noun · femininethird declension
nātīvitās
nātīvitās f (genitive nātīvitātis)
Classical[naːˈtiː.wɪ.taːs]Ecclesiastical[naˈtiː.vi.tas]
Meaning
- birth, nativity
- capitalizedthe birth of Jesus Christ
- Christmas, the Nativity: the feast day celebrating the birth of Jesus Christ
- Christmastide, Christmas season, the Twelve Days of Christmas: the season or time between Christmas Day and the Epiphany
- Annunciation (used in conjunction with "annuntiatio")
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nātīvitās | nātīvitātēs |
| genitive | nātīvitātis | nātīvitātum |
| dative | nātīvitātī | nātīvitātibus |
| accusative | nātīvitātem | nātīvitātēs |
| ablative | nātīvitāte | nātīvitātibus |
| vocative | nātīvitās | nātīvitātēs |
nātīvĭtas, ātis, f. nativus,
I. birth, nativity (post-class.; cf.
ortus): municipem aut nativitas aut adoptio facit, Dig. 50, 1, 1: janua nativitatis, Tert. Anim. 39: vultum nativitatis, natural face, Vulg. Jacob. 1, 23. —(b). Plur., Tert. Spect. 30.—
2. A generation:
usque ad quartam nativitatem, Tert. adv. Marc. 4, 27 fin.Origins
- Proto-Indo-European*ǵenh₁-
- Proto-Indo-European*ǵn̥h₁tós
- Proto-Italic*gnātos
- Latinnātīvitās
Latin nātus Proto-Indo-European *-wós Proto-Indo-European *-iHwósder. Latin īvus Latin nātīvus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin nātīvitās From nātīvus (“native, natural”) + -tās, from nāscor (“to be born”).
Descendants
- Catalannativitat
- CatalanNativitat
- Englishnativity
- EnglishNativity
- Frenchnativité
- FrenchNativité
- Italiannatività
- ItalianNatività
- Portuguesenatividade
- PortugueseNatividade
In English words that came into English from nātīvitās
- nativitynātīvitās