adjectivefirst/second-declension adjective
invidiōsus
invidiōsus (feminine invidiōsa, neuter invidiōsum, comparative invidiōsior, superlative invidiōsissimus, adverb invidiōsē)
Classical[ɪn.wɪ.diˈoː.sʊs]Ecclesiastical[iɱ.vi.diˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectiveenvious, invidious, hostile
- adjectiveenviable
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī nūllī parcit, plēnus invidiaeinvidiōsus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 24
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | invidiōsus | invidiōsa | invidiōsum |
| genitive | invidiōsī | invidiōsae | invidiōsī |
| dative | invidiōsō | invidiōsae | invidiōsō |
| accusative | invidiōsum | invidiōsam | invidiōsum |
| ablative | invidiōsō | invidiōsā | invidiōsō |
| vocative | invidiōse | invidiōsa | invidiōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | invidiōsī | invidiōsae | invidiōsa |
| genitive | invidiōsōrum | invidiōsārum | invidiōsōrum |
| dative | invidiōsīs | invidiōsīs | invidiōsīs |
| accusative | invidiōsōs | invidiōsās | invidiōsa |
| ablative | invidiōsīs | invidiōsīs | invidiōsīs |
| vocative | invidiōsī | invidiōsae | invidiōsa |
invĭdĭōsus, a, um, adj. invidia.
I. Full of envy, envious, invidious, hostile (i. q. invidus;
class.): illa peraeque Prae se formosis invidiosa dea est, Prop. 2, 28, 10 (3, 24, 10): vetustas, Ov. M. 15, 234.—II. Enviable:
possessiones, Cic. Agr. 2, 26 init.; cf. id. Font. 5, 9: pecunia, id. Balb. 25, 66; so, nec curis erat (Pactolus) invidiosus harenis, by reason of, Ov. M. 11, 88; cf.: invidiosior mors, id. ib. 7, 603; and in a good sense, Prop. 2, 1, 73: spes procorum, desired, longed for, Ov. M. 4, 794; 9, 10: praemia, id. ib. 13, 414: solacia, Juv. 13, 179.— III. Exciting envy or hatred, envied, hated, hateful, odious (i. q. invisus):
etiam si is invidiosus ac multis offensus esse videatur, Cic. Clu. 58: damnatio, Cic. Verr. 2, 2, 17, § 42: triumphum accipere, invidiosum ad bonos, id. Att. 8, 3, 6: in eos, id. Cael. 9: invidiosis nominibus utebatur consul, Liv. 34, 7: invidiosa oratione multitudo credula accenditur, Just. 2, 8, 9: laudatrix Venus mihi, Ov. H. 17, 126. — Sup.: invidiosissimus, Cic. Font. 5; id. Clu. 37, 103; Sen. Contr. 31 fin. — Hence, invĭdĭōsē, adv., enviously, invidiously; hatefully, odiously (class.): dicere, Cic. Ac. 2, 47; id. Mil. 5; Sen. Ep. 87; Auct. Her. 4, 20, 28.— Comp.: expulsus, Vell. 2, 45.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
invidiōsus adj. with comp. and sup.
invidia, full of envy, invidious: vetustas, O.—Plur m. as subst: omnium invidiosorum animos frangere. —Exciting envy, enviable, envied, causing odium: possessiones: nec caris erat (Pactolus) invidiosus harenis, envied for, O.: invidiosior mors, O.: spes procorum, longed for, O.: solacia, Iu.—Exciting hatred, hated, hateful, odious: damnatio: lex: nomina, L.: laudatrix Venus mihi, O.: neque id dico, ut invidiosum sit in eos, etc., to excite prejudice against: quod fuit in iudicio invidiosissimum.
Origins
From invidia + -ōsus.
Borrowings
- Englishinvidious
- Italianinvidioso
- Romanianinvidiosfrom Italian invidioso
- Spanishenvidioso
Northern Gallo-Romance
- Frenchenvieuxfrom Old French envious
- Englishenviousfrom Old French envious
- Normanenvieuxfrom Old French envious
Southern Gallo-Romance
- Catalanenvejós
- Occitanenvejós
Ibero-Romance
- Portugueseinvejosofrom Old Galician-Portuguese envejoso
- Asturianenveyosu
- Mirandeseambejoso
- Galicianenvexosofrom Old Galician-Portuguese envejoso
In English words that came into English from invidiōsus
- enviousinvidiōsus
- invidiousinvidiōsus