LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnscītus1

īnscītus (feminine īnscīta, neuter īnscītum)
Classical[ĩːˈskiː.tʊs]Ecclesiastical[in̠ʲˈʃiː.tus]

Meaning

  1. adjectiveignorant, inexperienced, unskilful
  2. adjectivesilly, stupid

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnscītusīnscītaīnscītum
genitiveīnscītīīnscītaeīnscītī
dativeīnscītōīnscītaeīnscītō
accusativeīnscītumīnscītamīnscītum
ablativeīnscītōīnscītāīnscītō
vocativeīnscīteīnscītaīnscītum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnscītīīnscītaeīnscīta
genitiveīnscītōrumīnscītārumīnscītōrum
dativeīnscītīsīnscītīsīnscītīs
accusativeīnscītōsīnscītāsīnscīta
ablativeīnscītīsīnscītīsīnscītīs
vocativeīnscītīīnscītaeīnscīta

in-scītus, a, um, adj.
I. Ignorant, inexperienced, unskilful, silly, simple, stupid; freq. coupled with stultus (rare in Cic.; a favorite word of Plaut.), Plaut. Most. 1, 3, 51: inscita atque stulta mulier, id. ib. 2, 3, 85; id. Mil. 3, 1, 141.—Of inanim. and abstr. things: mirum atque inscitum somniavi somnium, Plaut. Rud. 3, 1, 5.—Comp.: quid est inscitius, Cic. N. D. 2, 13. 36; id. Div. 2, 62.—Sup.: inscitissimus, Plaut. Most. 5, 2, 14.— *
II. Pass., unknown: nescio quid aliud indictum inscitumque dicit, Gell. 1, 22, 11.—Adv.: inscītē, unskilfully, clumsily, awkwardly (class.): comparari, Cic. Fin. 3, 7, 25: non inscite nugatur, id. Div. 2, 13, 30: facta navis, Liv. 36, 43, 6.—Sup.: inscitissime petit, Hyg. ap. Gell. 10, 16, 5.

Origins

From in- + scītus (“wise, shrewd”).

adjectivefirst/second-declension adjective
īnscītus2
īnscītus (feminine īnscīta, neuter īnscītum)
Classical[ĩːˈskiː.tʊs]Ecclesiastical[in̠ʲˈʃiː.tus]

Meaning

  1. adjectiveunknown

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnscītusīnscītaīnscītum
genitiveīnscītīīnscītaeīnscītī
dativeīnscītōīnscītaeīnscītō
accusativeīnscītumīnscītamīnscītum
ablativeīnscītōīnscītāīnscītō
vocativeīnscīteīnscītaīnscītum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnscītīīnscītaeīnscīta
genitiveīnscītōrumīnscītārumīnscītōrum
dativeīnscītīsīnscītīsīnscītīs
accusativeīnscītōsīnscītāsīnscīta
ablativeīnscītīsīnscītīsīnscītīs
vocativeīnscītīīnscītaeīnscīta

Origins

From in- + scītus (perfect passive participle of sciō (“to know”)).

Quick answers

What does īnscītus mean in Latin?
īnscītus, a adjective, means “ignorant, inexperienced, unskilful; silly, stupid”.
How do you pronounce īnscītus?
In classical Latin, [ĩːˈskiː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in̠ʲˈʃiː.tus].