LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

lupīnus1

lupīnus m (genitive lupīnī)
Classical[ɫʊˈpiː.nʊs]Ecclesiastical[luˈpiː.nus]

Meaning

  1. A lupine or wolf-bean.

Declension

declension
formsingularplural
nominativelupīnuslupīnī
genitivelupīnīlupīnōrum
dativelupīnōlupīnīs
accusativelupīnumlupīnōs
ablativelupīnōlupīnīs
vocativelupīnelupīnī

lŭpīnus, i, m., and lŭpīnum, i, n.,
I. a lupine: ibi lupinum bonum fiet, Cato, R. R. 34, 2; cf. Col. 12, 10, 1 sq.; Plin. 18, 14, 36, § 133; Pall. 1, 6, 14; 7, 3, 2: fetus viciae tristisque lupini, Verg. G. 1, 75: tunicam mihi malo lupini, Juv. 14, 153. —Esp., since, on the stage, lupines were used as mock-money, prov.: nec tamen ignorat quid distent aera lupinis, Hor. Ep. 1, 7, 23; cf.: Ag. Agite, inspicite. Co. Aurum est, profecto, spectatores, comicum, Plaut. Poen. 3, 2, 20; cf. also: si quis sub specie alearum victus sit lupinis vel alia quavis materia, Cod. 3, 43, 1.

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin lupīnus From lupus (“wolf”) + -īnus.

Descendants
  • Catalanllobí
  • Englishlupine
  • Frenchlupin
  • GermanLupine
  • Italianlupino
  • Portugueselupino
  • Romanianlupin
  • Spanishlupino
  • Asturianllobín
  • Kashubianlëpinfrom German Lupine

In English words that came into English from lupīnus

  • lupinelupīnus
adjectivefirst/second-declension adjective
lupīnus2
lupīnus (feminine lupīna, neuter lupīnum)
Classical[ɫʊˈpiː.nʊs]Ecclesiastical[luˈpiː.nus]

Meaning

  1. adjectiveOf or pertaining to a wolf.
  2. adjectivebroadlyWolf-like.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelupīnuslupīnalupīnum
genitivelupīnīlupīnaelupīnī
dativelupīnōlupīnaelupīnō
accusativelupīnumlupīnamlupīnum
ablativelupīnōlupīnālupīnō
vocativelupīnelupīnalupīnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelupīnīlupīnaelupīna
genitivelupīnōrumlupīnārumlupīnōrum
dativelupīnīslupīnīslupīnīs
accusativelupīnōslupīnāslupīna
ablativelupīnīslupīnīslupīnīs
vocativelupīnīlupīnaelupīna

lŭpīnus, a, um, adj. lupus,
I. of or belonging to a wolf, wolf's: ubera, Cic. Cat. 3, 8, 19: juba, Prop. 4 (5), 10, 20. pellis, Plin. 28, 19, 78, § 257.—
II. Transf., like a wolf: impetus, Enn. ap. Don. Ter. Phorm. 2, 2, 25 (Sat. v. 28 Vahl.): rictus, Prud. στεφ. 2, 98.

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin lupīnus From lupus (“wolf”) + -īnus.

In English words that came into English from lupīnus

  • lupinlupīnus

Quick answers

What does lupīnus mean in Latin?
lupīnus, a noun, means “A lupine or wolf-bean.”.
What is the genitive of lupīnus?
The genitive singular is lupīnī. lupīnus is masculine, second declension.
How do you pronounce lupīnus?
In classical Latin, [ɫʊˈpiː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [luˈpiː.nus].