adjectivethird-declension two-termination adjective
monumentālis
monumentālis (neuter monumentāle)
Classical[mɔ.nʊ.mɛnˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[mo.nu.menˈtaː.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationof or belonging to a monument, monumental
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | monumentālis | monumentālis | monumentāle |
| genitive | monumentālis | monumentālis | monumentālis |
| dative | monumentālī | monumentālī | monumentālī |
| accusative | monumentālem | monumentālem | monumentāle |
| ablative | monumentālī | monumentālī | monumentālī |
| vocative | monumentālis | monumentālis | monumentāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | monumentālēs | monumentālēs | monumentālia |
| genitive | monumentālium | monumentālium | monumentālium |
| dative | monumentālibus | monumentālibus | monumentālibus |
| accusative | monumentālīs monumentālēs | monumentālīs monumentālēs | monumentālia |
| ablative | monumentālibus | monumentālibus | monumentālibus |
| vocative | monumentālēs | monumentālēs | monumentālia |
mŏnŭmentālis, e, adj. [monumentum,
I. of or belonging to a monument, monumental (late Lat.): lapis, Auct. de Limit. p. 305 Goes.
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin monumentālis From monumentum (“monument, tomb”) + -ālis.
In English words that came into English from monumentālis
- monumentalmonumentālis