LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

lūdibrium

lūdibrium n (genitive lūdibriī or lūdibrī)
Classical[ɫuːˈdɪ.bri.ũː]Ecclesiastical[luˈdiː.bri.um]

Meaning

  1. mockery, derision
  2. wantonness
  3. laughing stock
  4. toy, plaything

In the readers how our graded readers gloss it

Declension

declension
formsingularplural
nominativelūdibriumlūdibria
genitivelūdibriī
lūdibrī
lūdibriōrum
dativelūdibriōlūdibriīs
accusativelūdibriumlūdibria
ablativelūdibriōlūdibriīs
vocativelūdibriumlūdibria

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

per ludibrium
in sport, mockery.
ludibrium fortunae
the plaything of Fortune.
ludibrio esse alicui
to serve as some one's butt.
in ludibrium verti (Tac. Ann. 12. 26)
to become an object of ridicule; to be laughed at.

lūdī^brĭum, ii, n. ludus and, perh., fero,
I. a mockery, derision, wantonness.
I. Lit.: quodsi ridicula haec ludibriaque esse videmus, Lucr. 2, 47: ne per ludibrium interiret regnum, by wantonness, Liv. 24, 4, 2. —
(b). With gen. subj.: ille (Bias) haec ludibria fortunae ne sua quidem putavit, i. e. worldly goods, Cic. Par. 1, 1, 8: hoc quoque ludibrium casus ediderit fortuna, ut, etc., Liv. 30, 30: inter magna rerum verborumque ludibria, Suet. Vit. 17: ludibria naturae, id. Aug. 83.—
(g). With gen. obj.: ludibrium oculorum specie terribile ad frustrandum hostem commentus, Liv. 22, 16; cf. id. 24, 44: sive ludibrium oculorum sive vera species, Curt. 4, 15, 26.—
II. Transf.
A. A laughing-stock, butt, jest, sport: is (Brutus) ab Tarquiniis ductus Delphos, ludibrium verius, quam comes, Liv. 1, 56, 9: quibus mihi ludibrio fuisse videntur divitiae, the sport of, Sall. C. 13: in ora hominum pro ludibrio abire, Liv. 2, 36: ludibrium soceri, Luc. 7, 379: pelagi, id. 8, 710: ventis Debes ludibrium, Hor. C. 1, 14, 15: ludibrium omnium reddere aliquem, Just. 9, 6, 6: et vultus et vox ludibrio sunt hominibus, quos non permoverunt, Quint. 6, 1, 45.—
B. A scoff, jest, sport: qui lubet ludibrio habere me, Plaut. Men. 2, 3, 45; so, ludibrio aliquem habere, id. Cas. 3, 5, 19.—Pass.: ludibrio haberi, Ter. Hec. 1, 2, 74; 4, 1, 11: hosti ludibrio esse, Cic. ad Brut. 1, 2: legati per ludibrium auditi dimissique, Liv. 24, 26: per ludibrium exprobrare, to reproach jestingly, scoff, Curt. 4, 10: nec dubie ludibrio esse miserias suas, id. 2, 23, 13: aliquem in ludibrium reservare, Suet. Calig. 23: adusque ludibria ebriosus, such a drunkard as to be a standing jest, Gell. 15, 2, 2.—
(b). With gen. subj.: Varro ad ludibrium moriturus Antonii, Vell. 2, 71, 2.—
(g). With gen. obj.: ad ludibrium stolidae superbiae, Liv. 45, 3; 45, 41: ludibrio fratris Remum novos transiluisse muros, id. 1, 7; 9, 11; Just. 36, 1.—
C. Abuse, violence done to a woman: in corporum ludibria deflere, Curt. 10, 1, 3; 4, 10, 27.

Origins

From ludus (“game”), related to ludo (“to mock”).

Descendants
  • Italianludibrio
  • Spanishludibrio

In English words that came into English from lūdibrium

  • ludibriouslūdibrium

Quick answers

What does lūdibrium mean in Latin?
lūdibrium, a noun, means “mockery, derision; wantonness; laughing stock”.
What is the genitive of lūdibrium?
The genitive singular is lūdibriī. lūdibrium is neuter, second declension.
How do you pronounce lūdibrium?
In classical Latin, [ɫuːˈdɪ.bri.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [luˈdiː.bri.um].