adjectivethird-declension two-termination adjective
īnstabilis
īnstabilis (neuter īnstabile)
Classical[ĩːˈsta.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[inˈstaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationunsteady, unstable, shaky
- two terminationinconstant, changeable, fickle
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī locō nōn statīnstabilis -e — in Metamorphoses I, ch. 13, 22
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnstabilis | īnstabilis | īnstabile |
| genitive | īnstabilis | īnstabilis | īnstabilis |
| dative | īnstabilī | īnstabilī | īnstabilī |
| accusative | īnstabilem | īnstabilem | īnstabile |
| ablative | īnstabilī | īnstabilī | īnstabilī |
| vocative | īnstabilis | īnstabilis | īnstabile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnstabilēs | īnstabilēs | īnstabilia |
| genitive | īnstabilium | īnstabilium | īnstabilium |
| dative | īnstabilibus | īnstabilibus | īnstabilibus |
| accusative | īnstabilīs īnstabilēs | īnstabilīs īnstabilēs | īnstabilia |
| ablative | īnstabilibus | īnstabilibus | īnstabilibus |
| vocative | īnstabilēs | īnstabilēs | īnstabilia |
in-stăbĭlis, e, adj.,
I. that does not stand fast, unsteady, unstable, tottering, not firm (mostly poet.; syn. varius, mutabilis, vagus; not in Cic.).
I. Lit.:
sic erat instabilis tellus, Ov. M. 1, 16: locus ad gradum instabilis, Tac. A. 1, 64: (with lubricus) gradus, Curt. 8, 11, 13: ingressus, Liv. 24, 34, 15: vestigium, Plin. Pan. 22, 4: volutatio, Plin. 31, 6, 33, § 63: cymbae, Verg. G. 4, 195: naves, Curt. 4, 2, 9.—Transf., unsteady, i. e. that does not keep its ground: (with fluctuans) acies, Liv. 9, 35, 6: hostis, id. 27, 18, 14.—II. Trop., unstable, inconstant, changeable, fickle: insanam aiunt (Fortunam), quia atrox, incerta instabilisque sit, Pac. ap. Auct. Her. 2, 23, 36: res maritimae celerem atque instabilem mo tum habent, Caes. B. G. 4, 23:
nihil tam instabile ac fluxum est, quam fama, Tac. A. 13, 19: fortuna, id. H. 4, 47: conjugium, Juv. 9, 79: animus, Verg. G. 4, 105 (but read insatiabiles, Curt. 7, 8, 19). — Adv.: instă-bĭlĭter, unsteadily, Aug. Conf. 13, 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-stabilis e, adj.,
not steadfast, unsteady, unstable, tottering, not firm: ingressus, L.: cymbae, V.: naves, Cu.: acies, shaken, L.—Giving no support: tellus, O.—Fig., unstable, inconstant, changeable, fickle: instabilem motum habere, Cs.: coniugium, Iu.: animus, V.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnstabilis
Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sth₂éh₁yeti Proto-Italic *staējō Proto-Italic *staēō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Proto-Italic *staðlis? Latin stabilis Latin īnstabilis From in- + stabilis.
Descendants
- Frenchinstable
- Germaninstabil
- Italianinstabile
- Spanishinestable