LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

naufragium

naufragium n (genitive naufragiī or naufragī)
Classical[nau̯ˈfra.ɡi.ũː]Ecclesiastical[nau̯ˈfraː.d͡ʒi.um]

Meaning

  1. neutershipwreck
  2. neuterpoeticstorm

Declension

declension
formsingularplural
nominativenaufragiumnaufragia
genitivenaufragiī
naufragī
naufragiōrum
dativenaufragiōnaufragiīs
accusativenaufragiumnaufragia
ablativenaufragiōnaufragiīs
vocativenaufragiumnaufragia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

naufragium facere
to be shipwrecked.
naufragium colligere (Sest. 6. 15)
to collect the wreckage.

naufrăgĭum, ii, n. for navifragium, from navis-frango,
I. a shipwreck.
I. Lit.: multi naufragia fecerunt, Cic. Fam. 16, 9, 1: naufragio perire, id. Deiot. 9, 25: naufragio interire, Caes. B. C. 3, 27: naufragio interceptus, Tac. A. 14, 3; Flor. 3, 10, 7: nullum conferri posse Naufragium velis ardentibus, Juv. 12, 22: pati, Sen. Herc. Oet. 118.—Prov.: naufragia alicujus ex terrā intueri, to behold the ruin of others from a position of safety, Cic. Att. 2, 7, 4 (cf. Lucr. 2, 1): naufragium in portu facere, i. e. to fail when on the verge of success, Quint. Decl. 12, 23.—
B. Poet., transf.
1. A storm: naufragiis magnis multisque coörtis, Lucr. 2, 552.—
2. The remains of a shipwreck, a wreck: Eurus Naufragium spargens operit freta, Sil. 10, 323.—
II. Trop., shipwreck, ruin, loss, destruction: naufragium fortunarum, Cic. Rab. Perd. 9, 25: luculenti patrimonii, id. Phil. 12, 8, 19: rei familiaris, id. Fam. 1, 9, 5: cum Gallica gens per Italiam naufragia sua latius traheret, defeats, Flor. 1, 13, 19: tabula ex naufragio, lit. a plank on which a shipwrecked person saves himself; hence, a means of deliverance, a solace, Cic. Att. 4, 18, 3.—
B. Transf., the shattered remains, a wreck: naufragia Caesaris amicorum, Cic. Phil. 13, 2, 3: colligere naufragium rei publicae. id. Sest. 6, 15: credo mollia naufragiis litora posse dari, Ov. P. 1, 2, 62; 2, 9, 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(s)neh₂-
  2. Proto-Indo-European*néh₂us
  3. Proto-Italic[Term?]
  4. Latinnaufragium

Proto-Indo-European *bʰreg- Proto-Indo-European *-né- Latin frangō Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin fragium Latin naufragium From nāvis (“ship”) + fragium.

Descendants
  • Catalannaufragi
  • Englishnaufrageous
  • Englishnaufragous
  • Frenchnaufrage
  • Italiannaufragio
  • Occitannaufragi
  • Portuguesenaufrágio
  • Romaniannaufragiu
  • Spanishnaufragio
  • Galiciannaufraxio

In English words that came into English from naufragium

  • naufragousnaufragium

Quick answers

What does naufragium mean in Latin?
naufragium, a noun, means “shipwreck; storm”.
What is the genitive of naufragium?
The genitive singular is naufragiī. naufragium is neuter, second declension.
How do you pronounce naufragium?
In classical Latin, [nau̯ˈfra.ɡi.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [nau̯ˈfraː.d͡ʒi.um].
Where does naufragium come from?
Proto-Indo-European *(s)neh₂- → Proto-Indo-European *néh₂us → Proto-Italic [Term?] → Latin naufragium.