adjectivefirst/second-declension adjective
masculīnus
masculīnus (feminine masculīna, neuter masculīnum, comparative masculīnior, superlative masculīnissimus, adverb masculīnē or masculīniter)
Classical[mas.kʊˈliː.nʊs]Ecclesiastical[mas.kuˈliː.nus]
masculīniter
Meaning
- adjectivemasculine, male (of humans or animals)
- adjectivemanly, worthy of manhood
- adjectivemasculine (gender)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | masculīnus | masculīna | masculīnum |
| genitive | masculīnī | masculīnae | masculīnī |
| dative | masculīnō | masculīnae | masculīnō |
| accusative | masculīnum | masculīnam | masculīnum |
| ablative | masculīnō | masculīnā | masculīnō |
| vocative | masculīne | masculīna | masculīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | masculīnī | masculīnae | masculīna |
| genitive | masculīnōrum | masculīnārum | masculīnōrum |
| dative | masculīnīs | masculīnīs | masculīnīs |
| accusative | masculīnōs | masculīnās | masculīna |
| ablative | masculīnīs | masculīnīs | masculīnīs |
| vocative | masculīnī | masculīnae | masculīna |
mascŭlīnus, a, um, adj. masculus,
I. male, masculine; of human beings, animals, and plants (not in Cic.; perh. not ante-Aug.).
I. Lit.:
membra, the male parts, Phaedr. 4, 14, 15: facies, App. M. 7, p. 190, 20: rapa rotunda masculini sexus, Plin. 19, 5, 25, § 75.—II. Transf.
a. (Cf. masculus, II. B.) Manly, worthy of manhood: masculini viri, v. l. Quint. 5, 12, 20; al. leg. masculi.—
b. In gram., of gender, masculine:
masculina Graeca nomina, Quint. 1, 5, 61: ut si quaeratur, funis masculinum sit an femininum, id. 1, 6, 3: masculino genere cor enuntiavit Ennius, Caesell. Vindex ap. Gell. 7, 2.—Hence, adv. (post-class.). A. mascŭlīnē, in the masculine gender, Arn. 1, 36: masculine etiam dicebant frontem, Paul. ex Fest. p. 151 Müll.:
caelum masculine veteres dixerunt, Charis. p. 55 P. —* B. mascŭlīnĭter, in the masculine gender, Vet. Interpr. Iren. 1, 1.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
masculīnus adj.
masculus, male, masculine : membra, Ph.
Origins
From masculus (“like a male, mannish”), diminutive of mās (“male, man”), + -īnus (suffix forming adjectives indicating possession or origin).
Descendants
- Catalanmasculí
- Englishmasculine
- Frenchmasculin
- Italianmascolino
- Occitanmasculin
- Portuguesemasculino
- Romanianmasculin
- Spanishmasculino
- Corsicanmasculinu
- Friulianmasculin
In English words that came into English from masculīnus
- masculinemasculīnus