LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

monumentum

monumentum n (genitive monumentī)
Classical[mɔ.nʊˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[mo.nuˈmɛn.tum]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. neuterreminder, memorial
  2. neutermonument
    haec hominum monumenta patentThese monuments of men are evident.8 CE, Ovidius, Fasti 6.195
  3. neutertomb, burial place

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quod hominēs magnōs in memoriā tenet: columna, statua, sepulcrum.
monumentum -ī n — in Mille Verba, Urbs et Aedificia
quod monet et memoriam servat
monimentum -ī (n) — in Metamorphoses I, ch. 9
quod memoriam servat
monimentum -ī (n) — in Aeneis, ch. 24

Declension

declension
formsingularplural
nominativemonumentummonumenta
monimenta
genitivemonumentī
monimentī
monumentōrum
monimentōrum
dativemonumentō
monimentō
monumentīs
monimentīs
accusativemonumentummonumenta
monimenta
ablativemonumentō
monimentō
monumentīs
monimentīs
vocativemonumentummonumenta
monimenta

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

veterum annalium monumenta
ancient history.
exstruere aedificium, monumentum
to erect a building, a monument.
litterae ac monumenta or simply monumenta
written records; documents.
evolvere historias, litterarum (veterum annalium) monumenta
to study historical records, read history.
exempla petere, repetere a rerum gestarum memoria or historiarum (annalium, rerum gestarum) monumentis
to borrow instances from history.

mŏnŭmentum (mŏnĭm-), i, n. [moneo),
I. that which preserves the remembrance of any thing, a memorial, a monument; esp. of buildings, statues, galleries, tombs erected to perpetuate the remembrance of a person or thing; cf. Paul. ex Fest. p. 139 Müll.
I. Lit. (class.): statuam dare auream Solidam faciundam, quae siet factis monumentum suis, Plaut. Curc. 3, 72: monimenti causā, Cic. Rosc. Am. 50, 146: monumento ut esset, Liv. 8, 11, 16: vitiorum, Cic. Verr. 1, 4, 12: Marcelli et Africani, id. ib. 2, 1, 4, § 11: in Mamertino solo foederato atque pacato monumentum istius, crudelitatis constitutum est, id. ib. 2, 4, 11, § 26: ego, quae monumenti ratio sit, nomine ipso admoneor, ad memoriam magis spectare debet posteritatis, quam ad praesentis temporis gratiam, Cic. Fragm. ap. Non. 32, 18: placet mihi, legionis Martiae militibus monumentum fieri quam amplissimum, id. Phil. 14, 12, 41; plur. excellent: quod in monumentis majorum suorum sit interfectus (Clodius), i. e. on the Via Appia, Cic. Mil. 7, 17; Tac. A. 4, 7: pecunias monumentaque, quae ex fano Herculis collata erant, memorials, votive offerings, images, Caes. B. C. 2, 21: monimenta, quae in sepulcris: et ideo secundum viam, quo praetereuntes admoneant, et se fuisse, et illos esse mortales, Varr. L. L. 6, § 45 Müll.: regis, Hor. C. 1, 2, 15: Marii, the temple built by him, Cic. Div. 1, 28, 59; of the temple of Castor, Cic. Verr. 1, 50, 13: senatūs, the house of Cicero, built by order of the Senate, id. Fam. 1, 9, 15.—
B. In partic.
1. A sepulchral monument, a sepulchre, tomb (syn.: sepulcrum, tumulus; class.): marmoreum, Serv. ap. Cic. Fam. 4, 12: sepulcri, Nep. Dion. 10; and without sepulcri: sepultus est in monumento avunculi sui, family tomb, sepulchre, Nep. Att. 22, 4.—
2. Of written works, monuments, or records: exegi monumentum aere perennius, Hor. C. 3, 30, 1: monumenta rerum gestarum, books of history, chronicles, Cic. de Or. 1, 46, 201: annalium, the monuments of history, id. Rab. Post. 16, 43: commendare aliquid monumentis, memoirs, id. Fam. 5, 12, 1: liber monumenti, Vulg. Mal. 3, 16.—
C. Transf., a remembrancer, a mark, token, or means of recognition, Ter. Eun. 4, 6, 16: vos monimentis commonefaciam bubulis, Plaut. Stich. 1, 2, 6.—
II. Trop.: at illa laus est, magno in genere ... liberos hominem educare, generi monumentum et sibi, Plaut. Mil. 3, 1, 110: monumentum laudis, a memorial, Cic. Cat. 3, 11, 26: clementiae, id. Deiot. 14, 40: furtorum, Cic. Verr. 2, 2, 72, § 177: amoris, Verg. A. 5, 538.

Origins

  1. Proto-Indo-European*men-
  2. Proto-Indo-European*monéyeti
  3. Proto-Italic*man-eje-
  4. Proto-Italic*moneō
  5. Latinmonumentum

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin monumentum From monēre (“to remind”) + -mentum (noun suffix).

Elsewhere
  • Catalanmonument
  • Englishmonument
  • Frenchmonument
  • Italianmonumento
  • Italianmunumento
  • Occitanmonument
  • Portuguesemonumento
  • Romanianmonument
  • Spanishmonumento
  • Asturianmonumentu
Insular Romance
  • Sardinianmolimentu
  • Sardinianmorimentu
  • Sardinianmolumentu
  • Sardinianmulimentu
  • Sardinianmurimentu
Ibero-Romance
  • Portuguesemoimentofrom Old Galician-Portuguese mõimento
  • PortugueseMoimentafrom Old Galician-Portuguese mõimento
  • Galicianmoimentofrom Old Galician-Portuguese mõimento
  • GalicianMoimentafrom Old Galician-Portuguese mõimento
Balkan Romance
  • Romanianmormânt
  • Aromanianmurmintu
  • Aromanianmãrmintu
  • Megleno-Romanianmurmint
Northern Gallo-Romance
  • Old Frenchmoniment
  • Old Frenchmunument

In English words that came into English from monumentum

  • monumentmonumentum
  • monumentalmonumentālis
  • monimentmonimentum

Quick answers

What does monumentum mean in Latin?
monumentum, a noun, means “reminder, memorial; monument; tomb, burial place”.
What is the genitive of monumentum?
The genitive singular is monumentī. monumentum is neuter, second declension.
How do you pronounce monumentum?
In classical Latin, [mɔ.nʊˈmɛn.tũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [mo.nuˈmɛn.tum].
Where does monumentum come from?
Proto-Indo-European *men- → Proto-Indo-European *monéyeti → Proto-Italic *man-eje- → Proto-Italic *moneō → Latin monumentum.
Which English words come from monumentum?
English words that go back to Latin monumentum include monument, moniment and monumental.