verbthird conjugation, irregular short imperative
intrōdūcō
intrōdūcō (present infinitive intrōdūcere, perfect active intrōdūxī, supine intrōductum)
Classical[ɪn.troːˈduː.koː]Ecclesiastical[in.troˈduː.ko]
intrōductus perf. pass. ptcp.
Meaning
- to lead in: to conduct into
- to introduce
- to bring forward, maintain
- figurativelyto institute, originate
Conjugation conjugation 3 irregular
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōdūcō | intrōdūcēbam | intrōdūcam | intrōdūxī | intrōdūxeram | intrōdūxerō |
| 2nd sg. | intrōdūcis | intrōdūcēbās | intrōdūcēs | intrōdūxistī | intrōdūxerās | intrōdūxeris |
| 3rd sg. | intrōdūcit | intrōdūcēbat | intrōdūcet | intrōdūxit | intrōdūxerat | intrōdūxerit |
| 1st pl. | intrōdūcimus | intrōdūcēbāmus | intrōdūcēmus | intrōdūximus | intrōdūxerāmus | intrōdūxerimus |
| 2nd pl. | intrōdūcitis | intrōdūcēbātis | intrōdūcētis | intrōdūxistis | intrōdūxerātis | intrōdūxeritis |
| 3rd pl. | intrōdūcunt | intrōdūcēbant | intrōdūcent | intrōdūxērunt intrōdūxēre | intrōdūxerant | intrōdūxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōdūcam | intrōdūcerem | intrōdūxerim | intrōdūxissem |
| 2nd sg. | intrōdūcās | intrōdūcerēs | intrōdūxerīs | intrōdūxissēs |
| 3rd sg. | intrōdūcat | intrōdūceret | intrōdūxerit | intrōdūxisset |
| 1st pl. | intrōdūcāmus | intrōdūcerēmus | intrōdūxerīmus | intrōdūxissēmus |
| 2nd pl. | intrōdūcātis | intrōdūcerētis | intrōdūxerītis | intrōdūxissētis |
| 3rd pl. | intrōdūcant | intrōdūcerent | intrōdūxerint | intrōdūxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōdūcor | intrōdūcēbar | intrōdūcar |
| 2nd sg. | intrōdūceris intrōdūcere | intrōdūcēbāris intrōdūcēbāre | intrōdūcēris intrōdūcēre |
| 3rd sg. | intrōdūcitur | intrōdūcēbātur | intrōdūcētur |
| 1st pl. | intrōdūcimur | intrōdūcēbāmur | intrōdūcēmur |
| 2nd pl. | intrōdūciminī | intrōdūcēbāminī | intrōdūcēminī |
| 3rd pl. | intrōdūcuntur | intrōdūcēbantur | intrōdūcentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intrōdūcar | intrōdūcerer |
| 2nd sg. | intrōdūcāris intrōdūcāre | intrōdūcerēris intrōdūcerēre |
| 3rd sg. | intrōdūcātur | intrōdūcerētur |
| 1st pl. | intrōdūcāmur | intrōdūcerēmur |
| 2nd pl. | intrōdūcāminī | intrōdūcerēminī |
| 3rd pl. | intrōdūcantur | intrōdūcerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intrōdūc intrōdūce | intrōdūcere |
| pres. 2nd pl. | intrōdūcite | intrōdūciminī |
| fut. 2nd sg. | intrōdūcitō | intrōdūcitor |
| fut. 3rd sg. | intrōdūcitō | intrōdūcitor |
| fut. 2nd pl. | intrōdūcitōte | — |
| fut. 3rd pl. | intrōdūcuntō | intrōdūcuntor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intrōdūcere | intrōdūcī |
| perfect infinitive | intrōdūxisse | intrōductum esse |
| future infinitive | intrōductūrum esse | intrōductum īrī |
| present participle | intrōdūcēns | — |
| perfect participle | — | intrōductus intrōducta, intrōductā, intrōductae, intrōductam, intrōductārum, intrōductās, intrōducte, intrōductī, intrōductīs, intrōductō, intrōductōrum, intrōductōs |
| future participle | intrōductūrus intrōductūra, intrōductūrā, intrōductūrae, intrōductūram, intrōductūrārum, intrōductūrās, intrōductūre, intrōductūrī, intrōductūrīs, intrōductūrō, intrōductūrōrum, intrōductūrōs, intrōductūrum | intrōdūcendus intrōdūcundus, intrōdūcenda, intrōdūcendā, intrōdūcendae, intrōdūcendam, intrōdūcendārum, intrōdūcendās, intrōdūcende, intrōdūcendīs, intrōdūcendōrum, intrōdūcendōs |
gerundintrōdūcendī, intrōdūcendō, intrōdūcendumsupineintrōductum, intrōductū
intrō-dūco, duxi, ductum, 3, v. a.,
I. to lead or bring into a place, to conduct into or within (syn.: induco, immitto).
I. Lit.
(a). With acc.:
gregem venalium, Plaut. Aul. 3, 3, 4: noctu milites, Sall. J. 12, 4: Volturcium cum legatis, id. C. 46, 6: praesidium, Caes. B. C. 1, 13, 2; cf. se, Curt. 3, 12, 10: aliquem tecum, id. 8, 8, 19: quod oppidum cohortibus introductis tenebat, Caes. B. C. 1, 12, 3.—(b). With in and acc.:
si suas copias Aedui in fines Bellovacorum introduxerint, Caes. B. G. 2, 5, 3: legationes in senatum, Liv. 10, 45, 4: in senatum aliquem ad agendas gratias, Suet. Oth. 2: praesidium in urbem Chium, Curt. 4, 1, 17.— (g). With ad and acc.:
ad regem, Curt. 6, 7, 17. — (d). With eo:
nacti portum, eo naves introduxerunt, Caes. B. C. 3, 26, 4.—II. Trop.
A. To bring in, introduce:
philosophiam in domos, Cic. Tusc. 5, 4: aliquem in possessionem, Dig. 25, 5, 2: ambitionem in senatum, to introduce, Cic. Phil. 11, 8, 19; Dig. 9, 4, 26: senatusconsulta, ib. 29, 5, 1. — 2. Esp., in speaking or writing, to introduce a person or subject:
Catonem senem disputantem, Cic. Lael. 1, 3: sermones, Quint. 9, 2, 30: fictam narrationem, id. 4, 2, 19; cf.: pictores animas sensibus auctas, represented, Lucr. 3, 630.—B. To bring forward, maintain:
non modo natum mundum introduxit, sed etiam paene manu factum, Cic. N. D. 1, 8, 20: introducebat, summum bonum esse, frui, id. Ac. 2, 42, 131: deliberationem, id. Off. 3, 3, 10: narrationem, Quint. 4, 2, 19 al.— C. To institute, originate:
ex hujus modi principio consuetudo aestimationis introducta est, Cic. Verr. 2, 3, 82, § 189: hac introducta consuetudine, id. Fam. 16, 21, 3: ejusmodi deliberationem, id. Off. 3, 3, 12: consuetudinem, Val. Max. 2, 6, 5: novum in republica exemplum, to set an example, Caes. B. C. 1, 7, 2: exemplum a patricio homine introductum, Liv. 4, 16, 4: leges perniciosissimas reipublicae, Val. Max. 9, 5, 1: ritus novos, Lact. 1, 22, 19: novas superstitiones, Quint. 4, 4, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
intrō-dūcō dūxī, ductus, ere,
to lead in, bring in, introduce, conduct within, admit: Chremem, T.: noctu milites, S.: praesidium, Cs.: suas copias in finīs, Cs.: in cubiculum introductus: ad regem, Cu.: eo navīs, Cs.—Fig., to bring in, introduce: philosophiam in domūs: ambitionem in senatum. —In speaking, to introduce, represent, bring forward: Catonem senem disputantem: introducta rei similitudo.—To bring forward as an assertion, insist, maintain: natum mundum.—To institute, found, establish: hac introductā consuetudine: novum in re p. exemplum, set, Cs.: exemplum a patricio homine introductum, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Latinintrōdūcō
Proto-Indo-European *h₁énterosder. Latin intrō Latin intrō- Proto-Indo-European *dewk- Proto-Indo-European *déwkti Proto-Italic *doukō Latin dūcō Latin intrōdūcō From intrō- + dūcō (“to lead, pull”).
Descendants
- Catalanintroduir
- Englishintroduce
- Frenchintroduire
- Italianintrodurre
- Portugueseintroduzir
- Romanianintroduce
- Spanishintroducir
- Corsicanintruduce
- Corsicanintroduce
- Corsicanintruducia