noun · femininethird declension
mūnītiō
mūnītiō f (genitive mūnītiōnis)
Classical[muːˈniː.ti.oː]Ecclesiastical[muˈnit.t͡si.o]
Meaning
- a defending, fortifying, protecting
- defence, fortification, rampart
- a repairing of roads
- figurativelya support for a cause
Latīnē defined in Latin in our graded readers
opus mūnītumfortification, rampart
mūnītiō -ōnis (f) — in De Bello Gallico I, De Bello Gallico II, ch. 9 and De Bello Gallico III, ch. 2, 22
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mūnītiō mūnītiuncula | mūnītiōnēs mūnītiunculae |
| genitive | mūnītiōnis mūnītiunculae | mūnītiōnum mūnītiunculārum |
| dative | mūnītiōnī mūnītiunculae | mūnītiōnibus mūnītiunculīs |
| accusative | mūnītiōnem mūnītiunculam | mūnītiōnēs mūnītiunculās |
| ablative | mūnītiōne mūnītiunculā | mūnītiōnibus mūnītiunculīs |
| vocative | mūnītiō mūnītiuncula | mūnītiōnēs mūnītiunculae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- munitiones perrumpere
- to break through the lines (and relieve a town).
mūnītĭo, ōnis, f. 1. munio,
I. a defending, fortifying, protecting (class.).
I. Lit.:
milites munitione prohibere, Caes. B. G. 1, 49: oppidi, Suet. Galb. 10: operis, a fortifying, erection of fortifications, Caes. B. G. 1, 8: fluminum, a bridging over, Tac. A. 1, 56: munitionis multa sunt genera, enclosure, fencing, hedging, Pall. 1, 34.—B. Transf.
1. Concr., a means of fortification or defence, a fortification, rampart, bulwark, intrenchment, walls (syn. munimentum):
nisi munitione ac mole lapidum a mari (fons) disjunctus esset, Cic. Verr. 2, 4, 53, § 118: munitiones multiplices Piraei portus, Vell. 2, 23, 3: urbem operibus munitionibusque sepire, Cic. Phil. 13, 9, 20: demoliri, Sall. Fragm. ap. Non. 2, 204: facere, Caes. B. G. 1, 10: incendere, Nep. Eum. 5, 7: per munitionem introire, Sall. J. 38, 6: munitiones in urbem spectantes, Liv. 5, 5: munitiones et castella, Tac. A. 3, 74: multum munitionis, of the walls, Nep. Them. 7, 2.—2. (Acc. to munio, I. B. 2.) A making passable of roads, by opening, paving, etc.:
ex viarum munitione quaestum facere, repairing the roads, work on the roads, Cic. Font. 4, 7: multos ad munitiones viarum condemnavit, Suet. Calig. 27.—II. Trop., a support:
aditus ad causam et munitio aut quoddam ornamentum, support to the cause, Cic. de Or. 2, 79, 320 (al. communitio).—(The gloss. of Fest. is prob. corrupt: munitio morsicatio ciborum, Paul. ex Fest. p. 143 Müll.)Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mūnītiō ōnis, f
munio, a defending, fortifying, protecting : milites munitione prohibere, Cs.: operis, erection of fortifications , Cs.: munitionis causā in silvas discedere, go to cut wood for a rampart , Cs.— A defence, fortification, rampart, bulwark, intrenchment, walls : munitione a mari (fons) disiunctus: urbem operibus munitionibusque saepire: intra munitiones ingredi, Cs.: per munitionem introire, S.: multum munitionis, of the walls , N.— A making passable, opening : viarum: fluminum, bridging , Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin mūnītiō From mūniō (“to fortify, to defend (with a wall)”) + -tiō.
Descendants
- Catalanmunició
- Englishmunition
- Frenchmunition
- Italianmunizione
- Occitanmunicion
- Portuguesemunição
- Romanianmuniție
- Spanishmunición
- Galicianmunición
- Normanmeunition