LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

īnstabilitās

īnstabilitās f (genitive īnstabilitātis)

Meaning

  1. unsteadiness, instability

Declension

declension
formsingularplural
nominativeīnstabilitāsīnstabilitātēs
genitiveīnstabilitātisīnstabilitātum
dativeīnstabilitātīīnstabilitātibus
accusativeīnstabilitātemīnstabilitātēs
ablativeīnstabilitāteīnstabilitātibus
vocativeīnstabilitāsīnstabilitātēs

instăbĭlĭtas, ātis, f. instabilis,
I. unsteadiness, instability (post-Aug.; syn. inconstantia): mentis, Plin. 24, 17, 102, § 162.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinīnstabilitās

Latin stabilis Latin instabilis Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin īnstabilitās From instabilis + -tās.

Descendants
  • Italianinstabilità
  • Spanishinstabilidad

In English words that came into English from īnstabilitās

  • instabilityīnstabilitās

Quick answers

What does īnstabilitās mean in Latin?
īnstabilitās, a noun, means “unsteadiness, instability”.
What is the genitive of īnstabilitās?
The genitive singular is īnstabilitātis. īnstabilitās is feminine, third declension.
Where does īnstabilitās come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin īnstabilitās.