Georg Curtius Gr. Etym. 424].
I. Form necesse.
A. Unavoidable, inevitable, indispensable, necessary (class.; cf.: opus, usus est)
1. With esse.
a. With subject.-clause:
edocet quanto detrimento...necesse sit constare victoriam, Caes. B. G. 7, 19: necesse est eam, quae ... timere permultos, Auct. Her. 4, 16, 23: emas, non quod opus est, sed quod necesse est, Cato ap. Sen. Ep. 94, 28: nihil fit, quod necesse non fuerit, Cic. Fat. 9, 17: necesse est igitur legem haberi in rebus optimis, id. Leg. 2, 5, 12; id. Verr 2, 3, 29, § 70. —b. With dat. (of the person, emphatic): nihil necesse est mihi de me ipso dicere, Cic. Sen. 9, 30:
de homine enim dicitur, cui necesse est mori, id. Fat. 9, 17.—c. With ut and subj.:
eos necesse est ut petat, Auct. Her. 4, 16, 23: sed ita necesse fuisse, cum Demosthenes dicturus esset, ut concursus ex totā Graeciā fierent, Cic. Brut. 84, 289; Sen. Ep. 78, 15: hoc necesse est, ut, etc., Cic. de Or. 2, 29, 129; Sen. Q. N. 2, 14, 2: neque necesse est, uti vos auferam, Gell. 2, 29, 9: necesse est semper, ut id ... per se significet, Quint. 8, 6, 43.—d. With subj. alone:
haec autem oratio ... aut nulla sit necesse est, aut omnium irrisione ludatur, Cic. de Or. 1, 12, 50: istum condemnetis necesse est, Cic. Verr. 2, 2, 18, § 45: vel concidat omne caelum necesse est, id. Tusc. 1, 23, 54: si necesse est aliquid ex se magni boni pariat, Lact. 3, 12, 7.—2. With habere (class. only with inf.):
non habebimus necesse semper concludere, Cic. Part. Or. 13, 47: eo minus habeo necesse scribere, id. Att. 10, 1, 4: Oppio scripsi ne necesse habueris reddere, id. ib. 16, 2, 5: non verbum pro verbo necesse habui reddere, id. Opt. Gen. Or. 5, 14: non necesse habeo omnia pro meo jure agere, Ter. Ad. 1, 1, 26; Quint. 11, 1, 74; Vulg. Matt. 14, 16: necesse habere with abl. (= egere; late Lat.): non necesse habent sani medico, Vulg. Marc. 2, 17.—In agreement with object of habere: non habet rex sponsalia necesse, Vulg. 1 Reg. 18, 25.—B. Needful, requisite, indispensable, necessary:
id quod tibi necesse minime fuit, facetus esse voluisti, Cic. Sull. 7, 22.—II. Form necessum (mostly ante-class.).
A. With subject.-clause:
foras necessum est, quicquid habeo, vendere, Plaut. Stich. 1, 3, 66: quod sit necessum scire, Afran. ap. Charis. p. 186 P.: nec tamen haec retineri hamata necessumst, Lucr. 2, 468: externa corpus de parte necessumst tundier, id. 4, 933: necessum est vorsis gladiis depugnarier, Plaut. Cas. 2, 5, 36: necessum est paucis respondere, Liv. 34, 5: num omne id aurum in ludos consumi necessum esset? id. 39, 5: tonsorem capiti non est adhibere necessum, Mart. 6, 57, 3.—B. With dat.:
dicas uxorem tibi necessum esse ducere, Plaut. Mil. 4, 3, 25.—C. With subj.:
unde anima, atque animi constet natura necessum est, Lucr. 4, 120: quare etiam nativa necessum est confiteare Haec eadem, id. 5, 377.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
necesse adj. (only nom. and acc sing. n., with esse or habere)
2 NEC-, unavoidable, inevitable, indispensable, necessary : necessest accipere Thaïdem, T.: quanto detrimento necesse sit constare victoriam, Cs.: num omne id aurum in ludos consumi necesse esset? L.: virgis te ad necem caedi necesse erit: quasi non necesse sit nobis contendere, Cs.: homo cui necesse est mori: necesse fuisse ut concursūs ex totā Graeciā fierent: haec oratio aut nulla sit necesse est, aut, etc.: fateare necesse est, H.: nihil fit, quod necesse non fuerit: non habebimus necesse semper concludere: non verbum pro verbo necesse habui reddere.— Needful, requisite, indispensable, necessary : id quod tibi necesse minime fuit, facetus esse voluisti.
Origins
Proto-Indo-European *néder. Proto-Indo-European *méh₁ Proto-Indo-European *néh₁der. Proto-Italic *nē Archaic Latin nei Old Latin ne Latin ne- Latin cessus Latin necesse From ne- (“un-: not”) + cessus (“yielded”).
Descendants
- Italiannecesse
- Cornishnegysfrom Proto-Brythonic *neges
- Welshnegesfrom Proto-Brythonic *neges