adjectivefirst/second-declension adjective
līmulus
līmulus (feminine līmula, neuter līmulum)
Classical[ˈliː.mʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈliː.mu.lus]
Meaning
- adjectivediminutivediminutive of līmus (“askance, oblique”)
Viden limulis, obsecro, ut intuentur?
c. 190 BCE, Plautus, Bacchides 5.2.12haec prius, Bassine fili et tu gener Novate mi, / perpolite, quam potestis, crebriore limula.
Terentianus Maurus, De litteris, de syllabis, de metris 284 - adjectivesquinting, squint-eyed
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | līmulus | līmula | līmulum |
| genitive | līmulī | līmulae | līmulī |
| dative | līmulō | līmulae | līmulō |
| accusative | līmulum | līmulam | līmulum |
| ablative | līmulō | līmulā | līmulō |
| vocative | līmule | līmula | līmulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | līmulī | līmulae | līmula |
| genitive | līmulōrum | līmulārum | līmulōrum |
| dative | līmulīs | līmulīs | līmulīs |
| accusative | līmulōs | līmulās | līmula |
| ablative | līmulīs | līmulīs | līmulīs |
| vocative | līmulī | līmulae | līmula |
līmŭlus, a, um,
I. adj. dim. [1. limus], somewhat askance:
limulis (oculis) intueri, Plaut. Bacch. 5, 2, 12.Origins
Diminutive from līmus (“askance”) + -ulus.