LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

mactō

mactō (present infinitive mactāre, perfect active mactāvī, supine mactātum)
Classical[ˈmak.toː]Ecclesiastical[ˈmak.to]

Meaning

  1. to reward, honor
  2. to punish, afflict, trouble
    Nōnne hunc in vincula dūcī, nōn ad mortem rapī, nōn summō suppliciō mactārī imperābis? Will you not order this [man] to be led away in chains, not to be carried off to [his] death, not to be punished with the ultimate penalty? (Present passive infinitives: dūcī, rāpī, mactārī.)63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.27
  3. to offer, sacrifice, immolate
    “[Lāocoōn] sollemnīs taurum ingentem mactābat ad ārās.” “[Laocoön] was sacrificing a massive bull at the solemn altars.” – Aeneas29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.202
  4. Medieval Latinto break
  5. Medieval Latinto kill

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.mactōmactābammactābōmactāvīmactāverammactāverō
mactārō
2nd sg.mactāsmactābāsmactābismactāvistī
mactāstī
mactāverās
mactārās
mactāveris
3rd sg.mactatmactābatmactābitmactāvitmactāverat
mactārat
mactāverit
mactārit
1st pl.mactāmusmactābāmusmactābimusmactāvimusmactāverāmusmactāverimus
mactārimus
2nd pl.mactātismactābātismactābitismactāvistis
mactāstis
mactāverātis
mactārātis
mactāveritis
mactāritis
3rd pl.mactantmactābantmactābuntmactāvērunt
mactāvēre, mactārunt
mactāverant
mactārant
mactāverint
mactārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.mactemmactāremmactāverim
mactārim
mactāvissem
mactāssem
2nd sg.mactēsmactārēsmactāverīsmactāvissēs
mactāssēs
3rd sg.mactetmactāretmactāverit
mactārit
mactāvisset
mactāsset
1st pl.mactēmusmactārēmusmactāverīmus
mactārīmus
mactāvissēmus
mactāssēmus
2nd pl.mactētismactārētismactāverītis
mactārītis
mactāvissētis
mactāssētis
3rd pl.mactentmactārentmactāverint
mactārint
mactāvissent
mactāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.mactormactābarmactābor
2nd sg.mactāris
mactāre
mactābāris
mactābāre
mactāberis
mactābere
3rd sg.mactāturmactābāturmactābitur
1st pl.mactāmurmactābāmurmactābimur
2nd pl.mactāminīmactābāminīmactābiminī
3rd pl.mactanturmactābanturmactābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.mactermactārer
2nd sg.mactēris
mactēre
mactārēris
mactārēre
3rd sg.mactēturmactārētur
1st pl.mactēmurmactārēmur
2nd pl.mactēminīmactārēminī
3rd pl.mactenturmactārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.mactāmactāre
pres. 2nd pl.mactātemactāminī
fut. 2nd sg.mactātōmactātor
fut. 3rd sg.mactātōmactātor
fut. 2nd pl.mactātōte—
fut. 3rd pl.mactantōmactantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemactāremactārī
perfect infinitivemactāvisse
mactāsse
mactātum esse
future infinitivemactātūrum essemactātum īrī
present participlemactāns
mactante, mactantem, mactantēs, mactantī, mactantia, mactantibus, mactantis, mactantīs, mactantium
—
perfect participle—mactātus
mactāta, mactātā, mactātae, mactātam, mactātārum, mactātās, mactātī, mactātōrum, mactātōs
future participlemactātūrus
mactātūra, mactātūrā, mactātūrae, mactātūram, mactātūrārum, mactātūrās, mactātūre, mactātūrī, mactātūrīs, mactātūrō, mactātūrōrum, mactātūrōs, mactātūrum
mactandus
mactanda, mactandā, mactandae, mactandam, mactandārum, mactandās, mactande, mactandīs, mactandōrum, mactandōs
gerundmactandī, mactandō, mactandumsupinemactātum, mactātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

victimas (oxen), hostias (smaller animals, especially sheep) immolare, securi ferire, caedere, mactare
to slaughter victims.

macto, āvi, ātum, 1 (old form of
I. perf. subj. mactassint, Enn., Afran., and Pompon. ap. Non. 342, 12 sq.), v. freq. a. macto, kindr. to Sanscr. makh, mah; intens. māmahyata, to slaughter, sacrifice; maha, victim; the ct in macto like vectum from veho; hence,
I. Within the religious sphere, to offer, sacrifice, immolate any thing in honor of the gods: ferctum Jovi moveto et mactato sic, Cato, R. R. 134, 2; so id. ib. § 4: pultem dis mactat, Varr. ap. Non. 341, 28: nigras pecudes, Lucr. 3, 52: lectas de more bidentes Cereri, Verg. A. 4, 57; Varr. ap. Non. 114, 27: mactatus vitulus concidit propter aras, Lucr. 2, 353: manibus divis mactata, id. 6, 759: mactata veniet lenior hostia, Hor. C. 1, 19, 16: mactata Polyxena, Ov. M. 13, 448: trecenti ex dediticiis hostiarum more mactati, Suet. Aug. 15: vite caper morsa Bacchi mactandus ad aras, Ov. M. 15, 114: suovetaurilia mactanda, Fronto de Fer. Als. 3 Mai.: se Orco, Liv. 9, 40: hostium legiones Telluri ac diis Manibus mactandas dabo, id. 10, 28; cf.: ruptores pacis ultioni et gloriae, Tac. A. 2, 13.—
II. Beyond the relig. sphere.
A. To present, reward, honor with any thing good or bad: Livius inde redit magno mactatu' triumpho, Enn. ap. Serv. Verg. A. 9, 641 (Ann. v. 302 Vahl.): eos ferunt laudibus et mactant honoribus, heap honors on, extol, Cic. Rep. 1, 43, 67 (also ap. Non. 342, 5); id. Vatin. 6, 14; id. Div. 1, 11, 18.—
B. Far more freq. in a bad sense, to afflict, trouble, punish with any thing: illum di deaeque magno mactassint malo, Enn. ap. Non. 342, 15 (Trag. v. 377 Vahl.); Afran. ib. 16; Cic. Vatin. 15, 36; cf. without abl., Pompon. ib. 12: dotatae mactant et malo et damno viros, Plaut. Aul. 3, 5, 61; cf.: mactare malo adficere significat, Non. 342, 8: aliquem infortunio, Plaut. Poen. 3, 1, 14: faxo tali eum mactatum, atque hic est, infortunio, * Ter. Phorm. 5, 9, 39: hostes patriae aeternis suppliciis vivos mortuosque mactabis, pursue, punish, Cic. Cat. 1, 13, 33; cf.: divisores omnium tribuum domi ipse suae crudelissima morte mactaret, id. Harusp. Resp. 20, 42: aliquem summo supplicio, id. ib. 1, 11, 27: aliquem morte, id. Rep. 2, 35, 60: mactantur comminus uno exitio, Sil. 17, 500.—
C. To kill, slaughter, put to death: hic mactat Ladona, Pheretaque Demodocumque, Verg. A. 10, 413: illigatas mollibus damas plagis, Mart. 1, 50, 24: haec dextra Lernam taetra mactata excetra Pacavit, Cic. poët. Tusc. 2, 9, 22.—
D. To magnify; trop, to extol, glorify, honor; esp. to glorify honor a deity with sacrifices, to worship: Liberum patrem fanorum consecratione mactatis, Arn. 1, 24: puerorum extis deos manes mactare, Cic. Vatin. 6, 14.—
E. Poet., to give splendor to a festival: lacte Latinas, Cic. poët. Div. 1, 11, 18.—
F. Aliquem or aliquid, to overthrow, ruin, destroy, Cic. Fl. 22, 52: quorum ego furori nisi cessissem, in Catilinae busto vobis ducibus mactatus essem, should have been sacrificed, id. ib. 7, 16: perfidos et ruptores pacis ultioni et gloriae mactandos, to offer up, immolate, Tac. A. 2, 13: cum videant jus civitatis illo supplicio esse mactatum, Cic. Verr. 2, 4, 11, § 26: aut naves uram, aut castra mactabo, to destroy, Att. ap. Non. 341, 18.—Hence, mactus, a, um, Part., sync. for mactatus: boves mactae, Lucr. 5, 1339 (better referred to maco, q. v.).

Origins

  1. Proto-Indo-European*meh₂ḱ-
  2. Latinmactō

Proto-Indo-European *mh₂ḱtósder. Proto-Italic *maktos Latin mactus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin mactō From mactus (“glorified, worshiped, honored, adored”) + -ō.

Elsewhere
  • Italianmazzarefrom Vulgar Latin *mattiāre
  • Italianammazzarefrom Vulgar Latin *mattiāre
  • Occitanmassarfrom Vulgar Latin *mattiāre
  • Catalanmatarfrom Vulgar Latin *mattāre
  • Portuguesematarfrom Vulgar Latin *mattāre
  • Spanishmatarfrom Vulgar Latin *mattāre
  • Istriotmasàfrom Vulgar Latin *mattiāre
  • Sicilianammazzarifrom Vulgar Latin *mattiāre
  • Venetanmasarfrom Vulgar Latin *mattiāre
  • Friulianmaçâfrom Vulgar Latin *mattiāre
Italo-Romance
  • Italianmattare
Borrowings
  • Englishmactate
  • Middle Frenchmacterfrom Old French macter

Quick answers

What does mactō mean in Latin?
mactō, a verb, means “to reward, honor; to punish, afflict, trouble; to offer, sacrifice, immolate”.
What are the principal parts of mactō?
mactō, mactāre, mactāvī, mactātum (first conjugation).
How do you pronounce mactō?
In classical Latin, [ˈmak.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmak.to].
Where does mactō come from?
Proto-Indo-European *meh₂ḱ- → Latin mactō.