LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

iniūria

iniūria f (genitive iniūriae)
Classical[ɪnˈjuː.ri.a]Ecclesiastical[inˈjuː.ri.a]
№ 381 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. injury, wronging, offense, insult, wrong
    SĪMŌ: Sī propter amōrem uxōrem nōlet dūcere, / ea prīmum ab illō animum advortenda injūriast.SIMO: If [my son] refuses to marry because of love, that is the first wrong of his which [I could have him] reconsider. (Elision: iniuriast = iniuria + est. Idiom: “uxorem ducere,” literally “to lead a wife”, i.e., to marry. Another idiom: “animum advortenda” means, more literally, “attention must be turned away from”. In this context, Simo is implying that he will rebuke his son for acting this way.)166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 155–156
  2. injustice, wrongdoing
  3. damage, harm, hurt, injury
    Nec hoc ignōrant, sed occāsiōnem nocendī captant querendō; accēpērunt iniūriam ut facerent.They aren’t unaware of this [tendency], but they seize the opportunity to do harm by complaining; they [let it be known that they] received an injury in order to inflict one. (In other words, an arrogant slave-master, angered by some offense to his pride, retaliates by torturing his slave. Seneca here plays off two meanings of iniuria: a mere “insult” becomes the excuse to inflict a physical “injury.”)c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 47.20
  4. slander

Latīnē defined in Latin in our graded readers

malum quod quis sine iūre accipit.
iniūria -ae f — in Mille Verba, Urbs et Aedificia
an injury
iniūria — in Seneca, ch. XVII

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Contumelia · Injuria · Offensio

1. Contumelia (from contemnere) denotes a wrong done to the honor of another; injuria, a violation of another’s right. A blow is an injuria, so far as it is the infliction of bodily harm; and a contumelia, so far as it brings on the person who receives it, the imputation of a cowardly or servile spirit. Senec. Clem. i. 10. Contumelias, quæ acerbiores principibus solent esse quam injuriæ. Pacuv. Non. Patior facile injuriam, si vacua est contumelia. Phædr. Fab. v. 3, 5. Cic. Quint. 30, 96. Verr. iii. 44. 2. Contumelia and injuria are actions, whereas offensio denotes a state, namely, the mortified feeling of the offended person, resentment, in opp. to gratia. Plin. H. N. xix. 1. Quintil. iv. 2. Plin. Pan. 18. (iv. 194.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeiniūriainiūriae
genitiveiniūriaeiniūriārum
dativeiniūriaeiniūriīs
accusativeiniūriaminiūriās
ablativeiniūriāiniūriīs
vocativeiniūriainiūriae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

iniuriam accipere
to be the victim of an injustice.
iniurias neglegere
to leave a wrong unpunished, to ignore it.
iniuriam ferre, pati
to suffer wrong.
neque immerito (iniuria)
and rightly too.
iniuria afficere aliquem
to wrong a person.
iniuria lacessere aliquem
to provoke a person by a gratuitous insult.
neque id immerito (iniuria)
and rightly too.
ab iniuria aliquem defendere
to protect any one from wrong.
6 more phrases
iniuriam inferre, facere alicui
to wrong a person.
iniurias persequi (Verr. 2. 3. 9)
to avenge an insult.
iniuria abstinere (Off. 3. 17. 72)
to refrain from doing a wrong, an injustice.
ad iniurias fortunae expositum esse
to be a victim of the malice of Fortune.
satisfacere alicui pro (de) iniuriis
to give some one satisfaction for an injury.
iniurias defendere, repellere, propulsare
to repel an injury.

injūrĭa, ae, f. injurius,
I. any thing that is done contrary to justice and equity, injury, wrong, violence: injuria ex eo dicta est, quod non jure fiat! omne enim, quod non jure fit, injuria fieri dicitur: hoc generaliter. Specialiter autem injuria dicitur contumelia. Interdum injuriae appellatione damnum culpa datum significatur: interdum iniquitatem injuriam dicimus, etc., Dig. 47, 10, 1: cum autem duobis modis, id est aut vi aut fraude, fiat injuria, Cic. Off. 1, 13, 41: injuriae sunt, quae aut pulsatione corpus, aut convicio aures, aut aliqua turpitudine vitam cujuspiam violant, Auct. Her. 4, 25, 35.
I. Lit.: tibi a me nulla orta est injuria, Ter. Ad. 2, 1, 35: alienum est a sapiente non modo injuriam cui facere, verum etiam nocere, Cic. Fin. 3, 21, 71: injuriam inferre, id. Off. 1, 7, 24: injurias contumeliasque imponere, Cic. Verr. 2, 4, 9, § 20: injuriam jacere et immittere in aliquem, id. Par. 4, § 28: in populum Romanum, Liv. 44, 1, 10: accipere ab aliquo, Cic. Div. in Caecil. 18, 60: propulsare, id. Rosc. Am. 50, 145: defendere, Caes. B. C. 1, 7: condonare alicui, id. B. G. 1, 20: persequi, id. ib. 7, 38: ulcisci, id. ib. 1, 12: injuriis onerare, Ter. And. 5, 1, 8: per injuriam, in an unjust manner, unjustly, Cic. Verr. 2, 3, 97, § 226.—The abl. injuriā is used adverb., unjustly, undeservedly, without cause: ne palma detur cuiquam artifici injuriā, Plaut. Poen. prol. 37: dispertivisti, id. Aul. 2, 5, 4: si me meis civibus injuriā suspectum viderem, Cic. Cat. 1, 7, 17: hoc horret Milo: nec injuriā, id. Q. Fr. 3, 8, 6.
II. Transf., injurious, unlawful, or unjust conduct.
A.
1. Act., injustice, wrongdoing: vostrā hercle factum injuriā, Plaut. Truc. 1, 2, 66: quocumque aspexisti, ut furiae, sic tuae tibi occurrunt injuriae, Cic. Par. 2, 18: ut meum jus teneam et injuriam tuam persequar, id. Caecin. 11, 32. —
2. Pass.: pro veteribus Helvetiorum injuriis populi Romani, Caes. B. G. 1, 30: Sabinae mulieres, quarum ex injuria bellum ortum, Liv. 1, 13, 1; cf., so of dishonoring, deflowering a virgin, Plaut. Aul. 4, 10, 64; id. Cist. 1, 3, 32.—
B. An injurious act, injury, outrage, insult, affront: injuriarum multam dicere, Plaut. Poen. 5, 5, 57: injuriarum dicam alicui scribere, Ter. Phorm. 2, 2, 15: actio injuriarum, an action for a personal injury or affront, Cic. Caecin. 12, 35: periculum injuriae muliebris, Liv. 26, 49, 12: agere injuriarum, Dig. 47, tit. 47: teneri injuriarum, ib. 11: injuriarum experiri, ib. fin.: injuriarum judicio convenire quempiam, ib. 13: tantine injuria cenae? the insult of a dinner, Juv. 5, 9.—
C. Unjust severity, harshness, rigor: (filius) carens patriā ob meas injurias, Ter. Heaut. 1, 1, 85; cf. paterna, id. ib. 5, 2, 39.—
D. Revenge or punishment for injury inflicted: injuria consulis, etiam si justa, non tamen in magistratu exercenda, Liv. 42, 1, 12: injuria caedis nostrae, Verg. A. 3, 256.—
E. An unjust acquisition: injuriam obtinere, Liv. 29, 1, 17.—
F. A damage, harm, injury of any kind, even that which proceeds from inanimate things: ab injuria oblivionis aliquem asserere, Plin. Ep. 3, 5, 4: pluviarum, Col. 11, 3, 7: ignis, id. ib.: frigorum, grandinum aut nivis, Plin. 13, 24, 47, § 134: puellam vinculis onerat, ex quorum injuria decessit, Just. 43, 2: comparere incolumem ac sine injuria, Suet. Aug. 14: haerens injuria lumbis, pain, disease, Ser. Samm. 38, 452: curandum ne magna injuria fiat fortibus, Juv. 8, 121.

Origins

From iniūrius + -ia, from in- + iūs, iūris.

Descendants
  • Catalaninjúria
  • Englishinjury
  • Frenchinjure
  • Italianingiuria
  • Portugueseinjúria
  • Romanianinjurie
  • Spanishinjuria
  • Siciliannjùria
  • Siciliangnùria
  • Siciliannciùria

In English words that came into English from iniūria

  • injuryiniūria
  • injureiniūria
  • injuriousiniūriōsus

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does iniūria mean in Latin?
iniūria, a noun, means “injury, wronging, offense, insult, wrong; injustice, wrongdoing; damage, harm, hurt, injury”.
What is the genitive of iniūria?
The genitive singular is iniūriae. iniūria is feminine, first declension.
How do you pronounce iniūria?
In classical Latin, [ɪnˈjuː.ri.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈjuː.ri.a].
Which English words come from iniūria?
English words that go back to Latin iniūria include injury, injure and injurious.