LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, irregular short imperative

intrōdūcō

intrōdūcō (present infinitive intrōdūcere, perfect active intrōdūxī, supine intrōductum)
Classical[ɪn.troːˈduː.koː]Ecclesiastical[in.troˈduː.ko]
intrōductus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to lead in: to conduct into
  2. to introduce
  3. to bring forward, maintain
  4. figurativelyto institute, originate

Conjugation conjugation 3 irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intrōdūcōintrōdūcēbamintrōdūcamintrōdūxīintrōdūxeramintrōdūxerō
2nd sg.intrōdūcisintrōdūcēbāsintrōdūcēsintrōdūxistīintrōdūxerāsintrōdūxeris
3rd sg.intrōdūcitintrōdūcēbatintrōdūcetintrōdūxitintrōdūxeratintrōdūxerit
1st pl.intrōdūcimusintrōdūcēbāmusintrōdūcēmusintrōdūximusintrōdūxerāmusintrōdūxerimus
2nd pl.intrōdūcitisintrōdūcēbātisintrōdūcētisintrōdūxistisintrōdūxerātisintrōdūxeritis
3rd pl.intrōdūcuntintrōdūcēbantintrōdūcentintrōdūxērunt
intrōdūxēre
intrōdūxerantintrōdūxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intrōdūcamintrōdūceremintrōdūxerimintrōdūxissem
2nd sg.intrōdūcāsintrōdūcerēsintrōdūxerīsintrōdūxissēs
3rd sg.intrōdūcatintrōdūceretintrōdūxeritintrōdūxisset
1st pl.intrōdūcāmusintrōdūcerēmusintrōdūxerīmusintrōdūxissēmus
2nd pl.intrōdūcātisintrōdūcerētisintrōdūxerītisintrōdūxissētis
3rd pl.intrōdūcantintrōdūcerentintrōdūxerintintrōdūxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intrōdūcorintrōdūcēbarintrōdūcar
2nd sg.intrōdūceris
intrōdūcere
intrōdūcēbāris
intrōdūcēbāre
intrōdūcēris
intrōdūcēre
3rd sg.intrōdūciturintrōdūcēbāturintrōdūcētur
1st pl.intrōdūcimurintrōdūcēbāmurintrōdūcēmur
2nd pl.intrōdūciminīintrōdūcēbāminīintrōdūcēminī
3rd pl.intrōdūcunturintrōdūcēbanturintrōdūcentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intrōdūcarintrōdūcerer
2nd sg.intrōdūcāris
intrōdūcāre
intrōdūcerēris
intrōdūcerēre
3rd sg.intrōdūcāturintrōdūcerētur
1st pl.intrōdūcāmurintrōdūcerēmur
2nd pl.intrōdūcāminīintrōdūcerēminī
3rd pl.intrōdūcanturintrōdūcerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intrōdūc
intrōdūce
intrōdūcere
pres. 2nd pl.intrōdūciteintrōdūciminī
fut. 2nd sg.intrōdūcitōintrōdūcitor
fut. 3rd sg.intrōdūcitōintrōdūcitor
fut. 2nd pl.intrōdūcitōte—
fut. 3rd pl.intrōdūcuntōintrōdūcuntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintrōdūcereintrōdūcī
perfect infinitiveintrōdūxisseintrōductum esse
future infinitiveintrōductūrum esseintrōductum īrī
present participleintrōdūcēns—
perfect participle—intrōductus
intrōducta, intrōductā, intrōductae, intrōductam, intrōductārum, intrōductās, intrōducte, intrōductī, intrōductīs, intrōductō, intrōductōrum, intrōductōs
future participleintrōductūrus
intrōductūra, intrōductūrā, intrōductūrae, intrōductūram, intrōductūrārum, intrōductūrās, intrōductūre, intrōductūrī, intrōductūrīs, intrōductūrō, intrōductūrōrum, intrōductūrōs, intrōductūrum
intrōdūcendus
intrōdūcundus, intrōdūcenda, intrōdūcendā, intrōdūcendae, intrōdūcendam, intrōdūcendārum, intrōdūcendās, intrōdūcende, intrōdūcendīs, intrōdūcendōrum, intrōdūcendōs
gerundintrōdūcendī, intrōdūcendō, intrōdūcendumsupineintrōductum, intrōductū

intrō-dūco, duxi, ductum, 3, v. a.,
I. to lead or bring into a place, to conduct into or within (syn.: induco, immitto).
I. Lit.
(a). With acc.: gregem venalium, Plaut. Aul. 3, 3, 4: noctu milites, Sall. J. 12, 4: Volturcium cum legatis, id. C. 46, 6: praesidium, Caes. B. C. 1, 13, 2; cf. se, Curt. 3, 12, 10: aliquem tecum, id. 8, 8, 19: quod oppidum cohortibus introductis tenebat, Caes. B. C. 1, 12, 3.—
(b). With in and acc.: si suas copias Aedui in fines Bellovacorum introduxerint, Caes. B. G. 2, 5, 3: legationes in senatum, Liv. 10, 45, 4: in senatum aliquem ad agendas gratias, Suet. Oth. 2: praesidium in urbem Chium, Curt. 4, 1, 17.—
(g). With ad and acc.: ad regem, Curt. 6, 7, 17. —
(d). With eo: nacti portum, eo naves introduxerunt, Caes. B. C. 3, 26, 4.—
II. Trop.
A. To bring in, introduce: philosophiam in domos, Cic. Tusc. 5, 4: aliquem in possessionem, Dig. 25, 5, 2: ambitionem in senatum, to introduce, Cic. Phil. 11, 8, 19; Dig. 9, 4, 26: senatusconsulta, ib. 29, 5, 1. —
2. Esp., in speaking or writing, to introduce a person or subject: Catonem senem disputantem, Cic. Lael. 1, 3: sermones, Quint. 9, 2, 30: fictam narrationem, id. 4, 2, 19; cf.: pictores animas sensibus auctas, represented, Lucr. 3, 630.—
B. To bring forward, maintain: non modo natum mundum introduxit, sed etiam paene manu factum, Cic. N. D. 1, 8, 20: introducebat, summum bonum esse, frui, id. Ac. 2, 42, 131: deliberationem, id. Off. 3, 3, 10: narrationem, Quint. 4, 2, 19 al.—
C. To institute, originate: ex hujus modi principio consuetudo aestimationis introducta est, Cic. Verr. 2, 3, 82, § 189: hac introducta consuetudine, id. Fam. 16, 21, 3: ejusmodi deliberationem, id. Off. 3, 3, 12: consuetudinem, Val. Max. 2, 6, 5: novum in republica exemplum, to set an example, Caes. B. C. 1, 7, 2: exemplum a patricio homine introductum, Liv. 4, 16, 4: leges perniciosissimas reipublicae, Val. Max. 9, 5, 1: ritus novos, Lact. 1, 22, 19: novas superstitiones, Quint. 4, 4, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Latinintrōdūcō

Proto-Indo-European *h₁énterosder. Latin intrō Latin intrō- Proto-Indo-European *dewk- Proto-Indo-European *déwkti Proto-Italic *doukō Latin dūcō Latin intrōdūcō From intrō- + dūcō (“to lead, pull”).

Descendants
  • Catalanintroduir
  • Englishintroduce
  • Frenchintroduire
  • Italianintrodurre
  • Portugueseintroduzir
  • Romanianintroduce
  • Spanishintroducir
  • Corsicanintruduce
  • Corsicanintroduce
  • Corsicanintruducia

Quick answers

What does intrōdūcō mean in Latin?
intrōdūcō, a verb, means “to lead in: to conduct into; to introduce; to bring forward, maintain”.
What are the principal parts of intrōdūcō?
intrōdūcō, intrōdūcere, intrōdūxī, intrōductum (third conjugation, irregular short imperative).
How do you pronounce intrōdūcō?
In classical Latin, [ɪn.troːˈduː.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.troˈduː.ko].
Where does intrōdūcō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Latin intrōdūcō.