noun · masculinesecond declension
lupīnus1
lupīnus m (genitive lupīnī)
Classical[ɫʊˈpiː.nʊs]Ecclesiastical[luˈpiː.nus]
Meaning
- A lupine or wolf-bean.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lupīnus | lupīnī |
| genitive | lupīnī | lupīnōrum |
| dative | lupīnō | lupīnīs |
| accusative | lupīnum | lupīnōs |
| ablative | lupīnō | lupīnīs |
| vocative | lupīne | lupīnī |
lŭpīnus, i, m., and lŭpīnum, i, n.,
I. a lupine:
ibi lupinum bonum fiet, Cato, R. R. 34, 2; cf. Col. 12, 10, 1 sq.; Plin. 18, 14, 36, § 133; Pall. 1, 6, 14; 7, 3, 2: fetus viciae tristisque lupini, Verg. G. 1, 75: tunicam mihi malo lupini, Juv. 14, 153. —Esp., since, on the stage, lupines were used as mock-money, prov.: nec tamen ignorat quid distent aera lupinis, Hor. Ep. 1, 7, 23; cf.: Ag. Agite, inspicite. Co. Aurum est, profecto, spectatores, comicum, Plaut. Poen. 3, 2, 20; cf. also: si quis sub specie alearum victus sit lupinis vel alia quavis materia, Cod. 3, 43, 1.Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin lupīnus From lupus (“wolf”) + -īnus.
Descendants
- Catalanllobí
- Englishlupine
- Frenchlupin
- GermanLupine
- Italianlupino
- Portugueselupino
- Romanianlupin
- Spanishlupino
- Asturianllobín
- Kashubianlëpinfrom German Lupine
In English words that came into English from lupīnus
- lupinelupīnus