Daedalus et Īcarus

Crētam nōvistī, lēctor. In eam īnsulam taurus ille candidus Eurōpam per mare vexit — prīmā paene lūce librī nostrī. Fīlius Eurōpae nunc ibi rēgnat: MĪNŌS, rēx centum urbium, quī — quod plūs est — MARE ipsum tenet: nūlla nāvis sine eius voluntāte solvit. Sed in domō rēgis rēs foeda latēbat: mōnstrum bifōrme, dīmidiā parte taurus, dīmidiā homō, quod MĪNŌTAURUS vocātur. Hoc ut abderet, rēx artificem omnium maximum adhibuit, DAEDALUM Athēniēnsem, quī domum aedificāvit tot flexibus viārum implicātam, ut quī semel intrāvit exitum numquam inveniat: LABYRINTHUM — meministī, capitulum prius eō dēsiit. Posteā iuvenis Athēniēnsis, Thēseus, mōnstrum in mediā domō occīdit et fīlō Ariadnae — fīlia rēgis fīlum eī dederat! — exitum invēnit. Sed illa fābula nostra nōn est: nostra incipit, ubi illa fīnītur.

• bifōrmis -e duārum fōrmārum
• flexus -ūs (m) locus ubi via sē vertit
• artifex -icis (m) quī artem exercet, faber summus
• adhibeō -ēre ad mē vocō, ūtor