LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

libīdinōsus

libīdinōsus (feminine libīdinōsa, neuter libīdinōsum, comparative libīdinōsior, superlative libīdinōsissimus, adverb libīdinōsē)
Classical[lɪ.biː.dɪˈnoː.sʊs]Ecclesiastical[li.bi.diˈnɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivelibidinous, licentious, lecherous
  2. adjectivepassionate
  3. adjectiveyearning for something

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelibīdinōsuslibīdinōsalibīdinōsum
genitivelibīdinōsīlibīdinōsaelibīdinōsī
dativelibīdinōsōlibīdinōsaelibīdinōsō
accusativelibīdinōsumlibīdinōsamlibīdinōsum
ablativelibīdinōsōlibīdinōsālibīdinōsō
vocativelibīdinōselibīdinōsalibīdinōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelibīdinōsīlibīdinōsaelibīdinōsa
genitivelibīdinōsōrumlibīdinōsārumlibīdinōsōrum
dativelibīdinōsīslibīdinōsīslibīdinōsīs
accusativelibīdinōsōslibīdinōsāslibīdinōsa
ablativelibīdinōsīslibīdinōsīslibīdinōsīs
vocativelibīdinōsīlibīdinōsaelibīdinōsa

lĭbīdĭnōsus (lŭbīd-), a, um, adj. libido,
I. full of desire, passion, or lust, selfwilled, licentious, sensual, lustful, voluptuous, libidinous.
I. Lit. (in a bad sense), Cic. Rep. Fragm. ap. Non. 491, 16 (Rep. 2, 41, 68 Mos.): homo libidinosissimus, Cic. Verr. 2, 2, 78, § 192: nihil (isto) luxuriosius, nihil libidinosius, id. Pis. 27, 66: libidinosior es quam ullus spado, Quint. 6, 3, 64: caper, lecherous, Hor. Epod. 10, 23.—Of inanim. and abstr. things: libidinosissimae liberationes, arbitrary, self-willed, Cic. Pis. 36, 87: libidinosae voluptates, id. Fin. 1, 18, 59: libidinosa et intemperans adulescentia, id. de Sen. 9, 29: fortuna varia et libidinosa, Sen. Cons. ad Marc. 10: pretia, extravagant, Col. 10 praef. § 2: libidinosam liberalitatem debiti nomine colorare, Val. Max. 8, 2, 2. —Of speech, licentious, wanton: eloquentia, Quint. 5, 12, 20.—
II. In a good sense, eager, longing for a thing (post-class.): libidinosus eloquentiae et gloriae, Tert. Apol. 48; id. Virg. Vel. 13: suae sapientiae, id. Res. Carn. 32.—Hence, adv.: lĭbīdĭ-nōsē, according to one's pleasure or caprice, wilfully, wantonly: quae ille libidinose, quae nefarie, quae crudeliter fecerit, Cic. Div. in Caecil. 12, 38: ne quid libidinose aut facias aut cogites, id. Off. 1, 4, 14; id. Rep. 2, 37, 63: libidinose crudeliterque consulere in aliquem, Liv. 3, 63.—Comp.: libidinosius saevire, Tert. Monog. 16 fin.

Origins

Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *h₃édosder.? Proto-Italic *-ŏ̄dsos? Old Latin -ōssus Latin -ōsus Latin libīdinōsus From libīdō, libīdinis + -ōsus.

Descendants
  • Catalanlibidinós
  • Italianlibidinoso
  • Englishlibidinousfrom Middle English libidinous
  • Frenchlibidineuxfrom Old French libidineus
  • Germanlibidinösfrom Old French libidineus
  • Romanianlibidinosfrom Old French libidineus
  • Portugueselibidinoso
  • Spanishlibidinoso
  • Galicianlibidinoso

In English words that came into English from libīdinōsus

  • libidinouslibīdinōsus

Quick answers

What does libīdinōsus mean in Latin?
libīdinōsus, a adjective, means “libidinous, licentious, lecherous; passionate; yearning for something”.
How do you pronounce libīdinōsus?
In classical Latin, [lɪ.biː.dɪˈnoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [li.bi.diˈnɔː.s̬us].