Cicerō Obsessus
Hāc victōriā sublātus Ambiorīx statim cum equitātū in Aduatucōs proficīscitur; neque noctem neque diem intermittit. Rē dēmōnstrātā Aduatucīsque concitātīs, posterō diē in Nerviōs pervenit et hortātur: “Nōlīte occāsiōnem dīmittere! Interfectī sunt lēgātī duo, magna pars exercitūs interiit — nihil est negōtī legiōnem quae cum Cicerōne hiemat subitō opprimere. Ego adiūtor erō.” Facile hāc ōrātiōne Nerviīs persuādet. Itaque, cōnfestim dīmissīs nūntiīs ad omnēs gentēs quae sub eōrum imperiō sunt, quam maximās manūs possunt cōgunt et dē imprōvīsō ad Cicerōnis hīberna advolant — nōndum ad eum fāmā dē Titūriī morte perlātā! Quid est advolāre? Advolāre est celerrimē advenīre, quasi volāns. Cicerō nihil scit: nescit Sabīnum periisse, nescit exercitum in silvīs iacēre, nescit sē iam sōlum esse. Accidit — quod necesse fuit — ut nōnnūllī mīlitēs, quī lignātiōnis mūnītiōnisque causā in silvās discesserant, repentīnō equitum adventū interciperentur. Quid est lignātiō? Lignātiō est līgnum ex silvā petere. Hīs circumventīs, magnā manū Eburōnēs, Nerviī, Aduatucī atque hōrum omnium sociī legiōnem oppugnāre incipiunt. Nostrī celeriter ad arma concurrunt, vāllum cōnscendunt. Aegrē is diēs sustentātur — omnem enim spem hostēs in celeritāte pōnēbant: hanc adeptī victōriam, in perpetuum sē fore victōrēs cōnfīdēbant. Quid est sustentāre? Sustentāre est aegrē sustinēre. Ūnus diēs superātus. Quot supersunt? Nēmō scit.
- advolō -āre celerrimē adveniō
- lignātiō -ōnis (f) cum mīlitēs līgna petunt
- sustentō -āre aegrē sustineō
- dē imprōvīsō subitō, nōn exspectātus
- gentēs (gēns, gentis, f) populī quī ūnā vīvunt
- adiūtor -ōris (m) quī auxilium fert