LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

mānsiō

mānsiō f (genitive mānsiōnis)
Classical[ˈmãː.si.oː]Ecclesiastical[ˈman.si.o]

Meaning

  1. An act or instance of staying, remaining; stay, continuance.
  2. A dwelling, abode, habitation, home.
  3. A stopping place or halting place, station; stage.
  4. Night quarters, place for lodging or renting, inn.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativemānsiō
mānsiuncula
mānsiōnēs
mānsiunculae
genitivemānsiōnis
mānsiunculae
mānsiōnum
mānsiunculārum
dativemānsiōnī
mānsiunculae
mānsiōnibus
mānsiunculīs
accusativemānsiōnem
mānsiunculam
mānsiōnēs
mānsiunculās
ablativemānsiōne
mānsiunculā
mānsiōnibus
mānsiunculīs
vocativemānsiō
mānsiuncula
mānsiōnēs
mānsiunculae

mansĭo, ōnis, f. maneo,
I. a staying, remaining, stay, continuance.
I. Lit. (class.): is saepe mecum de tua mansione, aut decessione communicat, Cic. Fam. 4, 4, 5: mansio Formiis, id. Att. 9, 5, 1: excessus e vita et in vita mansio, id. Fin. 3, 18, 60: cautior certe est mansio, id. Att. 8, 15, 2: diutinae Lemni, Ter. Phorm. 5, 8, 23: crebrae ad amicam, i. e. visits, Turp. ap. Non. 132, 16.—
II. Transf. (post-Aug.), a place of abode, a dwelling, habitation.
A. In gen.: pecorum mansio, Plin. 18, 23, 53, § 194: aestivae, hibernae, vernae, auctumnales, Pall. 1, 9, 5; 1, 12: mansionem apud eum faciemus, Vulg. Joann. 14, 23: multae mansiones, id. ib. 14, 2.—
B. Esp.
1. Night-quarters, lodging-place, inn; also, as a measure of days' journeys, a stopping or haltingplace, station: deinde ad primam statim mansionem febrim nactus, Suet. Tib. 10: a quo (monte) octo mansionibus distat regio, etc., i. e. stations, days' journeys, Plin. 12, 14, 30, § 52: aquationum ratione mansionibus dispositis, id. 6, 23, 26, § 102: continuatis mansionibus, Just. 13, 8, 5.—
2. Mala mansio, bad quarters, a kind of punishment in which the culprit was stretched out and tied fast to a board, Dig. 47, 10, 15; 16, 3, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*men-
  2. Proto-Indo-European*m̥néh₁yeti
  3. Proto-Italic*m(V)nēō
  4. Latinmānsiō

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin mānsiō From maneō (“to remain, stay”, supine stem māns-) + -tiō.

Descendants
  • Frenchmaisonfrom Old French maison
  • Portuguesemesãofrom Old French maison
  • Spanishmesónfrom Old French maison
  • Italianmagione
  • Sardinianmasone
  • Sardinianmajòne
  • Catalanmansió
  • Englishmansion
  • Frenchmansion
  • Italianmansione

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does mānsiō mean in Latin?
mānsiō, a noun, means “An act or instance of staying, remaining; stay, continuance.; A dwelling, abode, habitation, home.”.
What is the genitive of mānsiō?
The genitive singular is mānsiōnis. mānsiō is feminine, third declension.
How do you pronounce mānsiō?
In classical Latin, [ˈmãː.si.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈman.si.o].
Where does mānsiō come from?
Proto-Indo-European *men- → Proto-Indo-European *m̥néh₁yeti → Proto-Italic *m(V)nēō → Latin mānsiō.