noun · femininethird declension
laus1
laus f (genitive laudis)
Classical[ˈɫau̯s]Ecclesiastical[ˈlau̯s]
№ 444 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- femininepraise, glory, repute
plūs erat in gladiō quam curvō laudis arātrō
[Back then] there was more glory in the sword than in the curved plow. (Literally, there was more of glory [to be gotten] in [use of] the sword than in the curved plow; that is to say, soldiers were more glorified than farmers.)8 CE, Ovidius, Fasti 2.517 - femininefame
- feminineapprobation, commendation
- femininemerit, worth
Latīnē defined in Latin in our graded readers
verba laudantis; laude gaudēmus.laus laudis f — in Mille Verba, Animus et Adfectūs
verba honōrislaus, laudis (f) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 4, 19
glōria vōce tribūtalaus laudis (f) — in Aeneis, ch. 4
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | laus | laudēs |
| genitive | laudis | laudum laudium |
| dative | laudī | laudibus |
| accusative | laudem | laudēs |
| ablative | laude | laudibus |
| vocative | laus | laudēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- laudis studio trahi
- to be guided by ambition.
- gloriae, laudi esse
- to confer distinction on a person; to redound to his credit.
- poetica laude florere
- to be distinguished as a poet.
- gloria, laude florere
- to be very famous, illustrious.
- laude afficere aliquem
- to praise, extol, commend a person.
- eloquentiae laude florere
- to be a distinguished orator.
- eximia laude ornare aliquem
- to praise, extol, commend a person.
- omni laude cumulare aliquem
- to overwhelm with eulogy.
5 more phrases
- aliquid laudi alicui ducere, dare
- to consider a thing creditable to a man.
- gloriae, laudis cupiditate incensum esse, flagrare
- to be consumed by the fires of ambition.
- (maximis, summis) laudibus efferre aliquem or aliquid
- to praise, extol, commend a person.
- laudibus aliquem (aliquid) in caelum ferre, efferre, tollere
- to extol, laud to the skies.
- aemulatio dupliciter dicitur, ut et in laude et in vitio hoc nomen sit
- the word aemulatio is employed with two meanings, in a good and a bad sense.
laus, laudis (
I. gen. plur. laudium, Sid. Carm. 23, 32), f. for claus, from clavid, kindred to cluo and the Greek κλέϝος, praise, commendation, glory, fame, renown, esteem (cf.: gloria, praeconium, elogium).
I. Lit.:
in laude vivere, Cic. Fam. 15, 6, 1: ut is cum populo Romano et in laude et in gratia esse possit, Cic. Verr. 1, 17, 51: cum te (omnes) summis laudibus ad caelum extulerunt, id. Fam. 9, 14, 1: divinis laudibus ornare aliquem, id. ib. 2, 15, 1: Bruti nostri cotidianis assiduisque laudibus, quas ab eo de nobis haberi permulti mihi renuntiaverunt, commotum istum aliquando scripsisse ad me credo, id. Att. 13, 38, 1: laude afficere aliquem, id. Off. 2, 13, 47: omni laude cumulare, id. de Or. 1, 26, 118: summam alicui laudem tribuere, id. Fam. 5, 2, 10: illustri laude celebrari, id. Mur. 7, 16: maximam laudem ex re aliqua sibi parere, id. Off. 2, 13, 47: ornare aliquem suis laudibus et onerare alienis, id. Phil. 2, 11, 25: aliquem laudibus efferre, Juv. 6, 182: neque ego hoc in tua laude pono, Cic. Verr. 2, 3, 91, § 212. Fabio laudi datum est, quod pingeret, id. Tusc. 1, 2, 3: eloquentiae, humanitatis, id. de Or. 1, 23, 106: brevitas laus est interdum in aliqua parte dicendi, in universa eloquentia laudem non habet, id. Brut. 13, 50: laudis titulique cupido, Juv. 10, 143: supremae laudes, i. e. a funeral oration, Plin. 7, 43, 45, § 159: vitiatam memoriam funebribus laudibus reor, Liv. 8, 40. —II. Transf.
A. A praiseworthy thing, a ground for praise, a laudable or glorious action, a laudable enterprise; a merit, desert, Cic. Fam. 2, 4, 2:
abundans bellicis laudibus, id. Off. 1, 22, 78: nostras laudes in astra sustulit, id. Att. 2, 25, 1: summa laus tua et Bruti est, quod exercitum praeter spem existimamini comparasse, id. Fam. 12, 4, 2: cum ceteris tuis laudibus, hanc esse vel maximam, quod, etc., id. de Or. 2, 73, 296: magna laus, et grata hominibus, unum hominem elaborare, etc., id. Mur. 9, 19: Suevi maximam putant esse laudem, vacare agros, etc., Caes. B. G. 4, 3, 1: Pericles hac laude (dicendi) clarissimus fuit, Cic. Brut. 7, 28; Verg. A. 5, 355; 1, 461: conferre nostris tu potes te laudibus? Phaedr. 4, 23, 3: conscientia laudis, worth, desert, id. 2, epil. 11: te censeri laude tuorum noluerim, Juv. 8, 74.—B. Of things, estimation, worth, value, repute (post-Aug.):
Cois amphoris laus est maxima, Plin. 35, 12, 46, § 161: coccum Galatiae in maxima laude est, id. 9, 41, 65, § 141: peculiaris laus ejus, quod fatigato corpori succurrit, id. 22, 22, 38, § 81: Creticae cotes diu maximam laudem habuere, id. 36, 22, 47, § 164.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
laus laudis, gen plur. laudum (once laudium, C.), f
CLV-, praise, commendation, glory, fame, renown, esteem : recte factorum: laudem capere, T.: te summis laudibus ad caelum extulerunt: sibi ipse peperit maximam laudem ex illā accusatione: neque ego hoc in tuā laude pono: rei militaris, Cs.: laudis titulique cupido, Iu.: vitiata memoria funebribus laudibus, L.— A title to praise, merit, superiority, achievement, excellence : Fabio laudi datum est, quod, etc., regarded as a merit in , etc.: magna est laus, si superiores consilio vicisti: sunt hic sua praemia laudi, V.: maximam putant esse laudem, vacare agros, etc., Cs.: Conferre nostris tu potes te laudibus? Ph.: conscientia laudis, worth , Ph.: pedum, i. e. swiftness , O.
Origins
Unclear. Accepting a shift of Proto-Italic *ow to Latin au in pretonic positions, the term reflects a Proto-Indo-European *le/ow-V́-d⁽ʰ⁾-, which is usually traced back to a tentative root *lew- (“to sing, praise”) together with Proto-Germanic *leuþą (“song, poem”). Connection with Old Irish loíd (“poem, lay”) is usually rejected.
Gallo-Romance
- Frenchlos
- Catalanllaufrom Old Catalan *lau
- Occitanlausfrom Old Occitan laus
Learned borrowings
- Italianlaude
- Frenchlaudesfrom Old French laude
- Spanishlaude
Balkan Romance
- Romanianlaudă
- Aromanianalavdã
Italo-Romance
- Italianlodefrom Old Italian lode
- Neapolitanlȯsə
- Neapolitanlówəsə
- Neapolitanlauso
- Corsicanlosafrom Old Italian lode
- Sicilianlaudi
Padanian
- Friulianlaud
- Ligurianloso
- Lombardlosfrom Old Lombard loxo
- Old Venetanlaudo
- Old Venetanlaldo
- Old Venetanloldo
Ancient borrowings
- Albanianlavd
- Albanianlavdë