LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

īnscītia

īnscītia f (genitive īnscītiae)

Meaning

  1. ignorance, inexperience, unskilfulness
  2. awkwardness, stupidity, stolidity

Declension

declension
formsingularplural
nominativeīnscītiaīnscītiae
genitiveīnscītiaeīnscītiārum
dativeīnscītiaeīnscītiīs
accusativeīnscītiamīnscītiās
ablativeīnscītiāīnscītiīs
vocativeīnscītiaīnscītiae

inscītĭa, ae, f. inscitus,
I. ignorance, inexperience, unskilfulness, awkwardness, stupidity, stolidity in any thing (usu. with suggestion of blame; while inscientia is simply the absence of knowledge; but the distinction is neglected by Tacitus; v. infra).—With gen., rarely with erga (class.): rerum, Cic. de Or. 1, 22, 49: temporis, id. Off. 1, 40, 144: belli, Nep. Epam. 7, 4: rei publicae ut alienae, Tac. H. 1, 1: rerum verborumque, Quint. 5, 13, 38: veri, Hor. S. 2, 3, 43: artis, Suet. Ner. 41: temporum, Plin. 7, 48, 49, § 155: aedificandi, Tac. G. 16: inscitiam potius legionum quam audaciam increpans, Tac. H. 1, 90.—Absol., ignorance, stupidily (ante-class.): male mereri de immerente inscitia est, Plaut. Curc. 1, 3, 29: sex talenta magna dotis demam pro ista inscitia, id. Truc. 4, 3, 71: temeritate atque inscitia exercitum in locum praecipitem perducere, Liv. 26, 2, 7; 8, 33, 17.—In plur.: Pannoniorum inscitiae, Front. Princip. Hist. 319.—
II. Ignorance, absence of knowledge, = inscientia (only in Tac.): fore ut acerrimi militum per tenebras et inscitiam ceterorum occiderentur, Tac. H. 1, 54: quo fidem inscitiae pararet, to induce confidence in his ignorance of the crime, id. A. 15, 58: isque illi finis inscitiae erga domum suam fuit, id. ib. 11, 25: inscitia litterarum, id. Or. 19.

Origins

From īnscītus + -ia.

Descendants
  • Portugueseinscícia

Quick answers

What does īnscītia mean in Latin?
īnscītia, a noun, means “ignorance, inexperience, unskilfulness; awkwardness, stupidity, stolidity”.
What is the genitive of īnscītia?
The genitive singular is īnscītiae. īnscītia is feminine, first declension.