LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

magicus

magicus (feminine magica, neuter magicum)
Classical[ˈma.ɡɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈmaː.d͡ʒi.kus]

Meaning

  1. adjectivemagic, magical

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemagicusmagicamagicum
genitivemagicīmagicaemagicī
dativemagicōmagicaemagicō
accusativemagicummagicammagicum
ablativemagicōmagicāmagicō
vocativemagicemagicamagicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemagicīmagicaemagica
genitivemagicōrummagicārummagicōrum
dativemagicīsmagicīsmagicīs
accusativemagicōsmagicāsmagica
ablativemagicīsmagicīsmagicīs
vocativemagicīmagicaemagica

măgĭcus, a, um, adj., = μαγικός,
I. of or belonging to magic, magic, magical (poet. and in post-Aug. prose): artes, Verg. A. 4, 493: magicis auxiliis uti, Tib. 1, 8, 24: arma movere, Ov. M. 5, 197: superstitiones, Tac. A. 12, 59: vanitates, Plin. 30, 1, 1, § 1: herbae, id. 24, 17, 99, § 156: aquae, Prop. 4, 1, 102 (5, 1, 106): di magici, that were invoked by incantations (as Pluto, Hecate, Proserpine), Tib. 1, 2, 62; Luc. 6, 577: linguae, i. e. hieroglyphics, id. 3, 222; but lingua, skilled in incantations, Ov. M. 7, 330; Luc. 3, 224: cantus, Juv. 6, 610: magicae resonant ubi Memnone chordae, mysterious, id. 15, 5.

Origins

Borrowed from Ancient Greek μαγικός (magikós, “magical”).

Elsewhere
  • Catalanmàgic
  • Englishmagic
  • Frenchmagique
  • Italianmagico
  • Romanianmagic
  • Spanishmágico
  • Spanishmego
  • Dutchmagie
  • Piedmontesemàgich
Old Galician-Portuguese
  • Portuguesemágico
  • Portuguesemeigo
  • Galicianmeigo
  • Galicianmeiga
  • Galicianmáxico

In English words that came into English from magicus

  • magicmagicus

Quick answers

What does magicus mean in Latin?
magicus, a adjective, means “magic, magical”.
How do you pronounce magicus?
In classical Latin, [ˈma.ɡɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmaː.d͡ʒi.kus].