lūdus
Meaning
- a school, especially a primary school
Near-synonym: schola
- game, sport, play
- in pluralpublic spectacle, games, stage plays/productions
- fun
- erotic poetry or roleplay
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod lūdimus; etiam locus ubi puerī litterās discunt.Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Ludus · Schola
Ludus is a lower school for boys, who are compelled to learn; schola, a higher school for youths and men, who wish to learn. Ludus supposes discipulos, ludi-magistrum, and school-discipline; schola supposes auditores, doctorem, and academical regulations. (vi. 203.)
Ludus · Lusus · Ludicrum · Jocus
1. Ludus (from λοίδορος) denotes play in an objective sense, inasmuch as it is at hand for a man’s entertainment; whereas lusus, in a subjective sense, inasmuch as a man carries it on and produces it himself; further, ludus denotes play, as a means of recreation, in opp. to exertion; lusus, as a childish, useless pastime, in opp. to real business. Plin. Ep. ix. 33. 3. Pueri quos otium ludusque sollicitat: comp. with ix. 25. Lusus et ineptias nostras legis. Or, Cic. Flacc. 5, 12. Græci quibus jusjurandum jocus est, testimonium ludus; that is, to whom it is a mere trifle to bear false witness; compare with Sen. Contr. i. 2. Piratas . . . quibus omne fas nefasque lusus est; that is, to whom the distinction between right and wrong is a mere sporting with words. 2. The plur. ludi assumes the special meaning of public spectacles, and in this sense has a singular peculiar to itself in the word ludicrum. 3. Ludus and lusus have more a negative character, as mere pastimes and amusements, as a guard against ennui; whereas jocus more a positive character, as an utterance of humor and wit. The ludens wishes merely to be free from exertion, to do nothing serious, and to amuse himself; the jocans will be as active at the command of mirth, as others at the command of seriousness. (ii. 33.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lūdus | lūdī |
| genitive | lūdī | lūdōrum |
| dative | lūdō | lūdīs |
| accusative | lūdum | lūdōs |
| ablative | lūdō | lūdīs |
| vocative | lūde | lūdī |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ludos apparare
- to institute games.
- ludos instaurare
- to revive public games.
- ludus gladiatorius
- a school for gladiators.
- celebritas ludorum
- crowded games.
- magnificentia ludorum
- sumptuous public games.
- fabula, ludus scaenicus
- the piece; the play.
- ludos funebres alicui dare
- to give funeral games in honour of a person.
- ludos facere, edere (Iovi)
- to give public games in honour of Jupiter.
1 more phrases
- ludus (discendi or litterarum)
- an elementary school.
ad pilam se aut ad talos, aut ad tessaras conferunt, aut etiam novum sibi aliquem excogitant in otio ludum, Cic. de Or. 3, 15, 58: datur concessu omnium huic aliqui ludus aetati, id. Cael. 12, 28: campestris, id. ib. 5, 11: nec lusisse pudet, sed non incidere ludum, Hor. Ep. 1, 14, 36.—hoc praetore ludos Apollini faciente, Cic. Brut. 20, 78: ludos committere, id. Q. Fr. 3, 4, 6: ludos magnificentissimos apparare, id. ib. 3, 8, 6: ludos apparatissimos magnificentissimosque facere, id. Sest. 54, 116: ludos aspicere, Ov. F. 6, 238: ludos persolvere alicui deo, id. ib. 5, 330: ludis, during the games, Cic. Fragm. ap. Non. 63, 18; Plaut. Cas. prol. 27: circus maximus ne diebus quidem ludorum Circensium ... irrigabatur, Front. Aq. 97.—Sing.: haec ultra quid erit, nisi ludus? Juv. 8, 199.—ludi Consualia, Liv. 1, 9, 6: ludi Cerealia, id. 30, 39, 8: ludi Taurilia, id. 39, 22, 1 (Weissenb. Taurii); 34, 54, 3; cf.: quaedam faciem soloecismi habent ... ut tragoedia Thyestes, ut ludi Floralia ac Megalensia ... numquam aliter a veteribus dicta, Quint. 1, 5, 52; cf.: ludis Megalensibus, Gell. 2, 24, 2.—eo ipso die auditam esse eam pugnam ludis Olympiae memoriae proditum est, Cic. N. D. 2, 2, 6.—venationes autem ludosque et cum collegā et separatim edidit, Suet. Caes. 10.—in ludum ire, Plaut. Pers. 2, 1, 6: fidicinus, music-school, id. Rud. prol. 43: litterarius, id. Merc. 2, 2, 32: litterarum ludi, Liv. 3, 44; 6, 25: ludus discendi, Cic. Q. Fr. 3, 4, 6: Dionysius Corinthi dicitur ludum aperuisse, id. Fam. 9, 18, 1: Isocrates, cujus e ludo, tamquam ex equo Trojano, meri principes exierunt, id. de Or. 2, 22, 94; id. Or. 42, 144: gladiatores, quos ibi Caesar in ludo habebat, Caes. B. C. 1, 14, 4: militaris, Liv. 7, 33, 1: litterarii paene ista sunt ludi et trivialis scientiae, Quint. 1, 4, 27: litterarium ludum exercere, Tac. A. 3, 66: obsides quosdam abductos e litterario ludo, Suet. Calig. 45: ibi namque (in foro) in tabernis litterarum ludi erant, Liv. 3, 44, 6: quem puerum in ludo cognōrat, Nep. Att. 10, 3: in Flavī ludum me mittere, Hor. S. 1, 6, 72; cf. Gell. 15, 11, 2; Suet. Gram. 4; id. Rhet. 1: sic veniunt ad miscellanea ludi, Juv. 11, 26.oratio ludus est homini non hebeti, Cic. de Or. 2, 17, 72: cum illa perdiscere ludus esset, id. Fin. 1, 8, 27: quibus (Graecis) jusjurandum jocus est, testimonium ludus, id. Fl. 5, 12.— ad honores per ludum et per neglegentiam pervenire, Cic. Verr. 2, 5, 70, § 181: aliquem per ludum et jocum evertere, id. ib. 2, 1, 60, § 155: amoto quaeramus seria ludo, Hor. S. 1, 1, 27: vertere seria ludo, id. A. P. 226: nil per ludum simulabitur, Juv. 6, 324: ut ludos facit, Ter. Phorm. 5, 7, 52: ludos facere aliquem, to make sport of, make game of, to banter, jeer at, mock: ut nunc is te ludos facit, Plaut. Capt. 3, 4, 47: quem, senecta aetate, ludos facias, id. Aul. 2, 2, 74.— With dat.: miris modis dī ludos faciunt hominibus, Plaut. Rud. 3, 1, 1; id. Truc. 4, 2, 46.—In pass.: ludos fieri, Plaut. Ps. 4, 7, 72: hocine me aetatis ludos vis factum esse indigne? id. Bacch. 5, 1, 4: ludos aliquem dimittere, to send one away with scorn and derision, or, as in Engl., to send one off with a flea in his ear: numquam hercle quisquam me lenonem dixerit, si te non ludos pessimos dimisero, id. Rud. 3, 5, 11: ludos facis me, id. Am. 2, 1, 21: facere ludos aliquid, to make a jest or a trifle of any thing, to throw away, to lose: nunc et operam ludos facit, et retia, etc., id. Rud. 4, 1, 9: ludos dare, praebere, to make one's self ridiculous, Ter. Eun. 5, 7, 9: ludos alicui reddere, to play tricks on, id. And. 3, 1, 21: dare ludum alicui, to give play to one, i. e. to humor, indulge, Plaut. Bacch. 4, 10, 7; id. Cas. prol. 25; id. Bacch. 4, 10, 9: amori dare ludum, Hor. C. 3, 12, 1: ludus aetatis, the pleasures of love: si frui liceret ludo aetatis, praesertim recto et legitimo amore, Liv. 26, 50.—ut est in Naevii Ludo, Cic. de Sen. 6, 20; Fest. s. v. redhostire, p. 270, 22 Müll.—Also, Ludus de Morte Claudii, a work of Seneca.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
De Vaan suggests that the term is probably deverbal from lūdō (“to play”) as there are other known equivalent forms throughout the Indo-European languages.
In English words that came into English from lūdus
- postludelūdus
- ludologylūdus
- ludographylūdus
- ludophilialūdus
- ludomanialūdus
- ludificationludificatio