adjectivethird-declension one-termination adjective
misericors
misericors (genitive misericordis, comparative misericordior)
Classical[mɪˈsɛ.rɪ.kɔrs]Ecclesiastical[miˈs̬ɛː.ri.kors]
Meaning
- one terminationmerciful, compassionate
- one terminationtenderhearted, sympathetic
- one terminationmean, pitiful, contemptible
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | misericors | misericors | misericors |
| genitive | misericordis | misericordis | misericordis |
| dative | misericordī | misericordī | misericordī |
| accusative | misericordem | misericordem | misericors |
| ablative | misericordī misericorde | misericordī misericorde | misericordī misericorde |
| vocative | misericors | misericors | misericors |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | misericordēs | misericordēs | misericordia |
| genitive | misericordium | misericordium | misericordium |
| dative | misericordibus | misericordibus | misericordibus |
| accusative | misericordīs misericordēs | misericordīs misericordēs | misericordia |
| ablative | misericordibus | misericordibus | misericordibus |
| vocative | misericordēs | misericordēs | misericordia |
mĭsĕrĭcors, cordis, adj. misereo-cor,
I. tender-hearted, pitiful, compassionate, merciful (class.).—Of persons and things:
credc misericors est, Plaut. Am. 1, 1, 141: misericordem se praebere, Cic. Caecin. 10, 26: misericors et mansuetus, Auct. Her. 2, 17, 25: misericordem esse in aliquem, Cic. Lig. 5, 15; Curt. 9, 6, 12; Sen. Contr. 3, 23, 1: sint misericordes in furibus aerarii, Sall. C. 52, 12: animus, Cic. Inv. 1, 55, 106: Dominus est, Vulg. Jacob. 5, 11: (Deus) miseretur ei, quem viderit misericordem, Lact. Div. Just. Epit. 5.—Comp.: misericordior nulla est me feminarum, Plaut. Rud. 1, 5, 23: in illā gravi L. Sullae turbulentāque victoriā quis P. Sulla mitior, quis misericordior inventus est? Cic. Sull. 26, 72.—Sup.: quando misericordissimus exstitisset, Aug. Ep. 48: canes misericordissimi, Sid. Ep. 8, 6.— II. Mean, pitiful, contemptible:
qui autem natura dicuntur iracundi aut misericordes aut invidi aut tale quid, Cic. Tusc. 4, 37, 80.— Hence, adv.: mĭsĕrĭcordĭter, tenderheartedly, pitifully, compassionately, mercifully (ante- and post-class.): crudeliter illi, nos misericorditer, Quadrig. ap. Non. 510, 20; Lact. 6, 18, 9; Aug. Civ. Dei, 3, 31; 5, 23.—Comp.: misericordius, Aug. Doctr. Chr. 1, 16.—Sup.: misericordissime, Aug. Ep. 149.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
misericors cordis, adj. with comp.
misereo+ cor, tender-hearted, pitiful, compassionate, merciful : in suos: in re: in furibus aerari, S.: animus: in illā victoriā quis P. Sullā misericordior inventus est?: mendacium, charitable.—Mean, pitiful : iracundi aut misericordes.
Origins
- Proto-Indo-European*mh₂isros?
- Proto-Italic*misseros
- Latinmisericors
Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Latin misericors From miser (“poor, wretched”) + cor (“heart”).
Descendants
- Italianmisericorde
- Spanishmisericorde
- Interlinguamisericorde
- Gothic𐌰𐍂𐌼𐌰𐌷𐌰𐌹𐍂𐍄𐍃
- Proto-West Germanic*armahert(ī)
In English words that came into English from misericors
- misericordmisericordia
- misericordiamisericordia