noun · femininethird declension
mānsiō
mānsiō f (genitive mānsiōnis)
Classical[ˈmãː.si.oː]Ecclesiastical[ˈman.si.o]
Meaning
- An act or instance of staying, remaining; stay, continuance.
- A dwelling, abode, habitation, home.
- A stopping place or halting place, station; stage.
- Night quarters, place for lodging or renting, inn.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
iter ūnīus diēīmānsiō -ōnis (f) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 15
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mānsiō mānsiuncula | mānsiōnēs mānsiunculae |
| genitive | mānsiōnis mānsiunculae | mānsiōnum mānsiunculārum |
| dative | mānsiōnī mānsiunculae | mānsiōnibus mānsiunculīs |
| accusative | mānsiōnem mānsiunculam | mānsiōnēs mānsiunculās |
| ablative | mānsiōne mānsiunculā | mānsiōnibus mānsiunculīs |
| vocative | mānsiō mānsiuncula | mānsiōnēs mānsiunculae |
mansĭo, ōnis, f. maneo,
I. a staying, remaining, stay, continuance.
I. Lit. (class.):
is saepe mecum de tua mansione, aut decessione communicat, Cic. Fam. 4, 4, 5: mansio Formiis, id. Att. 9, 5, 1: excessus e vita et in vita mansio, id. Fin. 3, 18, 60: cautior certe est mansio, id. Att. 8, 15, 2: diutinae Lemni, Ter. Phorm. 5, 8, 23: crebrae ad amicam, i. e. visits, Turp. ap. Non. 132, 16.—II. Transf. (post-Aug.), a place of abode, a dwelling, habitation.
A. In gen.:
pecorum mansio, Plin. 18, 23, 53, § 194: aestivae, hibernae, vernae, auctumnales, Pall. 1, 9, 5; 1, 12: mansionem apud eum faciemus, Vulg. Joann. 14, 23: multae mansiones, id. ib. 14, 2.—B. Esp.
1. Night-quarters, lodging-place, inn; also, as a measure of days' journeys, a stopping or haltingplace, station:
deinde ad primam statim mansionem febrim nactus, Suet. Tib. 10: a quo (monte) octo mansionibus distat regio, etc., i. e. stations, days' journeys, Plin. 12, 14, 30, § 52: aquationum ratione mansionibus dispositis, id. 6, 23, 26, § 102: continuatis mansionibus, Just. 13, 8, 5.—2. Mala mansio, bad quarters, a kind of punishment in which the culprit was stretched out and tied fast to a board, Dig. 47, 10, 15; 16, 3, 7.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mānsiō ōnis, f
1 MAN-, a staying, remaining, stay, continuance : de tuā mansione communicat: Formiis: cautior certe est mansio: mansiones diutinae Lemnī, T.
Origins
- Proto-Indo-European*men-
- Proto-Indo-European*m̥néh₁yeti
- Proto-Italic*m(V)nēō
- Latinmānsiō
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin mānsiō From maneō (“to remain, stay”, supine stem māns-) + -tiō.
Descendants
- Frenchmaisonfrom Old French maison
- Portuguesemesãofrom Old French maison
- Spanishmesónfrom Old French maison
- Italianmagione
- Sardinianmasone
- Sardinianmajòne
- Catalanmansió
- Englishmansion
- Frenchmansion
- Italianmansione