adjectivefirst/second-declension adjective
inōrnātus
inōrnātus (feminine inōrnāta, neuter inōrnātum)
Classical[ɪ.noːrˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[i.norˈnaː.tus]
inōrnāte sg. voc. m.
Meaning
- adjectiveunadorned, undecorated
- adjectiveuncelebrated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inōrnātus | inōrnāta | inōrnātum |
| genitive | inōrnātī | inōrnātae | inōrnātī |
| dative | inōrnātō | inōrnātae | inōrnātō |
| accusative | inōrnātum | inōrnātam | inōrnātum |
| ablative | inōrnātō | inōrnātā | inōrnātō |
| vocative | inōrnāte | inōrnāta | inōrnātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inōrnātī | inōrnātae | inōrnāta |
| genitive | inōrnātōrum | inōrnātārum | inōrnātōrum |
| dative | inōrnātīs | inōrnātīs | inōrnātīs |
| accusative | inōrnātōs | inōrnātās | inōrnāta |
| ablative | inōrnātīs | inōrnātīs | inōrnātīs |
| vocative | inōrnātī | inōrnātae | inōrnāta |
ĭn-ornātus, a, um, adj.,
I. unadorned (syn. incomptus):
mulieres, Cic. Or. 23, 78; cf. capilli, Ov. M. 1, 497; 5, 472; and, crines, id. ib. 9, 3: Lysias tenuis atque inornatus, Cic. Or. 9, 29; so Quint. 4, 2, 46; 8, 3, 50; 59 al.: nomina et verba, plain, common, Hor. A. P. 234: non ego te meis Chartis inornatum silebo, uncelebrated, id. C. 4, 9, 31.— Adv.: ĭnornātē, without ornament, inelegantly: dicere, Auct. Her. 4, 31, 42.—Comp.: inornatius scribere, Fronto ad Verum Imp. ep. 1 med. Mai.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-ōrnātus adj.,
unadorned, without ornament: mulieres: capilli, O.: nomina et verba, plain, H.: Non meis Chartis inornatus, uncelebrated, H.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininōrnātus
Latin ōrnātus Latin inōrnātus From in- (“not”) + ōrnātus (“adorned, decorated”).