LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

internōscō

internōscō (present infinitive internōscere, perfect active internōvī, supine internōtum)
Classical[ɪn.tɛrˈnoːs.koː]Ecclesiastical[in.terˈnɔs.ko]

Meaning

  1. to distinguish between
  2. to pick out or tell apart
  3. to discern

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.internōscōinternōscēbaminternōscaminternōvīinternōveram
internōram
internōverō
internōrō
2nd sg.internōscisinternōscēbāsinternōscēsinternōvistī
internōstī
internōverās
internōrās
internōveris
internōris
3rd sg.internōscitinternōscēbatinternōscetinternōvit
internōt
internōverat
internōrat
internōverit
internōrit
1st pl.internōscimusinternōscēbāmusinternōscēmusinternōvimus
internōmus
internōverāmus
internōrāmus
internōverimus
internōrimus
2nd pl.internōscitisinternōscēbātisinternōscētisinternōvistis
internōstis
internōverātis
internōrātis
internōveritis
internōritis
3rd pl.internōscuntinternōscēbantinternōscentinternōvērunt
internōrunt, internōvēre
internōverant
internōrant
internōverint
internōrint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.internōscaminternōscereminternōverim
internōrim
internōvissem
internōssem
2nd sg.internōscāsinternōscerēsinternōverīs
internōrīs
internōvissēs
internōssēs
3rd sg.internōscatinternōsceretinternōverit
internōrit
internōvisset
internōsset
1st pl.internōscāmusinternōscerēmusinternōverīmus
internōrīmus
internōvissēmus
internōssēmus
2nd pl.internōscātisinternōscerētisinternōverītis
internōrītis
internōvissētis
internōssētis
3rd pl.internōscantinternōscerentinternōverint
internōrint
internōvissent
internōssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.internōscorinternōscēbarinternōscar
2nd sg.internōsceris
internōscere
internōscēbāris
internōscēbāre
internōscēris
internōscēre
3rd sg.internōsciturinternōscēbāturinternōscētur
1st pl.internōscimurinternōscēbāmurinternōscēmur
2nd pl.internōsciminīinternōscēbāminīinternōscēminī
3rd pl.internōscunturinternōscēbanturinternōscentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.internōscarinternōscerer
2nd sg.internōscāris
internōscāre
internōscerēris
internōscerēre
3rd sg.internōscāturinternōscerētur
1st pl.internōscāmurinternōscerēmur
2nd pl.internōscāminīinternōscerēminī
3rd pl.internōscanturinternōscerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.internōsceinternōscere
pres. 2nd pl.internōsciteinternōsciminī
fut. 2nd sg.internōscitōinternōscitor
fut. 3rd sg.internōscitōinternōscitor
fut. 2nd pl.internōscitōte—
fut. 3rd pl.internōscuntōinternōscuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinternōscereinternōscī
perfect infinitiveinternōvisse
internōsse
internōtum esse
future infinitiveinternōtūrum esseinternōtum īrī
present participleinternōscēns—
perfect participle—internōtus
internōta, internōtā, internōtae, internōtam, internōtārum, internōtās, internōte, internōtī, internōtīs, internōtō, internōtōrum, internōtōs
future participleinternōtūrus
internōtūra, internōtūrā, internōtūrae, internōtūram, internōtūrārum, internōtūrās, internōtūre, internōtūrī, internōtūrīs, internōtūrō, internōtūrōrum, internōtūrōs, internōtūrum
internōscendus
internōscundus, internōscenda, internōscendā, internōscendae, internōscendam, internōscendārum, internōscendās, internōscende, internōscendīs, internōscendōrum, internōscendōs
gerundinternōscendī, internōscendō, internōscendumsupineinternōtum, internōtū

inter-nosco, nōvi, nōtum, 3, v. a.,
I. to distinguish between, to tell apart, to discern, distinguish (class.): fortuna dignum atque indignum nequit internoscere, Pac. ap. Auct. Her. 2, 23, 36 (Trag. Rel. v. 371 Rib.): gemini duo, ita forma simili, uti mater sua non internosse posset, Plaut. Men. prol. 20: mater geminos internoscit, Cic. Ac. 2, 18: secerni blandus amicus a vero et internosci potest, id. Lael. 25: internosci a falsis non possunt, id. Ac. 2, 7 fin.: ut internoscat, visa vera illa sint, anne falsa, id. ib. 2, 15 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininternōscō

Latin inter- Latin gnōscō Latin nōscō Latin internōscō From inter- + nōscō.

Quick answers

What does internōscō mean in Latin?
internōscō, a verb, means “to distinguish between; to pick out or tell apart; to discern”.
What are the principal parts of internōscō?
internōscō, internōscere, internōvī, internōtum (third conjugation).
How do you pronounce internōscō?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈnoːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈnɔs.ko].
Where does internōscō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin internōscō.