noun · femininethird declension
irruptiō
irruptiō f (genitive irruptiōnis)
Meaning
- attack, assault
- irruption
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | irruptiō | irruptiōnēs inruptiōnēs |
| genitive | irruptiōnis inruptiōnis | irruptiōnum inruptiōnum |
| dative | irruptiōnī inruptiōnī | irruptiōnibus inruptiōnibus |
| accusative | irruptiōnem inruptiōnem | irruptiōnēs inruptiōnēs |
| ablative | irruptiōne inruptiōne | irruptiōnibus inruptiōnibus |
| vocative | irruptiō | irruptiōnēs inruptiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- in oppidum irruptionem facere
- to break into the town.
irruptĭo, ōnis, f. irrumpo,
I. a breaking or bursting in, an irruption.
I. In gen.:
irruptionem facere in popinam, Plaut. Poen. prol. 42: ferarum, Plin. Pan. 81: belli, Flor. 2, 12, 5: luminis, Pall. 10, 17: aquarum, Sen. Q. N. 3, 30, 5.—II. Esp., as milit. t. t., an invasion, incursion, sally:
hostis, Suet. Tib. 6: etiamsi irruptio facta nulla sit, Cic. de Imp. Pomp. 6, 15: Gallorum, Aug. Civ. Dei, 3, 31.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin irruptiō From irrumpō + -tiō.
Descendants
- Catalanirrupció
- Frenchirruption
- Englishirruptionfrom French irruption
- Italianirruzione
- Portugueseirrupção
- Romanianirupție
- Romanianirupțiune
- Spanishirrupción