noun · femininefirst declension
misericordia
misericordia f (genitive misericordiae)
Classical[mɪ.sɛ.rɪˈkɔr.di.a]Ecclesiastical[mi.s̬e.riˈkɔr.di.a]
Meaning
- femininepity, compassion, mercy, lovingkindness, tenderness, heartedness
Sīc enim iam tēcum loquar, nōn ut odiō permōtus esse videar — quō dēbeō — sed ut misericordiā, quae tibi nūlla dēbētur.
For thus I shall now speak with you, not so that I may seem to be moved by hatred — which I ought to be — but by pity, which is in no way owed to you.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.16Timor misericordiam non recipit
The fear does not admit to the mercyc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.26 - femininefigurativelywretchedness, misery; pathos
Latīnē defined in Latin in our graded readers
dolor prō alterīus malōmisericordia -ae (f) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 19
animus miserentismisericordia -ae (f) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 7, 12
dolor prō dolōre alterīusmisericordia -ae (f) — in Aeneis, ch. 5
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | misericordia | misericordiae |
| genitive | misericordiae | misericordiārum |
| dative | misericordiae | misericordiīs |
| accusative | misericordiam | misericordiās |
| ablative | misericordiā | misericordiīs |
| vocative | misericordia | misericordiae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- misericordiam implorare
- to implore a person's sympathy, pity.
- misericordiam alicui commovere
- to excite some one's pity.
- misericordiam alicuius concitare
- to excite some one's pity.
- misericordia moveri, capi (De Or. 2. 47)
- to be touched with pity.
- ad misericordiam aliquem allicere, adducere, inducere
- to arouse feelings of compassion in some one.
mĭsĕrĭcordĭa, ae, f. misericors,
I. tender-heartedness, pity, compassion, mercy.
I. Lit. (class.):
misericordia est aegritudo ex miseriā alterius injuriā laborantis, Cic. Tusc. 4, 8, 18: (Stoici) misericordiam, cupiditatem, metum, morbos animi appellant, Lact. 6, 14: misericordiam aliis commovere ... misericordiā capi, Cic. de Or. 2, 47, 195: misericordiā commotus, id. Mur. 31, 65: mentes hominum ad lenitatem misericordiamque revocare, id. de Or. 1, 12, 53: misericordiam implorare et exposcere, id. Mil. 34, 92: vestram misericordiam implorat, id. Mur. 40, 86: captare, id. Phil. 2, 34: populi concitare, id. de Or. 1, 53, 227: tribuere alicui, to give, bestow, id. Planc. 1, 3: adhibere, to show, id. Rab. Perd. 2, 5: praebere, Aug. Civ. Dei, 9, 5: exercere, to exercise, Dig. 16, 3, 7: misericordiam facere (eccl. Lat.), Vulg. Gen. 20, 13 al.: alienā misericordiā vivo, on the compassion of others, Cic. Rosc. Am. 50, 145: cum ipse patitur, miseria, cum aliis compatitur, misericordia dici solet, Aug. Conf. 3, 2, 1: ad misericordiam inducere, to move, Cic. Brut. 50, 188: ad misericordiam vocare, id. Mur. 3: misericordiam magnam habere, to have, entertain, id. ib. 40, 86.—Plur.: misericordias habere, Plaut. Most. 2, 3, 115.—With gen.: puerorum, for the children, Cic. Att. 7, 12: haec magnā cum misericordiā fletuque pronuntiantur, with great pathos, Caes. B. C. 2, 12 fin.: remotā misericordiā discutere, without compassion, Aug. Conf. 9, 13, 1.— Esp., plur.: misericordiae, works of charity, Salv. adv. Avar. 2, 1.—* B. Transf., a condition to excite compassion, wretchedness, misery:
quantum misericordiae nobis tuae preces et tua salus allatura sit, Cic. Q. Fr. 1, 3, 8.—II. Personified: Mĭ-sĕrĭcordĭa, the goddess Mercy or Compassion, App. M. 1, p. 263, 38; cf. Quint. 5, 11, 38; Claud. B. Gild. 404.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
misericordia ae, f
misericors, tenderheartedness, pity, compassion, sympathy, mercy : animus misericordiā Devinctus, T.: irā aut misericordiā inpulsi, S.: usus misericordiā, exercising , Cs.: vestram misericordiam implorat: ei tribuere, bestow : adhibere in hominis fortunis, show : alienā misericordiā vivo, on the compassion of others : ad misericordiam inducere, move : misericordiam magnam habere, entertain : haec magnā cum misericordiā fletuque pronuntiantur, pathos , Cs.: puerorum, for the children .
Origins
- Proto-Indo-European*mh₂isros?
- Proto-Italic*misseros
- Latinmisericordia
Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Latin misericors Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin misericordia From misericors (“pitiful, compassionate, merciful”) + -ia.
Descendants
- Catalanmisericòrdia
- Englishmisericord
- Englishmisericorde
- Englishmisericordia
- Frenchmiséricorde
- Italianmisericordia
- Portuguesemisericórdia
- Romanianmizericordie
- Spanishmisericordia
- Gothic𐌰𐍂𐌼𐌰𐌷𐌰𐌹𐍂𐍄𐌴𐌹
In English words that came into English from misericordia
- misericordmisericordia
- misericordiamisericordia