noun · neutersecond declension
mellāceum
mellāceum n (genitive mellāceī)
Classical[mɛlˈlaː.ke.ũː]Ecclesiastical[melˈlaː.t͡ʃe.um]
Meaning
- must
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mellāceum | mellācea |
| genitive | mellāceī | mellāceōrum |
| dative | mellāceō | mellāceīs |
| accusative | mellāceum | mellācea |
| ablative | mellāceō | mellāceīs |
| vocative | mellāceum | mellācea |
mellācĕum, i, n. mel,
I. must (postclass. for sapa):
sapa, quod nunc mellaceum dicimus, mustum ad mediam partem decoctum, Non. 551, 21.Origins
- Proto-Indo-European*mélit
- Proto-Italic*meli
- Latinmellāceum
Proto-Indo-European *-eh₂ks Proto-Italic *-āks Latin -āx Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin -āceus Latin mellāceum From mel (“honey”) + -āceus.
Descendants
- Frenchmélasse