noun · femininefirst declension
mīlitia
mīlitia f (genitive mīlitiae)
Classical[miːˈlɪ.ti.a]Ecclesiastical[miˈlit.t͡si.a]
Meaning
- military service
huic generī mīlitum senātus eundem, quem Cannēnsibus, fīnem statuērat mīlitiae.
For this class of soldier the senate had established a limit in duration to their military service, which was the same as the men at Cannae.27 BCE – 25 BCE, Livy, Ab Urbe Condita 26.1 - the military, army, soldiery
- warfare, war, campaign
domī mīlitiaeque (also domī bellīque)
in war and peace - civil service, profession, employment
- figurativelymilitary spirit, courage, bravery
Latīnē defined in Latin in our graded readers
vīta mīlitārismīlitia -ae (f) — in Aeneis, ch. 22
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mīlitia | mīlitiae |
| genitive | mīlitiae | mīlitiārum |
| dative | mīlitiae | mīlitiīs |
| accusative | mīlitiam | mīlitiās |
| ablative | mīlitiā | mīlitiīs |
| vocative | mīlitia | mīlitiae |
| locative | mīlitiae | — |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- militiae vacationem habere
- to be excused military duty.
- militia functum, perfunctum esse
- to retire from service.
- militiam detrectare, subterfugere
- to try to avoid military service.
- militiam (only in the sing.) capessere
- to take service in the army.
mīlĭtĭa, ae (-āi, Lucr. 1, 29), f. id.,
I. military service, warfare, war.
I. Lit.:
in militiae disciplinam profectus est, Cic. Imp. Pomp. 10, 28: militiam subterfugere, id. Off. 3, 26, 97: ferre, Hor. Ep. 1, 18, 55: tolerare, Verg. A. 8, 516: munus militiae sustinere, Caes. B. G. 6, 18: militiae vacatio, exemption from military service, id. ib. 6, 14: militiae magna scientia, Sall. J. 63, 2: militiam discere, id. C. 7, 4: praeclara, Vell. 2, 5, 1: Pompeii, id. 2, 40, 1: adversus Graecos, Just. 20, 1, 3: lentas militias, Tib. 1, 3, 82: Cimbrica Teutonicaque, Vell. 2, 120, 1: militiae honorem, military honors, Juv. 7, 88.—B. Esp.
1. Abl. militiā, in war, opp. togā, in peace, Juv. 10, 9.—
2. Gen. militiae, in military service, or on a campaign, in the field; freq. in phrase: domi militiaeque, at home and abroad, at home and with the army:
quorum virtus fuerat domi militiaeque cognita, Cic. Tusc. 5, 19, 55; cf.: et domi et militiae, id. de Or. 3, 33, 134: militiae domique, Liv. 7, 32: militiae et domi, Ter. Ad. 3, 5, 49.—Also without domi, Cic. Leg. 3, 3, 6; Sall. J. 84, 2; Tac. H. 2, 5.—C. Trop., of love:
at confidentia militia illa militatur multo magis quam pondere, Plaut. Pers. 2, 2, 50; so of an inattentive lover: pro infrequente eum mittat militiā domum, id. Truc. 2, 1, 19.—II. Transf.
A. Military spirit, courage, bravery:
virilis militiae uxor, Flor. 4, 5.—B. Concr., the soldiery, military (syn.:
milites, exercitus, copiae): hic pars militiae, dux erat ille ducum, Ov. H. 8, 46: Romanae militiae decus, Val. Max. 1, 6, 11: cum omni militiā interficitur, Just. 32, 2, 2; Plin. 4, 14, 27, § 97: qua (lex) maxima apud eos vis cogendae militiae erat, Liv. 4, 26, 3: magister militiae, general, id. 22, 23, 2: caelestis, Vulg. Luc. 2, 13.—So trop.: militia caeli, i. e. the heavenly bodies, Vulg. Act. 7, 42; id. Deut. 17, 3.—C. A civil service, office, profession, employment, esp. a laborious one:
hanc urbanam militiam respondendi, scribendi, etc., Cic. Mur. 9, 19: haec mea militia est, Ov. F. 2, 9.—Of swallows building their nests: eaque militia illis cum anno redit semper, Plin. 10, 33, 49, § 95.—D. Any special work of difficulty, requiring a great effort:
completa est militia ejus, Vulg. Isa. 40, 2: arma militiae nostrae non carnalia, id. 2 Cor. 10, 4: bona, id. 1 Tim. 1, 18.—E. Under the emperors (like miles), an office or employment at court, Prud. Cath. 19; Cod. Just. 3, 25.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mīlitia ae, f
miles, military service, warfare, war : cogere ad militiam eos, S.: cedat otium militiae: militiam discere, S.: ferre, H.: tolerare, V.: detrectare, O.: militiae vacatio, exemption from military service , Cs.: fraterna, civil war , Tb.: Militiā tali lacessere Teucros, V.: piae Pars sis militiae, share in , O.: militiae honorem, military honors , Iu.: militiā, in war (opp. togā), Iu.: militiae, in war, in the army .—In phrases with domi, at home and abroad, at home and in the army : virtus domi militiaeque cognita: militiae domique, L.: militiae et domi, T.— The soldiery, military : Hic pars militiae, O.: magister militiae, general , L.— A service, laborious employment : urbana respondendi, scribendi, etc.: Haec mea militia est, O.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin mīlitia From mīles (“soldier”) + -ia.
Descendants
- Catalanmilícia
- Englishmilitia
- Frenchmilicefrom Middle French milice
- Italianmilizia
- Englishmilitsiafrom Polish milicja
- Romanianmilițiefrom Polish milicja
- Portuguesemilícia
- Spanishmilicia
- Belarusianмілі́цыя
- Crimean Tatarmilitsioner
In English words that came into English from mīlitia
- militiamīlitia
- militsiamīlitia