adjectivefirst/second-declension adjective
libīdinōsus
libīdinōsus (feminine libīdinōsa, neuter libīdinōsum, comparative libīdinōsior, superlative libīdinōsissimus, adverb libīdinōsē)
Classical[lɪ.biː.dɪˈnoː.sʊs]Ecclesiastical[li.bi.diˈnɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivelibidinous, licentious, lecherous
- adjectivepassionate
- adjectiveyearning for something
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | libīdinōsus | libīdinōsa | libīdinōsum |
| genitive | libīdinōsī | libīdinōsae | libīdinōsī |
| dative | libīdinōsō | libīdinōsae | libīdinōsō |
| accusative | libīdinōsum | libīdinōsam | libīdinōsum |
| ablative | libīdinōsō | libīdinōsā | libīdinōsō |
| vocative | libīdinōse | libīdinōsa | libīdinōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | libīdinōsī | libīdinōsae | libīdinōsa |
| genitive | libīdinōsōrum | libīdinōsārum | libīdinōsōrum |
| dative | libīdinōsīs | libīdinōsīs | libīdinōsīs |
| accusative | libīdinōsōs | libīdinōsās | libīdinōsa |
| ablative | libīdinōsīs | libīdinōsīs | libīdinōsīs |
| vocative | libīdinōsī | libīdinōsae | libīdinōsa |
lĭbīdĭnōsus (lŭbīd-), a, um, adj. libido,
I. full of desire, passion, or lust, selfwilled, licentious, sensual, lustful, voluptuous, libidinous.
I. Lit. (in a bad sense), Cic. Rep. Fragm. ap. Non. 491, 16 (Rep. 2, 41, 68 Mos.):
homo libidinosissimus, Cic. Verr. 2, 2, 78, § 192: nihil (isto) luxuriosius, nihil libidinosius, id. Pis. 27, 66: libidinosior es quam ullus spado, Quint. 6, 3, 64: caper, lecherous, Hor. Epod. 10, 23.—Of inanim. and abstr. things: libidinosissimae liberationes, arbitrary, self-willed, Cic. Pis. 36, 87: libidinosae voluptates, id. Fin. 1, 18, 59: libidinosa et intemperans adulescentia, id. de Sen. 9, 29: fortuna varia et libidinosa, Sen. Cons. ad Marc. 10: pretia, extravagant, Col. 10 praef. § 2: libidinosam liberalitatem debiti nomine colorare, Val. Max. 8, 2, 2. —Of speech, licentious, wanton: eloquentia, Quint. 5, 12, 20.—II. In a good sense, eager, longing for a thing (post-class.):
libidinosus eloquentiae et gloriae, Tert. Apol. 48; id. Virg. Vel. 13: suae sapientiae, id. Res. Carn. 32.—Hence, adv.: lĭbīdĭ-nōsē, according to one's pleasure or caprice, wilfully, wantonly: quae ille libidinose, quae nefarie, quae crudeliter fecerit, Cic. Div. in Caecil. 12, 38: ne quid libidinose aut facias aut cogites, id. Off. 1, 4, 14; id. Rep. 2, 37, 63: libidinose crudeliterque consulere in aliquem, Liv. 3, 63.—Comp.: libidinosius saevire, Tert. Monog. 16 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
libīdinōsus (lub-) adj. with comp. and sup.
libido, full of desire, passionate, wilful, licentious, sensual, lustful, voluptuous, libidinous : homo libidinosissimus: nihil (isto) libidinosius: caper, lecherous , H.: voluptates: libidinosissimae liberationes, arbitrary : adulescentia.—As subst: libidinosis servire.
Origins
Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *h₃édosder.? Proto-Italic *-ŏ̄dsos? Old Latin -ōssus Latin -ōsus Latin libīdinōsus From libīdō, libīdinis + -ōsus.
Descendants
- Catalanlibidinós
- Italianlibidinoso
- Englishlibidinousfrom Middle English libidinous
- Frenchlibidineuxfrom Old French libidineus
- Germanlibidinösfrom Old French libidineus
- Romanianlibidinosfrom Old French libidineus
- Portugueselibidinoso
- Spanishlibidinoso
- Galicianlibidinoso
In English words that came into English from libīdinōsus
- libidinouslibīdinōsus