iniūria
Meaning
- injury, wronging, offense, insult, wrong
SĪMŌ: Sī propter amōrem uxōrem nōlet dūcere, / ea prīmum ab illō animum advortenda injūriast.
SIMO: If [my son] refuses to marry because of love, that is the first wrong of his which [I could have him] reconsider. (Elision: iniuriast = iniuria + est. Idiom: “uxorem ducere,” literally “to lead a wife”, i.e., to marry. Another idiom: “animum advortenda” means, more literally, “attention must be turned away from”. In this context, Simo is implying that he will rebuke his son for acting this way.)166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 155–156 - injustice, wrongdoing
- damage, harm, hurt, injury
Nec hoc ignōrant, sed occāsiōnem nocendī captant querendō; accēpērunt iniūriam ut facerent.
They aren’t unaware of this [tendency], but they seize the opportunity to do harm by complaining; they [let it be known that they] received an injury in order to inflict one. (In other words, an arrogant slave-master, angered by some offense to his pride, retaliates by torturing his slave. Seneca here plays off two meanings of iniuria: a mere “insult” becomes the excuse to inflict a physical “injury.”)c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 47.20 - slander
Latīnē defined in Latin in our graded readers
malum quod quis sine iūre accipit.factum contrā iūsChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Contumelia · Injuria · Offensio
1. Contumelia (from contemnere) denotes a wrong done to the honor of another; injuria, a violation of another’s right. A blow is an injuria, so far as it is the infliction of bodily harm; and a contumelia, so far as it brings on the person who receives it, the imputation of a cowardly or servile spirit. Senec. Clem. i. 10. Contumelias, quæ acerbiores principibus solent esse quam injuriæ. Pacuv. Non. Patior facile injuriam, si vacua est contumelia. Phædr. Fab. v. 3, 5. Cic. Quint. 30, 96. Verr. iii. 44. 2. Contumelia and injuria are actions, whereas offensio denotes a state, namely, the mortified feeling of the offended person, resentment, in opp. to gratia. Plin. H. N. xix. 1. Quintil. iv. 2. Plin. Pan. 18. (iv. 194.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iniūria | iniūriae |
| genitive | iniūriae | iniūriārum |
| dative | iniūriae | iniūriīs |
| accusative | iniūriam | iniūriās |
| ablative | iniūriā | iniūriīs |
| vocative | iniūria | iniūriae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- iniuriam accipere
- to be the victim of an injustice.
- iniurias neglegere
- to leave a wrong unpunished, to ignore it.
- iniuriam ferre, pati
- to suffer wrong.
- neque immerito (iniuria)
- and rightly too.
- iniuria afficere aliquem
- to wrong a person.
- iniuria lacessere aliquem
- to provoke a person by a gratuitous insult.
- neque id immerito (iniuria)
- and rightly too.
- ab iniuria aliquem defendere
- to protect any one from wrong.
6 more phrases
- iniuriam inferre, facere alicui
- to wrong a person.
- iniurias persequi (Verr. 2. 3. 9)
- to avenge an insult.
- iniuria abstinere (Off. 3. 17. 72)
- to refrain from doing a wrong, an injustice.
- ad iniurias fortunae expositum esse
- to be a victim of the malice of Fortune.
- satisfacere alicui pro (de) iniuriis
- to give some one satisfaction for an injury.
- iniurias defendere, repellere, propulsare
- to repel an injury.
injuria ex eo dicta est, quod non jure fiat! omne enim, quod non jure fit, injuria fieri dicitur: hoc generaliter. Specialiter autem injuria dicitur contumelia. Interdum injuriae appellatione damnum culpa datum significatur: interdum iniquitatem injuriam dicimus, etc., Dig. 47, 10, 1: cum autem duobis modis, id est aut vi aut fraude, fiat injuria, Cic. Off. 1, 13, 41: injuriae sunt, quae aut pulsatione corpus, aut convicio aures, aut aliqua turpitudine vitam cujuspiam violant, Auct. Her. 4, 25, 35. tibi a me nulla orta est injuria, Ter. Ad. 2, 1, 35: alienum est a sapiente non modo injuriam cui facere, verum etiam nocere, Cic. Fin. 3, 21, 71: injuriam inferre, id. Off. 1, 7, 24: injurias contumeliasque imponere, Cic. Verr. 2, 4, 9, § 20: injuriam jacere et immittere in aliquem, id. Par. 4, § 28: in populum Romanum, Liv. 44, 1, 10: accipere ab aliquo, Cic. Div. in Caecil. 18, 60: propulsare, id. Rosc. Am. 50, 145: defendere, Caes. B. C. 1, 7: condonare alicui, id. B. G. 1, 20: persequi, id. ib. 7, 38: ulcisci, id. ib. 1, 12: injuriis onerare, Ter. And. 5, 1, 8: per injuriam, in an unjust manner, unjustly, Cic. Verr. 2, 3, 97, § 226.—The abl. injuriā is used adverb., unjustly, undeservedly, without cause: ne palma detur cuiquam artifici injuriā, Plaut. Poen. prol. 37: dispertivisti, id. Aul. 2, 5, 4: si me meis civibus injuriā suspectum viderem, Cic. Cat. 1, 7, 17: hoc horret Milo: nec injuriā, id. Q. Fr. 3, 8, 6.vostrā hercle factum injuriā, Plaut. Truc. 1, 2, 66: quocumque aspexisti, ut furiae, sic tuae tibi occurrunt injuriae, Cic. Par. 2, 18: ut meum jus teneam et injuriam tuam persequar, id. Caecin. 11, 32. — pro veteribus Helvetiorum injuriis populi Romani, Caes. B. G. 1, 30: Sabinae mulieres, quarum ex injuria bellum ortum, Liv. 1, 13, 1; cf., so of dishonoring, deflowering a virgin, Plaut. Aul. 4, 10, 64; id. Cist. 1, 3, 32.—injuriarum multam dicere, Plaut. Poen. 5, 5, 57: injuriarum dicam alicui scribere, Ter. Phorm. 2, 2, 15: actio injuriarum, an action for a personal injury or affront, Cic. Caecin. 12, 35: periculum injuriae muliebris, Liv. 26, 49, 12: agere injuriarum, Dig. 47, tit. 47: teneri injuriarum, ib. 11: injuriarum experiri, ib. fin.: injuriarum judicio convenire quempiam, ib. 13: tantine injuria cenae? the insult of a dinner, Juv. 5, 9.—(filius) carens patriā ob meas injurias, Ter. Heaut. 1, 1, 85; cf. paterna, id. ib. 5, 2, 39.— injuria consulis, etiam si justa, non tamen in magistratu exercenda, Liv. 42, 1, 12: injuria caedis nostrae, Verg. A. 3, 256.—injuriam obtinere, Liv. 29, 1, 17.—ab injuria oblivionis aliquem asserere, Plin. Ep. 3, 5, 4: pluviarum, Col. 11, 3, 7: ignis, id. ib.: frigorum, grandinum aut nivis, Plin. 13, 24, 47, § 134: puellam vinculis onerat, ex quorum injuria decessit, Just. 43, 2: comparere incolumem ac sine injuria, Suet. Aug. 14: haerens injuria lumbis, pain, disease, Ser. Samm. 38, 452: curandum ne magna injuria fiat fortibus, Juv. 8, 121.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From iniūrius + -ia, from in- + iūs, iūris.
- Catalaninjúria
- Englishinjury
- Frenchinjure
- Italianingiuria
- Portugueseinjúria
- Romanianinjurie
- Spanishinjuria
- Siciliannjùria
- Siciliangnùria
- Siciliannciùria
In English words that came into English from iniūria
- injuryiniūria
- injureiniūria
- injuriousiniūriōsus