noun · masculinethird declension
mactātor
mactātor m (genitive mactātōris)
Classical[makˈtaː.tɔr]Ecclesiastical[makˈtaː.tor]
Meaning
- slayer, murderer, slaughterer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mactātor | mactātōrēs |
| genitive | mactātōris | mactātōrum |
| dative | mactātōrī | mactātōribus |
| accusative | mactātōrem | mactātōrēs |
| ablative | mactātōre | mactātōribus |
| vocative | mactātor | mactātōrēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin mactātor From mactō (“slaughter, kill”) + -tor.