verbfirst conjugation
inhumō
inhumō (present infinitive inhumāre, perfect active inhumāvī, supine inhumātum)
Classical[ˈɪ.nʊ.moː]Ecclesiastical[ˈiː.nu.mo]
Meaning
- rareto bury, cover with dirt (a plant)
- Late Latinto bury, inter (humans, or other animals)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inhumō | inhumābam | inhumābō | inhumāvī | inhumāveram | inhumāverō |
| 2nd sg. | inhumās | inhumābās | inhumābis | inhumāvistī | inhumāverās | inhumāveris |
| 3rd sg. | inhumat | inhumābat | inhumābit | inhumāvit | inhumāverat | inhumāverit |
| 1st pl. | inhumāmus | inhumābāmus | inhumābimus | inhumāvimus | inhumāverāmus | inhumāverimus |
| 2nd pl. | inhumātis | inhumābātis | inhumābitis | inhumāvistis | inhumāverātis | inhumāveritis |
| 3rd pl. | inhumant | inhumābant | inhumābunt | inhumāvērunt inhumāvēre | inhumāverant | inhumāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inhumem | inhumārem | inhumāverim | inhumāvissem |
| 2nd sg. | inhumēs | inhumārēs | inhumāverīs | inhumāvissēs |
| 3rd sg. | inhumet | inhumāret | inhumāverit | inhumāvisset |
| 1st pl. | inhumēmus | inhumārēmus | inhumāverīmus | inhumāvissēmus |
| 2nd pl. | inhumētis | inhumārētis | inhumāverītis | inhumāvissētis |
| 3rd pl. | inhument | inhumārent | inhumāverint | inhumāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | inhumor | inhumābar | inhumābor |
| 2nd sg. | inhumāris inhumāre | inhumābāris inhumābāre | inhumāberis inhumābere |
| 3rd sg. | inhumātur | inhumābātur | inhumābitur |
| 1st pl. | inhumāmur | inhumābāmur | inhumābimur |
| 2nd pl. | inhumāminī | inhumābāminī | inhumābiminī |
| 3rd pl. | inhumantur | inhumābantur | inhumābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | inhumer | inhumārer |
| 2nd sg. | inhumēris inhumēre | inhumārēris inhumārēre |
| 3rd sg. | inhumētur | inhumārētur |
| 1st pl. | inhumēmur | inhumārēmur |
| 2nd pl. | inhumēminī | inhumārēminī |
| 3rd pl. | inhumentur | inhumārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inhumā | inhumāre |
| pres. 2nd pl. | inhumāte | inhumāminī |
| fut. 2nd sg. | inhumātō | inhumātor |
| fut. 3rd sg. | inhumātō | inhumātor |
| fut. 2nd pl. | inhumātōte | — |
| fut. 3rd pl. | inhumantō | inhumantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | inhumāre | inhumārī |
| perfect infinitive | inhumāvisse | inhumātum esse |
| future infinitive | inhumātūrum esse | inhumātum īrī |
| present participle | inhumāns | — |
| perfect participle | — | inhumātus inhumāta, inhumātā, inhumātae, inhumātam, inhumātārum, inhumātās, inhumātī, inhumātōrum, inhumātōs |
| future participle | inhumātūrus | inhumandus |
gerundinhumandī, inhumandō, inhumandumsupineinhumātum, inhumātū
ĭn-hŭmo, 1, v. a.,
I. to bury in the ground, cover with earth, inhume:
taleas, Plin. 17, 18, 30, § 130.Origins
From in- + humus + -ō.
Descendants
- Englishinhume
- Englishinhumate
- Frenchinhumer
In English words that came into English from inhumō
- inhumateinhumātus