noun · neutersecond declension
meritum
meritum n (genitive meritī)
Classical[ˈmɛ.rɪ.tũː]Ecclesiastical[ˈmɛː.ri.tum]
Meaning
- neutermerit, service, deserts
- neutervalue, reward, benefit, kindness
- neuterfault, blame, demerit
- neutergrounds, reason
In the readers how our graded readers gloss it
service, desert
meritum -ī (n) — in De Bello Gallico III
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | meritum | merita |
| genitive | meritī | meritōrum |
| dative | meritō | meritīs |
| accusative | meritum | merita |
| ablative | meritō | meritīs |
| vocative | meritum | merita |
mĕrĭtum, i, n., v. mereo
I. fin. B. 1.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
meritum ī, n
P. n. of mero, a merit, service, kindness, benefit, favor : pro merito ab illo tibi referri gratia, T.: nobis ob merita sua carus, S.: pro singulari eorum merito: merito tuo feci, as you deserved : ex merito, Ta.: recordatio ingentium meritorum, L.: meritis pro talibus, V.: magna in me.— Demerit, blame, fault, offence : merito hoc meo videtur factum? T.: a me nullo meo merito alienus, by no fault of mine : nullo meo in se merito, no offence against him , L.: Leniter, ex merito quicquid patiare, ferendum est, O.— Merit, worth, value, importance : quo sit merito quaeque notata dies, O.: sume superbiam Quaesitam meritis, H.
Origins
From meritus, perfect passive participle of mereō.
Descendants
- Catalanmèrit
- Englishmerit
- Frenchmérite
- Italianmerito
- Portuguesemérito
- Romanianmerit
- Spanishmérito
- Friulianmert
- Galicianmérito
- Ladinmerit
In English words that came into English from meritum
- meritmeritum