LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

magus1

magus m (genitive magī)
Classical[ˈma.ɡʊs]Ecclesiastical[ˈmaː.ɡus]

Meaning

  1. masculinemagus (Zoroastrian priest)
  2. figurativelymasculinemagician, wizard, (derogatory) sorcerer, trickster, conjurer, charlatan

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativemagusmagī
genitivemagīmagōrum
dativemagōmagīs
accusativemagummagōs
ablativemagōmagīs
vocativemagemagī

măgus, i, m., and măga, ae, f., = μάγος.
I. In the masc., a Magian, a learned man and magician among the Persians: ei magos dixisse, quod genus sapientum et doctorum habebatur in Persis, Cic. Div. 1, 23, 46; 1, 41, 90; id. Leg. 2, 10, 26; id. N. D. 1, 16, 43 al.: Augur, schoenobates, medicus, magus, omnia novit, Juv. 3, 77; App. d. Dog. 1, 3, p. 186: nam si (quod ego apud plurimos lego), Persarum linguā magus est, qui nostrā sacerdos, etc., id. Mag. 25, p. 290, 20.—
II. In the fem., a female magician, enchantress: cantusque artesque magarum, v. l. Ov. M. 7, 195 (al. leg. magorum): Circe maga famosissima, Aug. Civ. Dei, 18, 17.

Origins

From Ancient Greek μάγος (mágos, “magician”), from Μάγος (Mágos, “Magian”), of an indeterminate Old Iranian origin (see Μάγος (Mágos) for details).

Descendants
  • EnglishMagi
  • Englishmage
  • Englishmagus
  • Catalanmag
  • Frenchmage
  • Italianmago
  • Portuguesemago
  • Romanianmag
  • Spanishmago
  • Dutchmagiër
adjectivefirst/second-declension adjective
magus2
magus (feminine maga, neuter magum)
Classical[ˈma.ɡʊs]Ecclesiastical[ˈmaː.ɡus]

Meaning

  1. adjectivemagic, magical

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemagusmagamagum
genitivemagīmagaemagī
dativemagōmagaemagō
accusativemagummagammagum
ablativemagōmagāmagō
vocativemagemagamagum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemagīmagaemaga
genitivemagōrummagārummagōrum
dativemagīsmagīsmagīs
accusativemagōsmagāsmaga
ablativemagīsmagīsmagīs
vocativemagīmagaemaga

măgus, a, um, adj. 1. magus,
I. magic, magical (poet.): artes, Ov. Am. 1, 8, 5: manus, id. Med. fac. 36: carmen, Sen. Herc. Oet. 467.

Origins

From Ancient Greek μάγος (mágos, “magician”), from Μάγος (Mágos, “Magian”), of an indeterminate Old Iranian origin (see Μάγος (Mágos) for details).

Quick answers

What does magus mean in Latin?
magus, a noun, means “magus (Zoroastrian priest); magician, wizard, (derogatory) sorcerer, trickster, conjurer, charlatan”.
What is the genitive of magus?
The genitive singular is magī. magus is masculine, second declension.
How do you pronounce magus?
In classical Latin, [ˈma.ɡʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmaː.ɡus].