LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

misericors

misericors (genitive misericordis, comparative misericordior)
Classical[mɪˈsɛ.rɪ.kɔrs]Ecclesiastical[miˈs̬ɛː.ri.kors]

Meaning

  1. one terminationmerciful, compassionate
  2. one terminationtenderhearted, sympathetic
  3. one terminationmean, pitiful, contemptible

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemisericorsmisericorsmisericors
genitivemisericordismisericordismisericordis
dativemisericordīmisericordīmisericordī
accusativemisericordemmisericordemmisericors
ablativemisericordī
misericorde
misericordī
misericorde
misericordī
misericorde
vocativemisericorsmisericorsmisericors
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemisericordēsmisericordēsmisericordia
genitivemisericordiummisericordiummisericordium
dativemisericordibusmisericordibusmisericordibus
accusativemisericordīs
misericordēs
misericordīs
misericordēs
misericordia
ablativemisericordibusmisericordibusmisericordibus
vocativemisericordēsmisericordēsmisericordia

mĭsĕrĭcors, cordis, adj. misereo-cor,
I. tender-hearted, pitiful, compassionate, merciful (class.).—Of persons and things: credc misericors est, Plaut. Am. 1, 1, 141: misericordem se praebere, Cic. Caecin. 10, 26: misericors et mansuetus, Auct. Her. 2, 17, 25: misericordem esse in aliquem, Cic. Lig. 5, 15; Curt. 9, 6, 12; Sen. Contr. 3, 23, 1: sint misericordes in furibus aerarii, Sall. C. 52, 12: animus, Cic. Inv. 1, 55, 106: Dominus est, Vulg. Jacob. 5, 11: (Deus) miseretur ei, quem viderit misericordem, Lact. Div. Just. Epit. 5.—Comp.: misericordior nulla est me feminarum, Plaut. Rud. 1, 5, 23: in illā gravi L. Sullae turbulentāque victoriā quis P. Sulla mitior, quis misericordior inventus est? Cic. Sull. 26, 72.—Sup.: quando misericordissimus exstitisset, Aug. Ep. 48: canes misericordissimi, Sid. Ep. 8, 6.—
II. Mean, pitiful, contemptible: qui autem natura dicuntur iracundi aut misericordes aut invidi aut tale quid, Cic. Tusc. 4, 37, 80.— Hence, adv.: mĭsĕrĭcordĭter, tenderheartedly, pitifully, compassionately, mercifully (ante- and post-class.): crudeliter illi, nos misericorditer, Quadrig. ap. Non. 510, 20; Lact. 6, 18, 9; Aug. Civ. Dei, 3, 31; 5, 23.—Comp.: misericordius, Aug. Doctr. Chr. 1, 16.—Sup.: misericordissime, Aug. Ep. 149.

Origins

  1. Proto-Indo-European*mh₂isros?
  2. Proto-Italic*misseros
  3. Latinmisericors

Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Latin misericors From miser (“poor, wretched”) + cor (“heart”).

Descendants
  • Italianmisericorde
  • Spanishmisericorde
  • Interlinguamisericorde
  • Gothic𐌰𐍂𐌼𐌰𐌷𐌰𐌹𐍂𐍄𐍃
  • Proto-West Germanic*armahert(ī)

In English words that came into English from misericors

  • misericordmisericordia
  • misericordiamisericordia

Quick answers

What does misericors mean in Latin?
misericors, a adjective, means “merciful, compassionate; tenderhearted, sympathetic; mean, pitiful, contemptible”.
How do you pronounce misericors?
In classical Latin, [mɪˈsɛ.rɪ.kɔrs]; in ecclesiastical (church) Latin, [miˈs̬ɛː.ri.kors].
Where does misericors come from?
Proto-Indo-European *mh₂isros? → Proto-Italic *misseros → Latin misericors.