LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

naufragus1

naufragus (feminine naufraga, neuter naufragum)
Classical[ˈnau̯.fra.ɡʊs]Ecclesiastical[ˈnaːu̯.fra.ɡus]

Meaning

  1. adjectiveshipwrecked, wrecked
  2. adjectivecausing shipwreck, shipwrecking
  3. adjectivefigurativelyruined

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenaufragusnaufraga
nāvifraga
naufragum
nāvifragum
genitivenaufragī
nāvifragī
naufragae
nāvifragae
naufragī
nāvifragī
dativenaufragō
nāvifragō
naufragae
nāvifragae
naufragō
nāvifragō
accusativenaufragum
nāvifragum
naufragam
nāvifragam
naufragum
nāvifragum
ablativenaufragō
nāvifragō
naufragā
nāvifragā
naufragō
nāvifragō
vocativenaufrage
nāvifrage
naufraga
nāvifraga
naufragum
nāvifragum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenaufragī
nāvifragī
naufragae
nāvifragae
naufraga
nāvifraga
genitivenaufragōrum
nāvifragōrum
naufragārum
nāvifragārum
naufragōrum
nāvifragōrum
dativenaufragīs
nāvifragīs
naufragīs
nāvifragīs
naufragīs
nāvifragīs
accusativenaufragōs
nāvifragōs
naufragās
nāvifragās
naufraga
nāvifraga
ablativenaufragīs
nāvifragīs
naufragīs
nāvifragīs
naufragīs
nāvifragīs
vocativenaufragī
nāvifragī
naufragae
nāvifragae
naufraga
nāvifraga

naufrăgus, a, um, adj. navis-frango,
I. that suffers shipwreck, shipwrecked, wrecked.
I. Lit. (class.): Marium Africa devicta expulsum et naufragum vidit, Cic. Pis. 19, 43: corpora, Verg. G. 3, 542: puppis, Ov. H. 2, 16: mulier, Tac. A. 14, 11.—
(b). Subst.: naufrăgus, i, m., a shipwrecked person: naufragus natans, Cic. Inv. 2, 51, 153: dare naufrago tabulam, Sen. Ben. 3, 9, 2: mersā rate naufragus assem Dum rogat, Juv. 14 301.. —
B. Poet., transf., that causes shipwreck, shipwrecking: mare, Hor. C. 1, 16, 10: unda, Tib. 2, 4, 10: monstra, Ov. F. 4, 500: tempestas, Val. Fl. 1, 584: Syrtis, Sil. 17, 635; cf. navifragus.—
II. Trop., ruined: naufragorum ejecta ac debilitata manus, Cic. Cat. 2, 11, 24: ut aliquis patrimonio naufragus, id. Sull. 14, 41.

Origins

From nāvis (“ship”) + frangō (“to break”) + -us.

Descendants
  • Italiannaufrago
  • Catalannàufrag
  • Portuguesenáufrago
  • Spanishnáufrago
  • Galiciannáufrago
  • Middle Englishnauffragus
noun · masculinesecond declension
naufragus2
naufragus m (genitive naufragī)
Classical[ˈnau̯.fra.ɡʊs]Ecclesiastical[ˈnaːu̯.fra.ɡus]

Meaning

  1. masculinea shipwrecked person

Declension

declension
formsingularplural
nominativenaufragusnaufragī
genitivenaufragīnaufragōrum
dativenaufragōnaufragīs
accusativenaufragumnaufragōs
ablativenaufragōnaufragīs
vocativenaufragenaufragī

Origins

From nāvis (“ship”) + frangō (“to break”) + -us.

Quick answers

What does naufragus mean in Latin?
naufragus, a adjective, means “shipwrecked, wrecked; causing shipwreck, shipwrecking; ruined”.
How do you pronounce naufragus?
In classical Latin, [ˈnau̯.fra.ɡʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnaːu̯.fra.ɡus].