Resurrēctiō

PrīmāMt 28,1–10 autem sabbatī, valdē māne, vēnērunt mulierēs ad sepulcrum ut vidērent. Quid est sepulcrum? Sepulcrum est locus ubi mortuī pōnuntur; īdem locus etiam monumentum vocātur. In sepulcrō corpus Iēsū positum erat, quia in cruce mortuus erat. Prīma sabbatī est prīmus diēs post diem requiētis. Et ecce terrae mōtus factus est magnus: angelus enim Dominī dēscendit dē caelō, et accēdēns revolvit lapidem ab ōstiō monumentī, et sedēbat super eum. Lapis magnus ōstium sepulcrī claudēbat. Angelus autem lapidem revolvit, id est āmōvit. Nunc sepulcrum apertum est, nōn clausum. Erat autem aspectus eius sīcut fulgur, et vestīmentum eius candidum sīcut nix. Quid est candidum? Candidum est album et clārum, nōn nigrum. Vestīmentum angelī candidum erat, sīcut nix in monte. Prae timōre exterritī sunt custōdēs, et factī sunt velut mortuī. Respondēns autem angelus dīcit mulieribus: “Nōlīte timēre: sciō enim quod Iēsum quaeritis. Nōn est hīc: surrēxit enim, sīcut dīxit. Quid est “surrēxit”? Surrēxit, id est ā mortuīs iterum ad vītam vēnit. Iēsūs nōn iam mortuus est, sed vīvus. Nōn est in sepulcrō, quia vīvit. Venīte, vidēte locum ubi positus erat Dominus; et cito euntēs dīcite discipulīs quia surrēxit.” Et exeuntēs cito cum timōre et gaudiō magnō, currunt nūntiāre discipulīs. Et ecce Iēsūs occurrit illīs: “Avēte.” Illae accessērunt, et tenuērunt pedēs eius, et adōrāvērunt eum. Tunc ait illīs Iēsūs: “Nōlīte timēre: īte, nūntiāte frātribus meīs ut eant in Galilaeam; ibi mē vidēbunt.”

sabbatum -ī (n) diēs requiētis Iūdaeōrum
requiēs -ētis (f) quiēs, cessātiō labōris
revolvō -ere volvendō āmoveō
aspectus -ūs (m) speciēs, id quod vidētur
candidus -a -um albus et nitidus
nix, nivis (f) aqua caelī alba et gelida
exterreō -ēre vehementer terreō
custōs -ōdis (m) quī locum servat