LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

mūnītiō

mūnītiō f (genitive mūnītiōnis)
Classical[muːˈniː.ti.oː]Ecclesiastical[muˈnit.t͡si.o]

Meaning

  1. a defending, fortifying, protecting
  2. defence, fortification, rampart
  3. a repairing of roads
  4. figurativelya support for a cause

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativemūnītiō
mūnītiuncula
mūnītiōnēs
mūnītiunculae
genitivemūnītiōnis
mūnītiunculae
mūnītiōnum
mūnītiunculārum
dativemūnītiōnī
mūnītiunculae
mūnītiōnibus
mūnītiunculīs
accusativemūnītiōnem
mūnītiunculam
mūnītiōnēs
mūnītiunculās
ablativemūnītiōne
mūnītiunculā
mūnītiōnibus
mūnītiunculīs
vocativemūnītiō
mūnītiuncula
mūnītiōnēs
mūnītiunculae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

munitiones perrumpere
to break through the lines (and relieve a town).

mūnītĭo, ōnis, f. 1. munio,
I. a defending, fortifying, protecting (class.).
I. Lit.: milites munitione prohibere, Caes. B. G. 1, 49: oppidi, Suet. Galb. 10: operis, a fortifying, erection of fortifications, Caes. B. G. 1, 8: fluminum, a bridging over, Tac. A. 1, 56: munitionis multa sunt genera, enclosure, fencing, hedging, Pall. 1, 34.—
B. Transf.
1. Concr., a means of fortification or defence, a fortification, rampart, bulwark, intrenchment, walls (syn. munimentum): nisi munitione ac mole lapidum a mari (fons) disjunctus esset, Cic. Verr. 2, 4, 53, § 118: munitiones multiplices Piraei portus, Vell. 2, 23, 3: urbem operibus munitionibusque sepire, Cic. Phil. 13, 9, 20: demoliri, Sall. Fragm. ap. Non. 2, 204: facere, Caes. B. G. 1, 10: incendere, Nep. Eum. 5, 7: per munitionem introire, Sall. J. 38, 6: munitiones in urbem spectantes, Liv. 5, 5: munitiones et castella, Tac. A. 3, 74: multum munitionis, of the walls, Nep. Them. 7, 2.—
2. (Acc. to munio, I. B. 2.) A making passable of roads, by opening, paving, etc.: ex viarum munitione quaestum facere, repairing the roads, work on the roads, Cic. Font. 4, 7: multos ad munitiones viarum condemnavit, Suet. Calig. 27.—
II. Trop., a support: aditus ad causam et munitio aut quoddam ornamentum, support to the cause, Cic. de Or. 2, 79, 320 (al. communitio).—(The gloss. of Fest. is prob. corrupt: munitio morsicatio ciborum, Paul. ex Fest. p. 143 Müll.)

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin mūnītiō From mūniō (“to fortify, to defend (with a wall)”) + -tiō.

Descendants
  • Catalanmunició
  • Englishmunition
  • Frenchmunition
  • Italianmunizione
  • Occitanmunicion
  • Portuguesemunição
  • Romanianmuniție
  • Spanishmunición
  • Galicianmunición
  • Normanmeunition

Quick answers

What does mūnītiō mean in Latin?
mūnītiō, a noun, means “a defending, fortifying, protecting; defence, fortification, rampart; a repairing of roads”.
What is the genitive of mūnītiō?
The genitive singular is mūnītiōnis. mūnītiō is feminine, third declension.
How do you pronounce mūnītiō?
In classical Latin, [muːˈniː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [muˈnit.t͡si.o].