adjectivefirst/second-declension adjective
maleficus1
maleficus (feminine malefica, neuter maleficum)
Classical[maˈɫɛ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[maˈlɛː.fi.kus]
Meaning
- adjectivewicked, vicious
- adjectivecriminal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | maleficus | malefica | maleficum |
| genitive | maleficī | maleficae | maleficī |
| dative | maleficō | maleficae | maleficō |
| accusative | maleficum | maleficam | maleficum |
| ablative | maleficō | maleficā | maleficō |
| vocative | malefice | malefica | maleficum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | maleficī | maleficae | malefica |
| genitive | maleficōrum | maleficārum | maleficōrum |
| dative | maleficīs | maleficīs | maleficīs |
| accusative | maleficōs | maleficās | malefica |
| ablative | maleficīs | maleficīs | maleficīs |
| vocative | maleficī | maleficae | malefica |
mălĕfĭcus (in MSS. also mălĭfĭ-cus), a, um, adj. malefacio,
I. evil-doing, nefarious, vicious, wicked, criminal.
I. Lit.
A. In gen. (class.):
homo natura maleficus, et injustus, Cic. Tusc. 5, 20, 57: malefici sceleratique homines, Cic. Verr. 2, 5, 55, § 144: maleficentissimus, Suet. Galb. 15: mores malefici, Plaut. Cas. 4, 2, 4: malefica vita, Tac. A. 4, 21.—As subst.: mălĕ-fĭous, i, m., an evil-doer, criminal: contra istoc detrudi maleficos Aequom videlur, Plaut. Trin. 2, 4, 150.—B. In partic., magical:
artes, Vulg. 2 Par. 33, 6.—As substt. 1. mălĕfĭcus, i, m., a magician, enchanter:
de maleficis et mathematicis, Cod. Just. 9, 18, 5: magi qui malefici vulgi consuetudine nuncupantur, ib. 9, 18, 7; Schol. Juv. 6, 594.—2. mălĕfĭcum, i, n., a charm, means of enchantment:
semusti cineres aliaque malefica, quis creditur anima numinibus inferis sacrari, Tac. A. 2, 69 fin.—II. Transf., hurtful, injurious, noxious, mischievous (only post-Aug.):
Christiani, genus hominum superstitionis novae atque maleficae, Suet. Ner. 16: sidera, Plin. 7, 49, 50, § 160: vis, id. 33, 4, 25, § 84: bestia piscibus malefica, id. 9, 15, 20, § 50: caprae, maleficum frondibus animal, id. 12, 17, 37, § 73: natura, inimical, unpropitious, Nep. Ages. 8, 1: bestia, Amm. 28, 3, 4.— Hence, adv.: mălĕfĭcē, mischievously: aliquid agere, Plaut. Ps. 4, 7, 113.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
maleficus adj.
male+2 FAC-, nefarious, vicious, wicked, criminal : homines.— Hurtful, injurious, noxious : malefici generis animalia, S.: natura, unpropitious , N.
Origins
Derived from male (“badly, wrongly”) + -ficus (suffix denoting making or doing).
Descendants
- Catalanmalèfic
- Frenchmaléfique
- Germanmalefiz
- Italianmalefico
- Portuguesemaléfico
- Spanishmaléfico
- Romanianmalefic
- Englishmaleficent
- Piedmontesemaléfich