LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

mātūrō

mātūrō (present infinitive mātūrāre, perfect active mātūrāvī, supine mātūrātum)
Classical[maːˈtuː.roː]Ecclesiastical[maˈtuː.ro]
mātūrāte 2nd pl. pres. act. imper.

Meaning

  1. transitiveto ripen, make ripe, bring to maturity
  2. ambitransitiveto mature, ripen, soften
  3. to hasten, accelerate, despatch
    Caesari cum id nuntiatum esset, eos per provinciam nostram iter facere conari, maturat ab urbe proficisci et quam maximis potest itineribus in Galliam ulteriorem contendit et ad Genavam pervenit.When it was reported to Caesar that they were attempting to make their route through our Province he hastens to set out from the city, and, by as great marches as he can, proceeds to Further Gaul, and arrives at Geneva.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.7
  4. to precipitate, rush, make haste

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.mātūrōmātūrābammātūrābōmātūrāvīmātūrāverammātūrāverō
mātūrārō
2nd sg.mātūrāsmātūrābāsmātūrābismātūrāvistī
mātūrāstī
mātūrāverās
mātūrārās
mātūrāveris
3rd sg.mātūratmātūrābatmātūrābitmātūrāvitmātūrāverat
mātūrārat
mātūrāverit
mātūrārit
1st pl.mātūrāmusmātūrābāmusmātūrābimusmātūrāvimusmātūrāverāmusmātūrāverimus
mātūrārimus
2nd pl.mātūrātismātūrābātismātūrābitismātūrāvistis
mātūrāstis
mātūrāverātis
mātūrārātis
mātūrāveritis
mātūrāritis
3rd pl.mātūrantmātūrābantmātūrābuntmātūrāvērunt
mātūrāvēre, mātūrārunt
mātūrāverant
mātūrārant
mātūrāverint
mātūrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.mātūremmātūrāremmātūrāverim
mātūrārim
mātūrāvissem
mātūrāssem
2nd sg.mātūrēsmātūrārēsmātūrāverīsmātūrāvissēs
mātūrāssēs
3rd sg.mātūretmātūrāretmātūrāverit
mātūrārit
mātūrāvisset
mātūrāsset
1st pl.mātūrēmusmātūrārēmusmātūrāverīmus
mātūrārīmus
mātūrāvissēmus
mātūrāssēmus
2nd pl.mātūrētismātūrārētismātūrāverītis
mātūrārītis
mātūrāvissētis
mātūrāssētis
3rd pl.mātūrentmātūrārentmātūrāverint
mātūrārint
mātūrāvissent
mātūrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.mātūrormātūrābarmātūrābor
2nd sg.mātūrāris
mātūrāre
mātūrābāris
mātūrābāre
mātūrāberis
mātūrābere
3rd sg.mātūrāturmātūrābāturmātūrābitur
1st pl.mātūrāmurmātūrābāmurmātūrābimur
2nd pl.mātūrāminīmātūrābāminīmātūrābiminī
3rd pl.mātūranturmātūrābanturmātūrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.mātūrermātūrārer
2nd sg.mātūrēris
mātūrēre
mātūrārēris
mātūrārēre
3rd sg.mātūrēturmātūrārētur
1st pl.mātūrēmurmātūrārēmur
2nd pl.mātūrēminīmātūrārēminī
3rd pl.mātūrenturmātūrārentur
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.mātūrāmātūrāre
pres. 2nd pl.mātūrātemātūrāminī
fut. 2nd sg.mātūrātōmātūrātor
fut. 3rd sg.mātūrātōmātūrātor
fut. 2nd pl.mātūrātōte—
fut. 3rd pl.mātūrantōmātūrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemātūrāremātūrārī
perfect infinitivemātūrāvisse
mātūrāsse
mātūrātum esse
future infinitivemātūrātūrum essemātūrātum īrī
present participlemātūrāns
mātūrante, mātūrantem, mātūrantēs, mātūrantī, mātūrantia, mātūrantibus, mātūrantis, mātūrantīs, mātūrantium
—
perfect participle—mātūrātus
mātūrāta, mātūrātā, mātūrātae, mātūrātam, mātūrātārum, mātūrātās, mātūrātī, mātūrātōrum, mātūrātōs
future participlemātūrātūrus
mātūrātūra, mātūrātūrā, mātūrātūrae, mātūrātūram, mātūrātūrārum, mātūrātūrās, mātūrātūre, mātūrātūrī, mātūrātūrīs, mātūrātūrō, mātūrātūrōrum, mātūrātūrōs, mātūrātūrum
mātūrandus
mātūranda, mātūrandā, mātūrandae, mātūrandam, mātūrandārum, mātūrandās, mātūrande, mātūrandīs, mātūrandōrum, mātūrandōs
gerundmātūrandī, mātūrandō, mātūrandumsupinemātūrātum, mātūrātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

iter maturare, accelerare
to quicken the pace of marching.
properat, maturat proficisci
he starts in all haste, precipitately.

mātūro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. id..
I. Act., to make ripe, ripen, to bring to ma turity (class.).
A. Lit., of fruits: uvas, Tib. 1, 4, 19: pomum, Plin. 16, 25, 41, § 102. —Pass.: maturari, to grow ripe, ripen, to come to maturity: frumenta maturantur, Plin. 18, 7, 10, § 60: omnia maturata, ripened, Cic. N. D. 1, 2, 4: uva maturata dulcescit, ripe, id. de Sen. 13, 53.—
2. Transf., to make ripe, to ripen, mature, soften, bring to maturity: vitis alba suppurationes veteres maturat, Plin. 23, 1, 16, § 24: lupini strumas maturant, id. 22, 25, 74, § 156: partus conceptos, id. 30, 14, 43, § 123: olivas muria, to make ripe, soft, eatable, Pall. 12, 22, 2.—Pass., to become ripe or soft, to come to maturity: ova in sicco maturari, Plin. 9, 57, 83, § 177: alumen aestivis solibus maturatur, id. 35, 15, 52, § 184: concoctione maturata, id. 11, 37, 79, § 200.—
B. Trop., to hasten, accelerate, quicken, despatch, expedite (class.).
(a). With acc.: domum ad coepta maturanda redire jubet, Liv. 24, 13: iter, Caes. B. C. 1, 63: mortem alicui, Cic. Clu. 61, 171: necem alicui, Hor. C. 3, 7, 16; cf.: mortem ea res maturat, Cels. 7, 7, 7: insidias consuli, Sall. C. 32: fugam, Verg. A. 1, 137: negotia, Suet. Caes. 80: sibi exitium, id. Dom. 15: maturatur recordatio, Quint. 11, 2, 43: spem praedae suae morte maturare, Val. Max. 8, 2, 2.—
(b). With inf., to make haste or hasten to do a thing: jube maturare illam exire huc, Plaut. Most. 4, 2, 101: flumen Axonam exercitum transducere maturavit, Caes. B. G. 2, 5: ab urbe proficisci, id. ib. 1, 7: venire, Cic. Att. 4, 1, 7: iter pergere, Sall. J. 79, 5.—
2. To hurry too much, precipitate: ni Catilina maturasset signum dare, had not Catiline given the signal too soon, Sall. C. 18, 8: jussis ceteris quantum possent maturare sequi, Liv. 32, 16, 5.—
3. Poet.: multa quae mox caelo properanda sereno, maturare datur, i. e. to do in good time, betimes, Verg. G. 1, 261.—
II. Neutr.
A. Lit., to grow ripe, ripen (post-class.): ficus, quae sero maturant, Pall. Mart. 10, 27: tardius, id. Nov. 7, 22.—
B. Transf., to make haste, hasten (rare but class.): successor tuus non potest ita maturare, ut, etc., Cic. Fam. 2, 17, 1: legati in Africam maturantes veniunt, Sall. J. 22, 1: et maturavit Romanus, ne, etc., Liv. 2, 22: maturandum ne, etc., id. 24, 12: facto maturatoque opus esse, id. 1, 58; cf. id. 8, 13 fin.: quam maturato opus erat, id. 24, 23.—Hence, adv.: mātūrātē, betimes, quickly (very rare): properare, Plaut. Ps. 4, 7, 58; also: mātūrātō, hastily (late Lat.), Schol. Verg. ap. Clan. Auct. Mai. vol. 7, p. 291.

Origins

From mātūrus (“ripe, mature”).

Borrowings
  • Frenchmaturerfrom Middle French maturer
  • Englishmaturefrom Middle French maturer
  • Portuguesematurar
  • Romanianmatura
  • Englishmaturate
Gallo-Romance
  • Frenchmûrirfrom Old French meürer
  • Catalanmadurar
  • Occitanmadurar
  • Franco-Provençalmorar
  • Vivaro-Alpinemeirarfrom Occitan madurar
  • Vivaro-Alpinemavurarfrom Occitan madurar
  • Vivaro-Alpinemaürarfrom Occitan madurar
  • Vivaro-Alpinemeurarfrom Occitan madurar
  • Vivaro-Alpinemaiurarfrom Occitan madurar
Ibero-Romance
  • Portuguesemadurarfrom Old Galician-Portuguese madurar
  • Spanishmadurar
  • Aragonesemadurar
  • Aragonesematurar
  • Asturianmadurar
  • Galicianmadurarfrom Old Galician-Portuguese madurar
Italo-Romance
  • Italianmaturare
  • Neapolitanmaturà
  • Sicilianmaturari
Insular Romance
  • Sardinianmadurare
Gallo-Italic
  • Emilianmarüdar
  • Ligurianmeuiâ
  • Ligurianmaiuià
  • Ossolanomaruéfrom Lombard madurar
  • Piedmontesemaduréfrom Lombard madurar
  • Piedmontesemeiré
  • Piedmontesemüuré
Elsewhere
  • Vulgar Latin*matūricāre

Quick answers

What does mātūrō mean in Latin?
mātūrō, a verb, means “to ripen, make ripe, bring to maturity; to mature, ripen, soften; to hasten, accelerate, despatch”.
What are the principal parts of mātūrō?
mātūrō, mātūrāre, mātūrāvī, mātūrātum (first conjugation).
How do you pronounce mātūrō?
In classical Latin, [maːˈtuː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [maˈtuː.ro].