LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

mandūcus

mandūcus m (genitive mandūcī)
Classical[manˈduː.kʊs]Ecclesiastical[manˈduː.kus]

Meaning

  1. glutton
  2. a ludicrous masked figure representing a person chewing in processions and comedies

Declension

declension
formsingularplural
nominativemandūcusmandūcī
genitivemandūcīmandūcōrum
dativemandūcōmandūcīs
accusativemandūcummandūcōs
ablativemandūcōmandūcīs
vocativemandūcemandūcī

mandūcus, i, m. 1. manduco,
I. a glutton (ante-class.).
I. Lit., Pompon. ap. Non. 17, 15.—
II. Transf., a ludicrous masked figure representing a person chewing, used in processions and in comedies to excite merriment: manduci effigies in pompa antiquorum inter ceteras ridiculas formidolosasque ire solebat magnis malis ac late dehiscens et ingentem dentibus sonitum faciens, de qua Plautus (Rud. 2, 6, 51), etc., Paul. ex Fest. p. 128 Müll.; cf. Varr. L. L. 7, § 95; and E. Munk. de Fab. Atell. p. 39 sq.

Origins

From mandō (“to chew”) + -ūcus.

In English words that came into English from mandūcus

  • mangemanduco
  • manducatemandūcātus
  • manducationmandūcātiō
  • mangariemandūcō

Quick answers

What does mandūcus mean in Latin?
mandūcus, a noun, means “glutton; a ludicrous masked figure representing a person chewing in processions and comedies”.
What is the genitive of mandūcus?
The genitive singular is mandūcī. mandūcus is masculine, second declension.
How do you pronounce mandūcus?
In classical Latin, [manˈduː.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [manˈduː.kus].
Which English words come from mandūcus?
English words that go back to Latin mandūcus include mange, manducate, mangarie and manducation.