LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

invidus

invidus (feminine invida, neuter invidum)
Classical[ˈɪn.wɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈiɱ.vi.dus]

Meaning

  1. adjectiveenvious
    "invide" dicebant "paries, quid amantibus obstas?O envious wall why do you stand in the way of lovers?8 CE, Ovidius, Metamorphoses 4.73
  2. adjectivehostile, inimical

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinvidusinvidainvidum
genitiveinvidīinvidaeinvidī
dativeinvidōinvidaeinvidō
accusativeinviduminvidaminvidum
ablativeinvidōinvidāinvidō
vocativeinvideinvidainvidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinvidīinvidaeinvida
genitiveinvidōruminvidāruminvidōrum
dativeinvidīsinvidīsinvidīs
accusativeinvidōsinvidāsinvida
ablativeinvidīsinvidīsinvidīs
vocativeinvidīinvidaeinvida

invĭdus, a, um, adj. invideo,
I. envious (class.): neque ambitiosus imperator neque invidus, Cic. Mur. 9, 20: invida me spatio natura coercuit, Ov. Tr. 2, 531: Lycus, Hor. C. 3, 9, 23.—Subst.: invĭdus, i, m., an envious person, a hater: invidus alterius macrescit rebus opimis, Hor. Ep. 1, 5, 27; Verg. Cul. 5.—Mostly plur.: mei, Cic. Fam. 7, 2, 3: istos invidos di perdant, Ter. Hec. 3, 5, 19; Tac. Dial. 34: invidi, malevoli et lividi, Cic. Tusc. 4, 12, 28: tui invidi, id. Fam. 1, 4, 2. — With dat.: o Fortuna viris invida fortibus, Sen. Herc. Fur. 524: aegris, Hor. Ep. 1, 15, 7.—With gen., envious of a thing: laudis invidus, Cic. Fl. 1, 2: ille Martini non invidus gloriarum, Sulp. Sev. Dial. 3, 17, 5.—Absol.: populus invidus etiam potentiae in crimen vocabantur—domum revocat, Nep. Timoth. 3, 5.—Also of inanim. and abstr. things: noxque fuit praeceps, et coeptis invida nostris, hostile, inimical, unfavorable, Ov. M. 9, 485: invida fata piis, Stat. Th. 10, 384: fatum, Phaedr. 5, 6, 5: fatorum series, Luc. 1, 70: cura, Hor. Ep. 1, 10, 18: et jam dente minus mordeor invido, id. C. 4, 3, 10: taciturnitas, id. ib. 4, 8, 24: aetas, id. ib. 1, 11, 7.

Origins

From invideō + -us.

Descendants
  • Portugueseínvido

In English words that came into English from invidus

  • envyinvidia
  • enviousinvidiōsus
  • invidiousinvidiōsus

Quick answers

What does invidus mean in Latin?
invidus, a adjective, means “envious; hostile, inimical”.
How do you pronounce invidus?
In classical Latin, [ˈɪn.wɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiɱ.vi.dus].
Which English words come from invidus?
English words that go back to Latin invidus include envy, envious and invidious.