adjectivefirst/second-declension adjective
mellītus1
mellītus (feminine mellīta, neuter mellītum)
Classical[mɛlˈliː.tʊs]Ecclesiastical[melˈliː.tus]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to honey
Neque non de secundis quoque mensis, cuiusmodi esse eas oporteat, praecipit. His enim verbis utitur: "Bellaria" inquit "ea maxime sunt mellita, quae mellita non sunt; πέμμασιν enim cum πέψει societas infida".
c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 13.11 - adjectivesweetened with honey, honey-sweet, honeyed
Quid quaeris? Vivo et regno, simul ista reliqui Quae vos ad caelum fertis rumore secundo, Utque sacerdotis fugitivus liba recuso,
What do you want from me? I live, I am my own master, I left behind the self same things you by common approval so eagerly covet, like the fugitive I have no right to the priest's blessed cake, but bread will quench my hunger over any honeyed delicacy.20 BCE – 14 BCE, Horatius, Epistulae IX.9–11 - adjectivefigurativelyas sweet as honey; honey-sweet, darling, lovely
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mellītus mellītulus | mellīta mellītula | mellītum mellītulum |
| genitive | mellītī mellītulī | mellītae mellītulae | mellītī mellītulī |
| dative | mellītō mellītulō | mellītae mellītulae | mellītō mellītulō |
| accusative | mellītum mellītulum | mellītam mellītulam | mellītum mellītulum |
| ablative | mellītō mellītulō | mellītā mellītulā | mellītō mellītulō |
| vocative | mellīte mellītule | mellīta mellītula | mellītum mellītulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mellītī mellītulī | mellītae mellītulae | mellīta mellītula |
| genitive | mellītōrum mellītulōrum | mellītārum mellītulārum | mellītōrum mellītulōrum |
| dative | mellītīs mellītulīs | mellītīs mellītulīs | mellītīs mellītulīs |
| accusative | mellītōs mellītulōs | mellītās mellītulās | mellīta mellītula |
| ablative | mellītīs mellītulīs | mellītīs mellītulīs | mellītīs mellītulīs |
| vocative | mellītī mellītulī | mellītae mellītulae | mellīta mellītula |
mellītus, a, um, adj. mel,
I. of honey, honey-.
I. Lit.:
melliti favi, Varr. R. R. 3, 16, 22: bellaria, id. ap. Gell. 13, 11: absorptio, Suet. Ner. 27.—2. Sweetened with honey, honey-sweet:
placenta, Hor. Ep. 1, 10, 11.—II. Trop., honey-sweet, darling, lovely:
mammillae, Plaut. Ps. 1, 2, 47: Cicero, * Cic. Att. 1, 18, 1: oculi, Cat. 47, 1: passer, id. 3, 6: verborum globuli, Petr. 1.—So in sup.: ubi ubi es mellitissime, Marc. Aur. ap. Front. Ep ad Caes. 4, 5 Mai.; cf.: mellitissimum savium, App. M. 2, 10, p. 119.— As subst.: mellītus, i, m.: mi mellite, mi marite, my honey, my darling, App. M. 5, 6, p 161.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mellītus adj.
mel, of honey, sweet with honey : placenta, H.—Fig., honey-sweet, darling : Cicero: oculi, Ct.
Origins
- Proto-Indo-European*mélit
- Proto-Italic*meli
- Latinmellītus
Latin -ītus Latin mellītus From mel (“honey”) + -ītus.
Descendants
- Italianmellito
- Spanishremilgo
- GalicianMelide