LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

mellītus1

mellītus (feminine mellīta, neuter mellītum)
Classical[mɛlˈliː.tʊs]Ecclesiastical[melˈliː.tus]

Meaning

  1. adjectiveof or pertaining to honey
    Neque non de secundis quoque mensis, cuiusmodi esse eas oporteat, praecipit. His enim verbis utitur: "Bellaria" inquit "ea maxime sunt mellita, quae mellita non sunt; πέμμασιν enim cum πέψει societas infida".c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 13.11
  2. adjectivesweetened with honey, honey-sweet, honeyed
    Quid quaeris? Vivo et regno, simul ista reliqui Quae vos ad caelum fertis rumore secundo, Utque sacerdotis fugitivus liba recuso,What do you want from me? I live, I am my own master, I left behind the self same things you by common approval so eagerly covet, like the fugitive I have no right to the priest's blessed cake, but bread will quench my hunger over any honeyed delicacy.20 BCE – 14 BCE, Horatius, Epistulae IX.9–11
  3. adjectivefigurativelyas sweet as honey; honey-sweet, darling, lovely

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemellītus
mellītulus
mellīta
mellītula
mellītum
mellītulum
genitivemellītī
mellītulī
mellītae
mellītulae
mellītī
mellītulī
dativemellītō
mellītulō
mellītae
mellītulae
mellītō
mellītulō
accusativemellītum
mellītulum
mellītam
mellītulam
mellītum
mellītulum
ablativemellītō
mellītulō
mellītā
mellītulā
mellītō
mellītulō
vocativemellīte
mellītule
mellīta
mellītula
mellītum
mellītulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemellītī
mellītulī
mellītae
mellītulae
mellīta
mellītula
genitivemellītōrum
mellītulōrum
mellītārum
mellītulārum
mellītōrum
mellītulōrum
dativemellītīs
mellītulīs
mellītīs
mellītulīs
mellītīs
mellītulīs
accusativemellītōs
mellītulōs
mellītās
mellītulās
mellīta
mellītula
ablativemellītīs
mellītulīs
mellītīs
mellītulīs
mellītīs
mellītulīs
vocativemellītī
mellītulī
mellītae
mellītulae
mellīta
mellītula

mellītus, a, um, adj. mel,
I. of honey, honey-.
I. Lit.: melliti favi, Varr. R. R. 3, 16, 22: bellaria, id. ap. Gell. 13, 11: absorptio, Suet. Ner. 27.—
2. Sweetened with honey, honey-sweet: placenta, Hor. Ep. 1, 10, 11.—
II. Trop., honey-sweet, darling, lovely: mammillae, Plaut. Ps. 1, 2, 47: Cicero, * Cic. Att. 1, 18, 1: oculi, Cat. 47, 1: passer, id. 3, 6: verborum globuli, Petr. 1.—So in sup.: ubi ubi es mellitissime, Marc. Aur. ap. Front. Ep ad Caes. 4, 5 Mai.; cf.: mellitissimum savium, App. M. 2, 10, p. 119.— As subst.: mellītus, i, m.: mi mellite, mi marite, my honey, my darling, App. M. 5, 6, p 161.

Origins

  1. Proto-Indo-European*mélit
  2. Proto-Italic*meli
  3. Latinmellītus

Latin -ītus Latin mellītus From mel (“honey”) + -ītus.

Descendants
  • Italianmellito
  • Spanishremilgo
  • GalicianMelide
noun · masculinesecond declension
mellītus2
mellītus m (genitive mellītī)
Classical[mɛlˈliː.tʊs]Ecclesiastical[melˈliː.tus]

Meaning

  1. figurativelysweet, darling, honey
    Nam mellitus erat suamque norat Ipsam tam bene quam puella matrem; […]c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 3.6–7

Declension

declension
formsingularplural
nominativemellītusmellītī
genitivemellītīmellītōrum
dativemellītōmellītīs
accusativemellītummellītōs
ablativemellītōmellītīs
vocativemellītemellītī

Origins

  1. Proto-Indo-European*mélit
  2. Proto-Italic*meli
  3. Latinmellītus

Latin -ītus Latin mellītus From mel (“honey”) + -ītus.

Quick answers

What does mellītus mean in Latin?
mellītus, a adjective, means “of or pertaining to honey; sweetened with honey, honey-sweet, honeyed; as sweet as honey”.
How do you pronounce mellītus?
In classical Latin, [mɛlˈliː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [melˈliː.tus].
Where does mellītus come from?
Proto-Indo-European *mélit → Proto-Italic *meli → Latin mellītus.