LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

laus1

laus f (genitive laudis)
Classical[ˈɫau̯s]Ecclesiastical[ˈlau̯s]
№ 444 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. femininepraise, glory, repute
    plūs erat in gladiō quam curvō laudis arātrō[Back then] there was more glory in the sword than in the curved plow. (Literally, there was more of glory [to be gotten] in [use of] the sword than in the curved plow; that is to say, soldiers were more glorified than farmers.)8 CE, Ovidius, Fasti 2.517
  2. femininefame
  3. feminineapprobation, commendation
  4. femininemerit, worth

Latīnē defined in Latin in our graded readers

verba laudantis; laude gaudēmus.
laus laudis f — in Mille Verba, Animus et Adfectūs
glōria vōce tribūta
laus laudis (f) — in Aeneis, ch. 4

Declension

declension
formsingularplural
nominativelauslaudēs
genitivelaudislaudum
laudium
dativelaudīlaudibus
accusativelaudemlaudēs
ablativelaudelaudibus
vocativelauslaudēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

laudis studio trahi
to be guided by ambition.
gloriae, laudi esse
to confer distinction on a person; to redound to his credit.
poetica laude florere
to be distinguished as a poet.
gloria, laude florere
to be very famous, illustrious.
laude afficere aliquem
to praise, extol, commend a person.
eloquentiae laude florere
to be a distinguished orator.
eximia laude ornare aliquem
to praise, extol, commend a person.
omni laude cumulare aliquem
to overwhelm with eulogy.
5 more phrases
aliquid laudi alicui ducere, dare
to consider a thing creditable to a man.
gloriae, laudis cupiditate incensum esse, flagrare
to be consumed by the fires of ambition.
(maximis, summis) laudibus efferre aliquem or aliquid
to praise, extol, commend a person.
laudibus aliquem (aliquid) in caelum ferre, efferre, tollere
to extol, laud to the skies.
aemulatio dupliciter dicitur, ut et in laude et in vitio hoc nomen sit
the word aemulatio is employed with two meanings, in a good and a bad sense.

laus, laudis (
I. gen. plur. laudium, Sid. Carm. 23, 32), f. for claus, from clavid, kindred to cluo and the Greek κλέϝος, praise, commendation, glory, fame, renown, esteem (cf.: gloria, praeconium, elogium).
I. Lit.: in laude vivere, Cic. Fam. 15, 6, 1: ut is cum populo Romano et in laude et in gratia esse possit, Cic. Verr. 1, 17, 51: cum te (omnes) summis laudibus ad caelum extulerunt, id. Fam. 9, 14, 1: divinis laudibus ornare aliquem, id. ib. 2, 15, 1: Bruti nostri cotidianis assiduisque laudibus, quas ab eo de nobis haberi permulti mihi renuntiaverunt, commotum istum aliquando scripsisse ad me credo, id. Att. 13, 38, 1: laude afficere aliquem, id. Off. 2, 13, 47: omni laude cumulare, id. de Or. 1, 26, 118: summam alicui laudem tribuere, id. Fam. 5, 2, 10: illustri laude celebrari, id. Mur. 7, 16: maximam laudem ex re aliqua sibi parere, id. Off. 2, 13, 47: ornare aliquem suis laudibus et onerare alienis, id. Phil. 2, 11, 25: aliquem laudibus efferre, Juv. 6, 182: neque ego hoc in tua laude pono, Cic. Verr. 2, 3, 91, § 212. Fabio laudi datum est, quod pingeret, id. Tusc. 1, 2, 3: eloquentiae, humanitatis, id. de Or. 1, 23, 106: brevitas laus est interdum in aliqua parte dicendi, in universa eloquentia laudem non habet, id. Brut. 13, 50: laudis titulique cupido, Juv. 10, 143: supremae laudes, i. e. a funeral oration, Plin. 7, 43, 45, § 159: vitiatam memoriam funebribus laudibus reor, Liv. 8, 40. —
II. Transf.
A. A praiseworthy thing, a ground for praise, a laudable or glorious action, a laudable enterprise; a merit, desert, Cic. Fam. 2, 4, 2: abundans bellicis laudibus, id. Off. 1, 22, 78: nostras laudes in astra sustulit, id. Att. 2, 25, 1: summa laus tua et Bruti est, quod exercitum praeter spem existimamini comparasse, id. Fam. 12, 4, 2: cum ceteris tuis laudibus, hanc esse vel maximam, quod, etc., id. de Or. 2, 73, 296: magna laus, et grata hominibus, unum hominem elaborare, etc., id. Mur. 9, 19: Suevi maximam putant esse laudem, vacare agros, etc., Caes. B. G. 4, 3, 1: Pericles hac laude (dicendi) clarissimus fuit, Cic. Brut. 7, 28; Verg. A. 5, 355; 1, 461: conferre nostris tu potes te laudibus? Phaedr. 4, 23, 3: conscientia laudis, worth, desert, id. 2, epil. 11: te censeri laude tuorum noluerim, Juv. 8, 74.—
B. Of things, estimation, worth, value, repute (post-Aug.): Cois amphoris laus est maxima, Plin. 35, 12, 46, § 161: coccum Galatiae in maxima laude est, id. 9, 41, 65, § 141: peculiaris laus ejus, quod fatigato corpori succurrit, id. 22, 22, 38, § 81: Creticae cotes diu maximam laudem habuere, id. 36, 22, 47, § 164.

Origins

Unclear. Accepting a shift of Proto-Italic *ow to Latin au in pretonic positions, the term reflects a Proto-Indo-European *le/ow-V́-d⁽ʰ⁾-, which is usually traced back to a tentative root *lew- (“to sing, praise”) together with Proto-Germanic *leuþą (“song, poem”). Connection with Old Irish loíd (“poem, lay”) is usually rejected.

Gallo-Romance
  • Frenchlos
  • Catalanllaufrom Old Catalan *lau
  • Occitanlausfrom Old Occitan laus
Learned borrowings
  • Italianlaude
  • Frenchlaudesfrom Old French laude
  • Spanishlaude
Balkan Romance
  • Romanianlaudă
  • Aromanianalavdã
Italo-Romance
  • Italianlodefrom Old Italian lode
  • Neapolitanlȯsə
  • Neapolitanlówəsə
  • Neapolitanlauso
  • Corsicanlosafrom Old Italian lode
  • Sicilianlaudi
Padanian
  • Friulianlaud
  • Ligurianloso
  • Lombardlosfrom Old Lombard loxo
  • Old Venetanlaudo
  • Old Venetanlaldo
  • Old Venetanloldo
Ancient borrowings
  • Albanianlavd
  • Albanianlavdë
proper noun · femininethird declension
Laus2
Laus f sg (genitive Laudis)
Classical[ˈɫau̯s]Ecclesiastical[ˈlau̯s]

Meaning

  1. femininesingularLodi (a town in Lombardy, Italy)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeLaus—
genitiveLaudis—
dativeLaudī—
accusativeLaudem—
ablativeLaude—
vocativeLaus—
locativeLaudī
Laude
—

Laus, Laudis, f.,
I. the name of several cities.—Esp., a city in Cisalpine Gaul, northwest of Placentia, now Lodi Vecchia, Cic. Q. Fr. 2, 15, 1; also called Laus Pompeia, Plin. 3, 17, 21, § 124.

Quick answers

What does laus mean in Latin?
laus, a noun, means “praise, glory, repute; fame; approbation, commendation”.
What is the genitive of laus?
The genitive singular is laudis. laus is feminine, third declension.
How do you pronounce laus?
In classical Latin, [ˈɫau̯s]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlau̯s].