noun · masculinefourth declension
lūsus1
lūsus m (genitive lūsūs)
Classical[ˈɫuː.sʊs]Ecclesiastical[ˈluː.s̬us]
Meaning
- a playing, play, sport, game
- toying, dalliance
- jest, mockery, fun
Latīnē defined in Latin in our graded readers
id quod puer lūditlūsus -ūs (m) — in Metamorphoses I, ch. 15, 19
lūdus, lūdicrumlūsus -ūs (m) — in Aeneis, ch. 13
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lūsus | lūsūs |
| genitive | lūsūs | lūsuum |
| dative | lūsuī | lūsibus |
| accusative | lūsum | lūsūs |
| ablative | lūsū | lūsibus |
| vocative | lūsus | lūsūs |
lūsus, ūs, m. ludo,
I. a playing, play, game (not in Cic.).
I. Lit.:
virgineis exercent lusibus undas Naides, Ov. M. 14, 556: aleae, Suet. Calig. 41: calculorum, Plin. Ep. 7, 24: nec me offenderit lusus in pueris, Quint. 1, 3, 10; cf. id. 1, 1, 20: eburneas litterarum formas in lusum offerre, id. 1, 1, 26: ediscere inter lusum, id. 1, 1, 36: in lusu duodecim scriptorum, id. 11, 2, 38: regnum lusu sortiri, i. e. by throwing dice, Tac. A. 13, 15: solent quidam et cogere ad lusum, Dig. 11, 5, 2. —II. Transf.
A. Play, sport, game (that is done by way of amusement):
fas est et carmine remitti, non dico continuo ac longo, sed hoc arguto et brevi. Lusus vocantur, Plin. Ep. 7, 9, 10: Trojae lusum exhibuit, Suet. Claud. 21.—C. Jest, fun, mockery:
dant de se respondentibus venustissimos lusus, i. e. make themselves ridiculous, Quint. 5, 13, 46: lusum ludere aliquem, Gell. 18, 13, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lūsus
P. of ludo.
lūsus ūs, m
ludo, a playing, play, game : per lusum, for sport , L.: fugio lusum trigonem (i. e. trigonalem), H.: virgineis exercent lusibus undas Naides, O.— Dalliance , O., Pr.
Origins
From the perfect passive participle of lūdō (“play (a game, sport)”).